Piotr Tarło

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piotr Tarło
Herb Piotr Tarło
Kraj działania  I Rzeczpospolita
Data urodzenia 1672
Data i miejsce śmierci 1722
Warszawa
biskup pomocniczy poznański
Okres sprawowania 1713 – 1720
biskup diecezjalny poznański
Okres sprawowania 1720 – 1722
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 30 stycznia 1713
Sakra biskupia brak danych

Piotr Tarło herbu Topór (ur. 1672, zm. 1722[1]) – biskup inflancko-piltyński (1717-1720), biskup poznański (1720-1722).

Syn wojewody smoleńskiego Adama[2] i Franciszki Opalińskiej. Brat cioteczny królowej Katarzyny Opalińskiej. Od 30 stycznia 1713 biskup tytularny klaudiopolitański[3] i sufragan poznański[4].

Tak opisuje biskupa Kasper Niesiecki[5]: piękne z natury przymioty, okrasił niepospolitą cnotą, wrodzoną submissyą, nieporównaną ludzkością, układnością obyczajów,....

Od 16 grudnia 1720 ordynariusz poznański[6]. Zmarł w Warszawie w 1722 roku.

Przypisy

  1. Na podstawie: Franciszek Rzepnicki, Żywoty biskupów w opracowaniu Wiesiołkowskiego
  2. Według innych źródeł imię ojca to Piotr
  3. Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. V, Patavium 1952, s. 161. (łac.)
  4. Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S.J., t. IX, Lipsk 1842, s. 16.
  5. Na podstawie: Kasper Niesiecki, Korona Polska przy złotej wolności starożytnymi wszystkich katedr, prowincji i rycerstwa [...] ozdobiona w opracowaniu Wiesiołkowskiego
  6. Hierarchia Catholica medii et recentioris aevi, t. V, Patavium 1952, s. 322. (łac.)

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]