Franciszek Pawłowski (biskup płocki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Franciszek Pawłowski
Kraj działania Polska
Data urodzenia 29 marca 1774
Data śmierci 6 lipca 1852
biskup pomocniczy warszawski
Okres sprawowania 1827–1829
biskup diecezjalny płocki
Okres sprawowania 1836–1852
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 9 kwietnia 1827
Sakra biskupia brak danych

Franciszek Pawłowski (ur. 29 marca 1774, zm. 6 lipca 1852) – polski biskup rzymskokatolicki, biskup pomocniczy warszawski w latach 1827–1829, biskup koadiutor płocki w latach 1829–1836, biskup diecezjalny płocki w latach 1836–1852.

W 1827 mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji warszawskiej. W 1829 został biskupem koadiutorem biskupa płockiego Adama Michała Prażmowskiego[1], a 7 czerwca 1836 biskupem diecezjalnym diecezji płockiej. Przebywał przeważnie w Pułtusku.

Zmarł w Warszawie, został pochowany w katedrze płockiej.

Przypisy