Franciszek Pawłowski (biskup płocki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franciszek Pawłowski
Kraj działania Polska
Data urodzenia 29 marca 1774
Data i miejsce śmierci 6 lipca 1852
Warszawa
Biskup pomocniczy warszawski
Okres sprawowania 1827–1829
Biskup diecezjalny płocki
Okres sprawowania 1836–1852
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 9 kwietnia 1827
Sakra biskupia brak danych

Franciszek Pawłowski (ur. 29 marca 1774, zm. 6 lipca 1852 w Warszawie) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy warszawski w latach 1827–1829, biskup koadiutor płocki w latach 1829–1836, biskup diecezjalny płocki w latach 1836–1852.

W 1827 mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji warszawskiej. W 1829 był dziekanem włocławskiej kapituły katedralnej[1]. W 1829 został biskupem koadiutorem biskupa płockiego Adama Michała Prażmowskiego[2], a 7 czerwca 1836 biskupem diecezjalnym diecezji płockiej. Przebywał przeważnie w Pułtusku.

Zmarł w Warszawie, został pochowany w katedrze płockiej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nowy Kalendarzyk Polityczny na Rok 1830, Warszawa 1829, s. 135.
  2. Nota biograficzna Franciszka Pawłowskiego na stronie diecezji Koziebrody (poz. 70). koziebrody.w.interia.pl (arch.). [dostęp 2018-05-11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]