Mi-26
| Mi-26 | |
 Mi-26T |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  ZSRR Rosja |
| Producent | Zakłady Lotnicze Rostvertol, |
| Konstruktor | Biuro konstrukcyjne Michaiła Mila, |
| Typ | Śmigłowiec |
| Załoga | 5 (dwóch pilotów, nawigator, mechanik pokładowy, operator urządzeń desantowych) |
| Historia | |
| Data oblotu | 14 grudnia 1977 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 2 x Łotariew D-136 |
| Moc | 2 × 8501 kW (11400 KM) każdy |
| Wymiary | |
| Średnica wirnika | 32,00 m |
| Długość | 40,025 m |
| Długość kadłuba | 33,727 m |
| Szerokość kadłuba | 4,2 m |
| Wysokość | do głowicy wirnika - 8,14 m z obracającym się śmigłem ogonowym - 11,6 m |
| Masa | |
| Własna | 28270 kg |
| Startowa | normalna - 49600 kg maksymalna - 56000 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 295 km/h |
| Prędkość przelotowa | 255 km/h |
| Pułap praktyczny | 4600 m |
| Pułap zawisu z wpływem ziemi | 4500 m |
| Pułap zawisu bez wpływu ziemi | 1800 m |
| Zasięg | 800 km (z dodatkowymi zbiornikami do 1900 km) |
| Dane operacyjne | |
| Liczba miejsc | |
| 79 (lub 68 spadochroniarzy) | |
| Przestrzeń ładunkowa | |
| długość - 12,00 m szerokość - 3,25 m wysokość - 2,91-3,17 m |
|
| Użytkownicy | |
| Grecja, Indie, Laos, Meksyk, Peru, Rosja, Korea Północna | |
| Rzuty | |
 |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Mi-26 (ros. Ми-26 oznaczenie NATO Halo) – ciężki śmigłowiec transportowy produkcji ZSRR, zaprojektowany w biurze Michaiła Mila, a produkowany przez Rostowską Fabrykę Śmigłowców Rostvertol. Zastosowanie cywilne oraz wojskowe.
Spis treści |
Opis [edytuj]
Mi-26 jest śmigłowcem przeznaczonym do przenoszenia dużych ładunków o masie nieprzekraczającej 20 ton, na podwieszeniu zewnętrznym i wewnątrz pojemnego kadłuba. Wersje pasażerskie mieszczą do 120 osób. Ma również wersje do przewozu paliwa oraz medyczne. Pojazdy nie większe niż ciężarówka o masie do 5 ton, mogą wjechać do wnętrza śmigłowca po rampie z tyłu kadłuba. Cięższe i większe ładunki podwiesza się na specjalnym haku. Przedział pilotów wyposażony jest w kamery pozwalające obserwować przestrzeń pod kadłubem oraz ładunek. Śmigłowiec ma układ klasyczny, z jednym wirnikiem głównym i śmigłem ogonowym. Posiada automatykę pozwalającą na automatyczne zwiększenie mocy jednego silnika w razie uszkodzenia drugiego z nich. Mi-26 fabrycznie nie posiada uzbrojenia. Jest pierwszym i jedynym śmigłowcem mającym ośmiołopatowy wirnik nośny. Wielołopatowy wirnik pozwala zamienić na ciąg dużą moc zespołu napędowego przy niezbyt dużej średnicy wirnika. Natomiast głowica do takiego wirnika stanowi duże wyzwanie konstrukcyjne z uwagi na ilość elementów sterujących jakie musi zawierać oraz z uwagi na potężne moce, jakie przekazuje.
Historia [edytuj]
Mi-26 powstał w roku 1970 na zamówienie ZSRR. Był używany zarówno w wojsku jak i w lotnictwie cywilnym. Był eksportowany zarówno do krajów byłego Związku Radzieckiego, ale także do Indii, Chin oraz innych krajów.
Jednym z najważniejszych zadań Mi-26 było zasypanie kopuły uszkodzonego wybuchem reaktora atomowego w elektrowni w Czarnobylu w celu ograniczenia emisji do atmosfery izotopów promieniotwórczych. Kabiny załóg śmigłowców, zostały doraźnie osłonięte płytami ołowianymi. Jednak wielu lotników zmarło na chorobę popromienną.
W 2002 roku, Czeczeńscy rebelianci trafili Mi-26 rakietą ziemia-powietrze, powodując roztrzaskanie się śmigłowca na polu minowym. W katastrofie zginęło 118 Rosjan. Dochodzenie dowiodło, iż śmigłowiec był w znacznym stopniu przeładowany. Przystosowany do przewożenia 80 pasażerów, tego dnia zabrał 147 osób. Działo się tak mimo ustanowionego w 1997 roku limitu na przewozy pasażerskie. Odpowiedzialny za przeładowanie Aleksandr Kudjakow został ukarany za naruszenie przepisów. Rzeczywistym jednak powodem katastrofy było zestrzelenie, a nie przeciążenie (zob. Katastrofa Mi-26 w bazie Chankała).
Wersje [edytuj]
- V-29 – Prototyp.
- Mi-26 Halo-A – Wersja wojskowa.
- Mi-26A- ulepszona wersja Mi-26
- Mi-26M – zaprojektowana do lepszych osiągów
- Mi-26MS – Wersja medyczna.
- Mi-26NEF-M – Niszczyciel okrętów podwodnych.
- Mi-26P – Wersja pasażerska 63-miejscowa.
- Mi-26PK- latający dźwig
- Mi-26T – wersja do transportu cywilnego
- Mi-26TC – wersja towarowa
- Mi-26TM – latający dźwig w wersji M
- Mi-26TP – wersja strażacka
- Mi-26TS – Eksportowa wersja Mi-26T.
- Mi-26TZ – Wersja do przewozu paliwa. W czterech dodatkowych cysternach przewozi się 14 040 litrów paliwa. Używa się go też jako latającej stacji benzynowej z 10 przewodami do tankowania, każdy o długości 20 metrów. Pojemniki mogą być łatwo usunięte by przystosować śmigłowiec do transportu.
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||
|
||||||||||||||||||||||||||
