Koronowo
| Koronowo | |||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Województwo | |||||
| Powiat | bydgoski | ||||
| Gmina | Koronowo gmina miejsko-wiejska |
||||
| Burmistrz | Stanisław Gliszczyński | ||||
| Powierzchnia | 28,18 km² | ||||
| Populacja (2010) • liczba ludności • gęstość |
11 029[1]. 391,2 os./km² |
||||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 52 | ||||
| Kod pocztowy | 86-010 | ||||
| Tablice rejestracyjne | CBY | ||||
| TERC (TERYT) |
6040503044 | ||||
|
Urząd miejski
pl. Zwycięstwa 186-010 Koronowo |
|||||
| Strona internetowa | |||||
Koronowo – miasto w woj. kujawsko-pomorskim, w powiecie bydgoskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Koronowo.
Według danych z 31 grudnia 2010 roku miasto miało 11029 mieszkańców[1].
Spis treści |
Położenie [edytuj]
Miasto położone jest nad rzeką Brdą oraz nad Jeziorami: Koronowskim (Zalewem Koronowskim), Lipkusz, Białym oraz Kanałem Lateralnym, na pograniczu regionów: w południowej części Borów Tucholskich, w zachodniej części Doliny Brdy, jak i we wschodniej części Krajny, w pasie Pojezierza Południowopomorskiego (w tym Borów Tucholskich i Pojezierza Krajeńskiego). Przy drogach krajowych nr 25 i 56, w odległości 27 km na północny zachód od Bydgoszczy, 71 km od Torunia oraz 335 km od Warszawy.
Nazwa [edytuj]
Nazwa miasta pochodzi od łacińskiej nazwy klasztoru Corona Mariae oznaczającej po łacinie Korona Marii i związana jest z osobą Matki Boskiej. Pod zaborem pruskim miasto nosiło nazwę Polnisch Crone, którą notuje Słownik geograficzny Królestwa Polskiego wydany w latach 1880-1902.[2].
Historia [edytuj]
Historia Koronowa zaczyna się od przeniesienia z Byszewa konwentu cystersów i założenia w 1288 r. nowego klasztoru na terenach wsi Smejsze[3]. Kolejne akty lokacji miasta z 1359 r., a następnie z 1368 r., wystawione przez króla Kazimierza Wielkiego, doprowadziły w 1370 r. do założenia miasta[4]. Znaczące dla historii Polski było zwycięstwo w bitwie pod Koronowem wojsk polskich nad Krzyżakami, 10 października 1410 r., w rejonie wsi Wilcze – Łąsko Wielkie, upamiętnione 13-metrowej wysokości pomnikiem, wzniesionym u wylotu drogi z Koronowa w kierunku na Koszalin[5].
Podczas kolejnych wojen Królestwa Polskiego z zakonem krzyżackim Koronowo było kilkakrotnie niszczone. Rozwój miejscowości nastąpił z końcem XV w. w wyniku rozwoju handlu zbożem, drewnem oraz produkcją garncarską i browarnictwem. W 1563 r. opat Adam Mirkowski odnawia przywilej lokacyjny i funduje kościół oraz szpital Świętego Ducha. Od następnego stulecia rozpoczął się powolny upadek znaczenia miejscowości; w wyniku I rozbioru Polski w 1772 r. Koronowo zostało zagarnięte przez Prusy i znalazło się w zaborze pruskim[6]; w 1819 r. nastąpiła kasata zakonu, a miejscowość sekularyzowano; w 1832 r. rozebrano kościół i szpital Świętego Ducha.
W 1909 roku Koronowo uzyskuje połączenie kolejowe z Tucholą. W latach 1895-1969 komunikację z Bydgoszczą utrzymuje poprzez linię kolei wąskotorowej (obecnie pozostały nieliczne torowiska i mosty). W okresie przynależności do Prus działały w Koronowie organizacje polskie.
1939-1945 [edytuj]
We wrześniu 1939 roku na zachód od miasta toczyły się walki obronne oddziałów polskich przeciwko wojskom niemieckim, na linii jezior Byszewskich. W okresie II wojny światowej hitlerowcy zamordowali ok. 100 mieszkańców Koronowa. Pamięć pomordowanych uczczono pomnikami: w Srebrnicy, Dębowej Górze, Tryszczynie, Wierzchucinie Królewskim, Buszkowie oraz Koronowie – pomnik na cmentarzu ofiar – Polaków. W okresie okupacji niemieckiej 1939-1945 więzienie, w którym zmarło ok. 600 osób. Od 1942 Niemcy stosowali dla miasta nazwę Krone an der Brahe.
Po 1945 [edytuj]
W drugiej połowie lat 40. ubiegłego wieku mieściło się tu więzienie Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego.
W roku 1960 dokonano spiętrzenia wody na rzece Brdzie tworząc Jezioro Koronowskie. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. bydgoskiego.
Zabytki [edytuj]
- Zespół pocysterski pochodzi z końca XIII w. lub z pierwszej połowy XIV w. i był wzniesiony lub zaprojektowany prawdopodobnie przez mistrza Theodoricusa. Wielokrotnie odbudowywany po zniszczeniach w wojnach z Krzyżakami i Szwecją. W 1819 r. po kasacie zakonu został przekształcony w istniejące do dziś więzienie. W skład zespołu wchodzi Bazylika Mniejsza pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Jest to okazała gotycka bazylika przebudowana częściowo w stylu barokowym z licznymi kaplicami bocznymi; prezbiterium i nawy boczne przykrywają gotyckie sklepienia, w pozostałych częściach sklepienia barokowe. Bazylika posiada bogate barokowe wyposażenie, w tym obrazy Bartłomieja Strobla; ponadto fragmenty polichromii gotyckich. Barokowy pałac i zabudowania klasztorne nie są dostępne ze względu na mieszczący się tam zakład karny[7].
- Kościół filialny pw. św. Andrzeja został zbudowany w latach 1382-1396 w stylu gotyckim, a następnie przebudowany w renesansie i baroku. Posiada barokowo-rokokowe wyposażenie[8].
- XIX-wieczna zabudowa usytuowana jest na rynku i w jego okolicach.
- "Diabelski Młyn" został wybudowany w XIX w. nad Brdą[9].
- Dawna synagoga została wzniesiona po sekularyzacji Koronowa w XIX w. i napływie ludności żydowskiej oraz niemieckiej[10].
Struktury wyznaniowe [edytuj]
- Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Koronowie, ul. Bydgoska 23
- Sala Królestwa Świadków Jehowy, ul. Tucholska 20 A
Turystyka [edytuj]
Miejscowość jest ośrodkiem wypoczynku weekendowego i letniego dla mieszkańców Bydgoszczy i okolic. W miejscowości znajdują się liczne ośrodki wypoczynkowe, plaża i przystanie. Przez Koronowo lub tuż przy jego granicach przebiega kilka pieszych i rowerowych szlaków turystycznych:
Szlak żółty im. Leona Wyczółkowskiego : Bydgoszcz Osowa Góra – sanatorium w Smukale – Smukała – Janowo – Wtelno – Gościeradz – Samociążek – Wilcze Gardło – Nowy Jasiniec – Wymysłowo – Wielonek – Sokole-Kuźnica – Pruszcz (69 km)[11]
Szlak zielony "Jezior Koronowskich" : Wudzyn – prom Sokole-Kuźnica – Krówka – Łąsko Wielkie – Buszkowo – Byszewo – Koronowo – Samociążek – Stronno (77 km)[11]
Szlak niebieski "Brdy" : Bydgoszcz Brdyujście – Leśny Park Kultury i Wypoczynku – Smukała – Janowo – Samociążek – Koronowo – Romanowo – Sokole-Kuźnica – Zamrzenica – Świt – Tuchola (Rudzki Most) – Gołąbek – Woziwoda – Rytel – Swornegacie – Konarzyny (150 km)[11]
Szlak czarny "Białego węgla" : Maksymilianowo – Samociążek – Koronowo (Tuszyny) – Koronowo (Pieczyska) – Koronowo (30 km)[11]- Międzynarodowa Trasa Rowerowa R-1 – na odcinku podbydgoskim przebiega na trasie: Salno – Wtelno – Bydgoszcz Janowo – Bożenkowo – Samociążek – Koronowo – Serock – Świecie[11]
Szlak Rowerowy BY 6001n: Bydgoszcz Leśna – Las Gdański – Piaski – Smukała – Janowo – Świekatowo – Bysławek – Tuchola – Woziwoda – Rytel – Mylof – Swornegacie – Chojnice (167 km)[11]
Współpraca międzynarodowa [edytuj]
Miasta partnerskie:
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2010 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2011-06-10. ISSN 2083-334.
- ↑ Koronowo jako "Polnisch Crone" w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego Tom VIII, s. 599.
- ↑ Od ustroju plemiennego do cystersów
- ↑ Powstanie miasta
- ↑ Bitwa z Krzyżakami
- ↑ Pod panowaniem pruskim
- ↑ Zespół poklasztorny cysterski
- ↑ Kościół Św. Andrzeja
- ↑ Diabelski młyn
- ↑ Synagoga
- ↑ 11,0 11,1 11,2 11,3 11,4 11,5 Oficjalna strona Miasta i Gminy Koronowo
- ↑ Michał Szałkowski: Miasto partnerskie Spinetoli - Włochy (pol.). 2008-11-09. [dostęp 2011-11-14].
- ↑ Michał Szałkowski: Miasta partnerskie Senden - Niemcy (pol.). 2007-11-09. [dostęp 2011-11-14].
- ↑ Michał Szałkowski: Czarny Bór okręg wileński (LITWA) (pol.). 2007-11-09. [dostęp 2011-11-14].
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Koronowo w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom IV (Kęs – Kutno) z 1883 r.
- Strona parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Koronowie
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||
|
||||||||||||||
|
||||||||||||||