44 Pułk Piechoty (LWP)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy 44 Pułku Piechoty ludowego Wojska Polskiego. Zobacz też: 44 Pułk Piechoty.
44 Pułk Piechoty
Ilustracja
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1945
Rozformowanie 1946
Dowódcy
Pierwszy płk Grankowski
Organizacja
Dyslokacja Tarnowskie Góry
Rodzaj wojsk Piechota
Podległość 13 Dywizja Piechoty

44 Pułk Piechoty (44 pp) – oddział piechoty ludowego Wojska Polskiego.

Pułk został sformowany w 1945 roku, w garnizonie Tarnowskie Góry, w składzie 13 Dywizji Piechoty. W 1946 roku jednostka została rozformowana[1].

Skład etatowy[edytuj | edytuj kod]

dowództwo i sztab

  • 3 bataliony piechoty
  • kompanie: dwie fizylierów, przeciwpancerna, rusznic ppanc, łączności, sanitarna, transportowa
  • baterie: działek 45 mm, dział 76 mm, moździerzy 120 mm
  • plutony: zwiadu konnego, zwiadu pieszego, saperów, obrony pchem, żandarmerii

Etatowo stan pułku wynosił: żołnierzy 2915 (w tym oficerów - 276, podoficerów 872, szeregowców - 1765).

Sprzęt:

162 rkm, 54 ckm, 66 rusznic ppanc, 12 armat ppanc 45mm, 4 armaty 76mm, 18 moździerzy 50 mm, 27 moździerzy 82 mm, 8 moździerzy 120 mm

Żołnierze pułku[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy pułku:

  • płk Grankowski [1]

Oficerowie pułku:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Paweł Piotrowski: Śląski Okręg Wojskowy.... s. 252.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Komornicki: Wojsko Polskie: krótki informator historyczny o Wojsku Polskim w latach II wojny światowej, T. 1, Regularne jednostki ludowego Wojska Polskiego: formowanie, działania bojowe, organizacja, uzbrojenie, metryki jednostek piechoty. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1965.
  • Jerzy Kajetanowicz: Polskie wojska lądowe 1945-1960: skład bojowy, struktury organizacyjne i uzbrojenie. Toruń; Łysomice: Europejskie Centrum Edukacyjne, 2005. ISBN 83-88089-67-6.
  • Paweł Piotrowski: Śląski Okręg Wojskowy : przekształcenia organizacyjne, 1945-1956. Warszawa: Wydaw. TRIO : Instytut Pamięci Narodowej, 2003. ISBN 83-88542-53-2.