Alfabet niemiecki – alfabet oparty na alfabecie łacińskim, służący do zapisu języka niemieckiego. Składa się z 30 liter (W Szwajcarii i w Liechtensteinie z 29, ponieważ ẞ[1]/ß jest zastępowane zawsze przez SS/ss).
Litery w alfabecie niemieckim i ich nazwy [edytuj]
Wieloznaki [edytuj]
Do zapisu języka niemieckiego stosowane są następujące wieloznaki:
- Wieloznaki oznaczające pojedynczą głoskę, która nie wynika z wymowy poszczególnych liter lub wynika z niej tylko częściowo: ch, sch, ph, ng, ie, ou oraz dodatkowo dla zastąpienia liter ä, ö, ü, ß i w nazwach własnych: ae, oe, ue, sz;
- Wieloznaki oznaczające pojedynczą głoskę, która wynika z ogólnej ustalonej w języku niemieckim zasady odczytywania kombinacji liter: bb, dd, ff, ..., ss, ck, tz, dt, aa, ee, oo, ah, äh, eh, ih, ..., th, gh, dh, ..., oraz tylko w sylabach nieakcentowanych: el, em, en, er;
- Wieloznaki i inne kombinacje liter, oznaczające kilka głosek, które nie wynikają z ogólnej ustalonej w języku niemieckim zasady odczytywania kombinacji liter: äu, ei, eu, chs, dsch, tsch tylko w nazwach własnych: tzsch, zsch, tylko w nagłosie: sp i st, tylko w środku wyrazu przed samogłoską: ti, tylko w nieakcentowanym wygłosie wyrazu: ig
Alfabet niemiecki a alfabet polski [edytuj]
23 litery występują w alfabecie polskim i niemieckim są to: A, a, B, b, C, c, D, d, E, e, F, f, G, g, H, h, I, i, J, j, K, k, L, l, M, m, N, n, O, o, P, p, R, r, S, s, T, t, U, u, W, w, Y, y[6], Z, z[7]
7 liter występuje w alfabecie niemieckim, ale nie występują w alfabecie polskim Ä, ä, Ö, ö, ẞ[1], ß, Ü, ü, Q, q, V, v, X, x
Zobacz też [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Znak ẞ (duża litera ß) nie jest częścią oficjalnej pisowni niemieckiej, a jego przynależność do alfabetu niemieckiego jest sporna.
- ↑ Stanisław Walewski: Słownik kieszonkowy, Niemiecki alfabet. Wydawnictwo Langenscheidt Monachium 2002, s. 626, ISBN 3-468-11262-9
- ↑ a z przegłosem
- ↑ o z przegłosem
- ↑ u z przegłosem
- ↑ choć w języku polskim samogłoska ta jest wymawiana inaczej
- ↑ choć w języku polskim spółgłoska ta jest wymawiana inaczej