Marcin Oborski (marszałek sejmu)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Marcin Oborski z Obór herbu Pierzchała (zm. po 1697) – marszałek sejmów w 1666 i 1672, wojewoda podlaski od 1688, kasztelan podlaski od 1683, podkomorzy liwski od 1658, marszałek Trybunału Głównego Koronnego w 1693 roku[1], starosta liwski.

Student Uniwersytetu Krakowskiego w 1637. Od młodości związany z dworem królewskim. Dworzanin pokojowy króla Jana II Kazimierza. W 1657 był marszałkiem sejmiku generalnego mazowieckiego. W 1659, 1661, 1664/1665, 1667, 1669, 1674, 1679, 1681 posłował na sejmy. 16 września 1668 podpisał abdykację Jana II Kazimierza. Był gorącym zwolennikiem Michała Korybuta Wiśniowieckiego. Był pisarzem pokojowym Jana III Sobieskiego.

W 1672 roku elektor brandenburski Fryderyk Wilhelm I wypłacił Oborskiemu, który był marszałkiem sejmu 350 talarów. Elektorowi zależało by sejm potwierdził traktaty welawsko-bydgoskie, dlatego Oborski miał zamknąć sesję sejmu, gdyby założono protest[2].

Uczestnik wyprawy wiedeńskiej. Z sejmu w 1690 został deputatem na Trybunał Skarbowy Koronny we Lwowie i Radomiu. W 1697 brał udział w sejmie elekcyjnym i podpisał oznajmienie wyboru Augusta II Mocnego.

Bibliografia[edytuj]

Przypisy

  1. Herbarz polski, t. I, Lipsk 1839-1846, s. 382.
  2. Jacek Kaniewski, Z badań nad zjawiskiem korupcji w nowożytnej Rzeczypospolitej. XVII-XVIII wieku. Wieki Stare i Nowe 1(6), 2009, s. 146.


Poprzednik
Wacław Leszczyński
POL województwo podlaskie IRP COA.svg Wojewoda podlaski
1688 - 1698
POL województwo podlaskie IRP COA.svg Następca
Stefan Mikołaj Branicki