Kryzys kongijski 1960-1965

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kryzys kongijski wybuchł w roku 1960 w Pierwszej Republice Konga (obecnie pod nazwą Demokratyczna Republika Konga). Jego powodem był konflikt zbrojny pomiędzy rebeliantami prowincji Katanga, dowodzonymi przez Moise Czombe, a władzami tego kraju (prezydentem Konga był wówczas Joseph Kasavubu, natomiast premierem Patrice Lumumba). Głównym oficerem dowodzącym armią tego państwa został Joseph Desire Mobutu. We wrześniu 1960 roku armia pod jego dowództwem przejęła faktyczną kontrolę nad obszarem kraju.

W odpowiedzi na bratobójcze walki, które ostatecznie w ciągu trzech lat pochłonęły życie około miliona osób, ONZ postanowiła wysłać jeszcze w 1960 roku swoje wojska do Konga. ONZ w końcu opanowała sytuację w regionie zbuntowanej prowincji Katanga przy pomocy Organizacji dla Jedności Afryki (OAU), będącej zaczątkiem późniejszej Unii Afrykańskiej. Moise Tshombe, będący przywódcą przegranych rebeliantów, opuścił tymczasowo terytorium kraju w 1963 roku.

Commons in image icon.svg