Groupe PSA

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy przedsiębiorstwa. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Groupe PSA
Ilustracja
Państwo  Francja
Siedziba Rueil-Malmaison
Data założenia 1976[1]
Forma prawna Spółka akcyjna
Prezes Carlos Tavares
Udziałowcy Dongfeng Motor (13,68%)
rząd Francji (13,68%)
rodzina Peugeot (13,68%)
Zatrudnienie 211 013 (2018)[2]
Dane finansowe
Kapitał zakładowy 12,3 mld € (2012)
brak współrzędnych
Strona internetowa

Groupe PSA (PSAPeugeot Société Anonyme, wcześniej PSA Peugeot Citroën) – francuski koncern motoryzacyjny, producent samochodów osobowych, dostawczych i jednośladów. Właściciel marek Peugeot, Citroën, DS, Opel i Vauxhall.

Marki koncernu PSA[edytuj | edytuj kod]

Obecne[edytuj | edytuj kod]

  • Citroën – francuska marka samochodów osobowych, dostawczych i sportowych wytwarzająca od 1919 roku,
  • Peugeot – francuska marka samochodów osobowych, dostawczych i sportowych wytwarzająca od 1882 roku,
  • DS – francuska marka samochodów premium, w latach 2009–2014 funkcjonująca jako linia modelowa marki Citroën, następnie wydzielona jako oddzielna marka samochodowa,
  • Opel – niemiecka marka samochodów osobowych, dostawczych i sportowych wytwarzająca od 1862 roku, w grupie PSA funkcjonuje od 2017 roku,
  • Vauxhall – brytyjska marka wytwarzająca samochody Opel na rynek brytyjski od 1857 roku, w grupie PSA funkcjonuje od 2017 roku,
  • Ambassador – indyjska marka wytwarzająca samochody na rynek indyjski w latach 1957–2014, w grupie PSA funkcjonuje od 2017 roku.

Historyczne[edytuj | edytuj kod]

  • Simca – francuska marka samochodów osobowych wytwarzająca w latach 1935–1987, w grupie PSA funkcjonowała od 1980 roku,
  • Talbot – francuska marka samochodów osobowych wytwarzająca w latach 1903–1992, w grupie PSA funkcjonowała od 1978 roku,
  • Panhard – francuska marka samochodów osobowych wytwarzająca w latach 1887–1967.
  • Maserati – włoska marka samochodów sportowo-luksusowych, będąca w posiadania Citroëna w momencie powstania PSA, pierwotnie przeznaczona do likwidacji, finalnie sprzedana de Tomaso

Koncern[edytuj | edytuj kod]

Koncern powstał w 1976 roku[1] na skutek przejęcia przez Peugeota znajdującego się na skraju bankructwa Citroëna. Oba przedsiębiorstwa pozostały oddzielnymi markami, ale dzieliły się technologią i częściami. W 1978 roku koncern przejął borykający się z kłopotami europejski oddział Chryslera (w tym marki Talbot, Rootes, Simca). W latach 1980. koncern przeszedł poważny kryzys finansowy, z powodu którego zlikwidowano marki przejęte od Chryslera. W 2013 roku ówczesny prezes koncernu Philippe Varin ogłosił plany o odsunięciu od siebie modeli obu marek by uniknąć wewnętrznej konkurencji, stawiając Citroëna poniżej Peugeota i wydzielając luksusową markę DS[3].

1 marca 2012 r. poinformowano o zawarciu strategicznego sojuszu z General Motors, który miał objąć 7% akcji francuskiego koncernu (udział rodziny Peugeot miał zmniejszyć się z 30 do 25%). Obaj partnerzy liczyli na oszczędności związane z wymianą platform, silników i pozostałych części, jednak już 12 grudnia 2013 roku General Motors ogłosiło sprzedaż swoich udziałów PSA i wycofanie się z porozumienia argumentując, że nie dało ono oczekiwanych korzyści, zachowując jednak współpracę technologiczną.

14 lutego 2017 roku oba koncerny wspólnie poinformowały o prowadzonych negocjacjach w sprawie przejęcia przez PSA od General Motors marki Opel oraz będącej jej brytyjskim odpowiednikiem marki Vauxhall. Oznaczało to wycofanie się koncernu GM z rynku europejskiego, który ponosił dotychczas straty z posiadania tych marek. Informacja ta wywołała zaniepokojenie związków zawodowych oraz rządów Niemiec i Wielkiej Brytanii obawiających się o utrzymanie produkcji i licznych miejsc pracy w tych krajach po dokonaniu transakcji[4][5]. 6 marca 2017 roku ogłoszono, że transakcja została sfinalizowana. Koncern PSA zapłacił GM kwotę 2,3 mld $, przejął w ten sposób 12 fabryk zatrudniających 40 tys. osób, stając się największym producentem samochodów w Europie po Volkswagenie[6].

W tym samym czasie koncern kupił prawa do indyjskiej marki Ambassador od Hindustan Motors[7]. Oznacza to powrót koncernu na rynek indyjski.

Obecnie w skład koncernu poza markami samochodów wchodzą:

  • Faurecia – producent i dostawca części samochodowych
  • Gefco – przedsiębiorstwo logistyczne
  • Banque PSA Finance – dostawca usług finansowych, głównie kredytów pod zakup samochodu
  • Peugeot Motocycles – producent motocykli i skuterów
  • Peugeot Citroën Moteurs (PCM) – przedsiębiorstwo handlowe
  • Process Conception Ingénierie (PCI) – przedsiębiorstwo zajmujące się projektowaniem i realizacją systemów technologicznych
  • Sevelspółka j.v. PSA i FIAT produkujące samochody dostawcze

PSA posiada porozumienia o współpracy z Toyotą (wspólne platformy dla małych aut), BMW (silniki, skrzynie biegów i auta hybrydowe), Fiatem (wspólne platformy dla vanów), Fordem (silniki), Mitsubishi (auta elektryczne) oraz chińskimi Dongfeng i Chang’an (produkcja aut w Chinach).

W 2015 roku koncern zatrudniał na całym świecie 184 tys. osób, a jego dochody wyniosły 54.7 mld €[8].

Od roku 2016 koncern PSA produkuje w francuskiej fabryce w Valenciennes model Toyota ProAce, będący bliźniaczą konstrukcją m. in. Peugeota Experta i Citroëna Jumpy. W fabryce w Vigo, w Hiszpanii od roku 2019 wytwarzana jest Toyota ProAce City będąca bliźniaczą konstrukcją Citroëna Berlingo, Peugeota Partnera i Opla Combo.

31 października 2019 roku koncern PSA wszedł w alians z koncernem Fiat Chrysler Automobiles (FCA). Tym samym zostanie powołany wielki motoryzacyjny gigant o wartości nawet 50 miliardów dolarów. Fuzja ma przynieść rocznie ok. 4 miliardów dolarów oszczędności, a na jej czele stanie prezes FCA John Elkann, natomiast Carlos Tavares, prezes Grupy PSA zostanie dyrektorem generalnym. W skali światowej alians będzie prawdopodobnie czwartą największą motoryzacyjną siłą, ze sprzedażą ok. 4,16 miliona samochodów rocznie.[9]

Fabryki koncernu[edytuj | edytuj kod]

Aktualnie fabryki koncernu zlokalizowane są w następujących państwach:

Państwa w których znajdują się fabryki PSA (stan na 2008 r.)

Historyczne fabryki Citroën[edytuj | edytuj kod]

Zatrudnienie [2][edytuj | edytuj kod]

  • 2015: 182 157
  • 2016: 170 156
  • 2017: 172 927
  • 2018: 211 013

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Groupe PSA: 200 years of automotive and industrial history (fr.). groupe-psa.com. [dostęp 2019-05-12].
  2. a b Nombre total d'employés du groupe français PSA Peugeot Citroën à l'échelle mondiale entre 2013 et 2018 (fr.). fr.statista.com. [dostęp 2019-05-12].
  3. PSA launches new brand strategy for Peugeot and Citroen, „Automotive News” [dostęp 2017-02-19] (ang.).
  4. PSA przejmie Opla? Niemcy i Brytyjczycy zaniepokojeni potencjalnym przejęciem, „Business Insider”, 15 lutego 2017 [dostęp 2017-02-19] (pol.).
  5. Zawierucha po ujawnieniu rozmów PSA-GM o Oplu – Motoryzacja – rp.pl [dostęp 2017-02-19].
  6. Opel sprzedany Francuzom. Za 2,3 mld dolarów | Moto, „TVN24 BiS” [dostęp 2017-03-06] (pol.).
  7. Krzysztof, Grupa PSA kupiła markę Ambassador, „FRANCUSKIE.PL”, 13 lutego 2017 [dostęp 2017-03-17] (pol.).
  8. PSA Performances: Key figures from the PSA Group, „Groupe PSA” [dostęp 2017-02-19] (ang.).
  9. Wielka fuzja FCA i PSA. Fiat Chrysler i Peugeot łączą siły. Co to oznacza dla polskich fabryk?, auto.dziennik.pl [dostęp 2019-11-07].
  10. Julien Dupont-Calbo, PSA rétrécit son berceau de Sochaux, „lesechos.fr”, 8 sierpnia 2018 [dostęp 2018-08-08] (fr.).
  11. Fabien Pestiaux, Trith-Saint-Leger: Carlos Tavares en visite à l’usine PSA ce jeudi, „lavoixdunord.fr”, 8 stycznia 2019 [dostęp 2019-01-22] (fr.).
  12. Elodie Dardenne, PSA Caen va-t-il récupérer l’activité du site de Saint-Ouen ?, „ouest-france.fr”, 13 listopada 2018 [dostęp 2019-03-10] (fr.).
  13. Benoît Le Breton, Près de Caen, PSA réduit sa surface, pas ses effectifs, „ouest-france.fr”, 9 marca 2018 [dostęp 2019-03-10] (fr.).
  14. Piotr Rudzki, Zakład Opla w Eisenach zagrożony, „rp.pl”, 17 kwietnia 2018 [dostęp 2018-04-19] (pol.).
  15. W tyskiej fabryce Opla rozpoczyna się produkcja jednego z najlepszych silników, „dziennikzachodni.pl”, 18 stycznia 2019 [dostęp 2019-01-22] (pol.).
  16. Nabil Bourassi, Malgré les difficultés, PSA inaugure une nouvelle usine en Chine, „latribune.fr”, 8 września 2016 [dostęp 2018-05-15] (fr.).
  17. Jacques Wolgensinger: André Citroën. Paris: Flammarion, 1991, s. 284. ISBN 2-08-066484-0.
  18. Jacques Wolgensinger: André Citroën. Paris: Flammarion, 1991, s. 285. ISBN 2-08-066484-0.
  19. Jacques Wolgensinger: André Citroën. Paris: Flammarion, 1991, s. 285. ISBN 2-08-066484-0.
  20. Jacques Wolgensinger: André Citroën. Paris: Flammarion, 1991, s. 285. ISBN 2-08-066484-0.
  21. Jacques Wolgensinger: André Citroën. Paris: Flammarion, 1991, s. 285. ISBN 2-08-066484-0.
  22. Jacques Wolgensinger: André Citroën. Paris: Flammarion, 1991, s. 285. ISBN 2-08-066484-0.
  23. Jacques Wolgensinger: André Citroën. Paris: Flammarion, 1991, s. 285. ISBN 2-08-066484-0.
  24. Jacques Wolgensinger: André Citroën. Paris: Flammarion, 1991, s. 286. ISBN 2-08-066484-0.
  25. Jacques Wolgensinger: André Citroën. Paris: Flammarion, 1991, s. 286. ISBN 2-08-066484-0.
  26. Jacques Wolgensinger: André Citroën. Paris: Flammarion, 1991, s. 286. ISBN 2-08-066484-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Podbielski Z., Pojazdy francuskie. Wyd. WKiŁ, Warszawa 1986, s. 223. Seria: Poznajemy Samochody Osobowe Świata, ​ISBN 83-206-0568-7​.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]