Mi-2

Mi-2
Mi-2T na lotnisku Krzesiny z 49 PŚB
Dane podstawowe
Państwo	ZSRR Polska
Producent	Mil/PZL Świdnik
Typ	śmigłowiec
Dane techniczne
Moc	2 x silniki turbowałowe GTD-350 o mocy 298 kW (400 KM) każdy
Wymiary
Średnica wirnika	14,5 m
Długość	17,42 m
Długość kadłuba	11,94
Szerokość kadłuba	1,7 m
Wysokość	3,75 m
Masa
Własna	2410 kg
Startowa	3550 kg
Zapas paliwa	465/600/1076 litrów
Osiągi
Prędkość maks.	210 km/h
Prędkość przelotowa	190 km/h
Prędkość minimalna	0 km/h
Wznoszenie max. w locie pionowym	4,6 m/s
Pułap	4000 m
Pułap zawisu z wpływem ziemi	1880 m
Pułap zawisu bez wpływu ziemi	1200 m
Zasięg	270/160 km
Długotrwałość lotu	3 h 52 min
Dane operacyjne
Liczba miejsc
6/8
Przestrzeń ładunkowa
1185 kg
Użytkownicy
Rzuty
Multimedia w Wikimedia Commons

Mi-2 (ros. Ми-2) (oznaczenie NATO Hoplite) – średni, wielozadaniowy, z trójłopatowym wirnikiem nośnym, śmigłowiec zaprojektowany przez radzieckie biuro konstrukcyjne Michaiła Mila, seryjnie produkowany jedynie przez zakłady PZL w Świdniku. Mi-2 był jedynym śmigłowcem konstrukcji radzieckiej nigdy nie produkowanym w ZSRR.

Konstrukcja

Śmigłowiec wielozadaniowy o duraluminiowej, półskorupowej konstrukcji w układzie Sikorskiego. Wirnik główny trójpłatowy, metalowy. Podwozie stałe, z kółkiem przednim. W kadłubie znajduje się zbiornik 600 l paliwa. Ponadto w dwóch zbiornikach zewnętrznych śmigłowiec może zabrać dodatkowo maksymalnie 476 l paliwa, celem zwiększenia zasięgu. Napęd stanowią dwa silniki PZL GTD-350 o mocy startowej 400 KM każdy.
W późniejszych wersjach (produkowanych w Polsce jako GTD-350W2) osiągały moc 420 KM każdy. Śmigłowiec wyposażony w te silniki otrzymał nazwę Mi-2 Plus.
Oblatano też wersję z amerykańskimi silnikami Allison 250-C20B o mocy 455 KM każdy. Zastosowano lepszą aparaturę nawigacyjną (np. radiokompas), lżejsze baterie pokładowe. Mniejszą masę miała też przekładnia główna. Zmiany te zaowocowały znacznym poprawieniem osiągów, np. wznoszenie wzrosło z 4,5 do 6,7 m/sek Ta wersja nosiła nazwę PZL Kania. Brak szans na eksport tej wersji do krajów zachodnich spowodował zaniechanie produkcji seryjnej.
Załogę stanowi jeden pilot lub pilot i operator sprzętu np. chemicznego. Zabiera na pokład do 8 pasażerów lub do 700 kg ładunku.

Cechy pilotażowo-użytkowe

Śmigłowiec Mi-2 jest śmigłowcem dwusilnikowym zaliczanym do śmigłowców klasy "B", co oznacza, że z uwagi na niewystarczającą moc jednego silnika do wszystkich faz lotu pilot, po awarii jednego z silników, jest zmuszony wykonać lądowanie awaryjne na jednym pracującym silniku (zwane czasem lądowaniem zapobiegawczym z wyborem miejsca przyziemienia) - na co została opracowana procedura ujęta w Instrukcji Użytkowania w Locie. W momencie rozpoczynania produkcji był jednym z pierwszych lekkich śmigłowców w układzie dwusilnikowym. W dobie czasów obecnych śmigłowiec ten nie spełnia standardów w ratownictwie medycznym - głownie z powodu dużej masy własnej, niewystarczającej mocy zespołu napędowego, dużego zużycia paliwa przez silniki, braku możliwości lotów IFR, dużego hałasu w kabinie, niskiego pułapu zawisu bez wpływu ziemi.

Produkowane wersje

Mi-2P w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie

Mi-2Ch w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie

Mi-2R używany do usług agrolotniczych

Mi-2URP-G Gniewosz

Jeden z 6 peruwiańskich Mi-2

Policyjny PZL-Kania

Pierwszy prototyp oblatano we wrześniu 1961. Początkowo miała to być maszyna wyłącznie pasażersko – transportowa. Produkowany jedynie w zakładach PZL w Świdniku od 1965 roku na podstawie dokumentacji prototypowej. Dostawy do jednostek liniowych rozpoczęły się w 1973 roku.

Wersje:

• V-2 pierwszy prototyp
• V-2V prototyp z uzbrojeniem
• Mi-2 Platan latający stawiacz min
• Mi-2A
• Mi-2B zmodyfikowana wersja eksportowa na Bliski Wschód
• Mi-2Ch Chekla (chemiczny) wersja rozpoznania chemicznego/stawianie zasłon dymnych
• Mi-2D Przetacznik (dowodzenia) samolot dowodzenia z radiostacją R-111
• Mi-2FM (fotogrametryczny) wersja badawcza
• Mi-2P (pasażerski) pasażerski do 6 pasażerów
• Mi-2R (rolniczy) wersja rolnicza
• Mi-2RL (ratowniczy lądowy) sanitarny lądowy
• Mi-2RM (ratowniczy morski) ratownictwa morskiego z wyciągarką
• Mi-2Ro (rozpoznawczy) rozpoznania fotograficznego
• UMi-2Ro rozpoznawczy treningowy
• Mi-2RS Padalec rozpoznania sanitarnego
• Mi-2S (sanitarny) sanitarny do przewozu 4 noszy i sanitariusza
• Mi-2Sz wersja treningowa 2-sterowa
• Mi-2T (transportowy)
• Mi-2U wersja treningowa
• Mi-2US uzbrojona wersja w działko kal. 23mm NS-23, 4 x km 7,62mm PKT i karabin PK
• Mi-2URN Żmija (uzbrojony w rakiety niekierowane) uzbrojona wersja rozpoznawcza w działko kal. 23mm NS-23, dwie wyrzutnie rakiet niekierowanych 16x57mm S-5, opcjonalnie km 7,62mm PK
• Mi-2URP Salamandra (uzbrojony w rakiety przeciwpancerne) wersja przeciwpancerna uzbrojona w działko kal. 23mm NS-23, opcjonalnie w 7,62mm PK i 4 x rakiety AT-3 Sagger (9M14M Malutka) z naprowadzaniem kablowym na zewnętrznych pylonach oraz 4 x dodatkowe rakiety w przedziale ładunkowym
• Mi-2URP-G Gniewosz Mi-2URP z dodatkowymi 4x rakietami plot. Strzała-2 w dwu wyrzutniach.
• Mi-2 Plus zmodyfikowany Mi-2 z lepszymi silnikami GTD-350W2, kompozytowymi śmigłami, nową awioniką i innymi modyfikacjami.
• Mi-3 planowane rozwinięcie Mi-2, jednak nie podjęte z uwagi na brak odpowiednich silników.

Dodatkowo na bazie Mi-2 powstał śmigłowiec PZL-Kania - daleko posunięta modernizacja napędzana silnikami Allison C20B, o przegubowym wirniku głównym z laminatu. W obu wirnikach znajduje się elektryczna instalacja przeciwoblodzeniowa.

Dane techniczne

Mi-2URN Żmija

• Wymiary
  • długość całkowita: 17,42 m (kadłub - 11,94 m)
  • wysokość: 3,75 m
  • szerokość: 1,7 m
  • średnica wirnika: 14,5 m
  • maksymalna masa startowa: 3700 kg
  • zapas paliwa: 600 l
  • silniki: dwa turbowałowe GTD-350 o mocy 298 kW (400 KM) każdy
• Osiągi:
  • prędkość maksymalna: 210 km/h
  • wznoszenie: 4,6 m/s
  • pułap: 4000 m
  • zasięg: 170 km (maksymalny 800 km)

Mi-2RM Śmigłowiec ratownictwa morskiego

• 

  Mi-2RM wersja 55A

• 

  Mi-2RM wersja 55B

• Dane techniczne
  • maksymalna masa startowa: 3550 kg
  • silniki: dwa turbowałowe GTD-350 o mocy 298 kW (400 KM) każdy
• Osiągi:
  • prędkość maksymalna na 500 m: 210 km/h
  • pułap (z wpływem ziemi): 2000 m
  • zasięg z 800 kg ładunku: 180 km
• Wyposażenie specjalne - wersja 55A:
  • dodatkowy wewnętrzny zbiornik paliwa, dźwig do podnoszenia ciężarów na pokład, drabinka sznurowa, leżak dla chorego, tratwa ratunkowa, radiokompas, butla tlenowa, walizka z lekami, termosy. Na podwieszeniach zewnętrznych 2 bomby znakujące. Możliwe inne warianty podwieszeń zewnętrznych. Załoga-pilot i jeden pasażer.
• Wyposażenie specjalne - wersja 55B:
  • dodatkowy wewnętrzny zbiornik paliwa, dźwig do podnoszenia ciężarów na pokład, drabinka sznurowa, leżak dla chorego, tratwa ratunkowa, radiokompas, butla tlenowa, walizka z lekami, termosy. Na podwieszeniach zewnętrznych 6 bomb znakujących. Możliwe inne warianty wyposażenia. Załoga-pilot i dwóch pasażerów.

Mi-2 w kulturze masowej

Mi-2 wystąpił na planie filmu o przygodach agenta 007 Jamesa Bonda. W końcowej scenie filmu Tylko dla twoich oczu na spotkanie z agentem 007 (w tej roli Roger Moore) przylatuje nim radziecki generał Gogol (w tej roli Walter Gotell). Helikopter sprowadzono z Warszawy a na jego poszyciu widać wyraźnie logo "PZL Świdnik".

Bibliografia

• Jerzy Grzegorzewski: Śmigłowiec Mi-2. T. nr 60. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979, seria: Typy broni i uzbrojenia. ISBN 83-11-06350-8. 
• Łukasz Męczykowski: Mi-2. Polski hoplita. W: 2009-06-25 [on-line]. Histmag.org. [dostęp 2011-01-08].
• Вертолет Ми-2. История создания (ros.). ОАО Московский вертолетный завод им. М. Л. Миля. [dostęp 2011-01-08].

Linki zewnętrzne

• Lista śmigłowców Mi-2 używanych przez polskie lotnictwo