Gulfstream III

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Gulfstream III
Gulfstream III
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Gulfstream Aerospace
Typ samolot dyspozycyjny
Konstrukcja metalowa
Załoga 2
Historia
Data oblotu 12 lutego 1979
Lata produkcji 1979 - 1986
Dane techniczne
Napęd 2 x Silnik turbowentylatorowy Rolls-Royce Spey RB.163 Mk 511-8
Ciąg 50,7 kN każdy
Wymiary
Rozpiętość 23,72 mfd
Długość 25,35 m
Wysokość 7,47 m
Powierzchnia nośna 86,83 m²
Masa
Własna 17 237 kg
Użyteczna 14 061 kg
Startowa 31 615 kg
Osiągi
Prędkość maks. 930 km/h
Prędkość przelotowa 850 km/h
Prędkość minimalna 194 km/h
Prędkość wznoszenia 20,6 m/s
Pułap 13 716 m
Zasięg 6 976 km
Rozbieg 1 558 m
Dobieg 869 m
Dane operacyjne
Użytkownicy
Algieria Dania Gabon Ghana Indie Meksyk Maroko Oman Stany Zjednoczone Uganda Włochy Wybrzeże Kości Słoniowej
Rzuty
Rzuty samolotu
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Gulfstream IIIamerykański samolot dyspozycyjny, zdolny do przewożenia maksymalnie 26 pasażerów. Zaprojektowany i zbudowany w wytwórni Gulfstream Aerospace Corporation. Na tym typie samolotu ustanowiono światowy rekord operacyjnej wysokości lotu, wynoszący 15 850 metrów.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Samolot jest całkowicie metalowym, wolnonośnym dolnopłatem, którego konstrukcja wywodzi się od samolotu Gulfstream II. Wydłużono i zmodyfikowano przód kadłuba samolotu. Skrzydło o obrysie trapezowym z superkrytyczną krawędzią natarcia, skosie wynoszącym 28° i niewielkim, 3° wzniosem, zaopatrzone w klapy Fowlera, lotki i spojlery, które wspomagają działanie lotek oraz służą jako hamulce aerodynamiczne. Usterzenie o obrysie trapezowym w kształcie litery T. Podwozie chowane ze zdwojonymi kołami. Kadłub o konstrukcji półskorupowej z ciśnieniową, klimatyzowaną kabiną. Na samolocie Gulfstream III ustanowiono rekord w wysokości lotu oraz dokonano przelotu dookoła świata z sześcioma międzylądowaniami w czasie 43 h i 39 min. (czas lotu bez postojów na ziemi). Samolot jest szeroko wykorzystywany przez siły zbrojne wielu krajów jako maszyna do przewozu personelu wojskowego oraz ważnych osobistości.

Wersje[edytuj | edytuj kod]

  • C-20A - wersja transportowa używana w US Air Force, mogąca przewieźć do 14 pasażerów i 5 członków załogi, wycofana w 2002 roku. Jeden egzemplarz został przekazany do Centrum Badania Lotu imienia Neila A. Armstronga (wówczas Dryden Flight Research Facility).
  • C-20B - wersja transportowa używana przez amerykańskie siły powietrzne oraz United States Coast Guard ze zmodyfikowaną awioniką, przeznaczona do przewozu VIP-ów.
  • C-20C - wersja ze zmodyfikowanymi systemami łączności. Trzy maszyny dostarczone w 1985 roku służyły w 99th Airlift Squadron należącego do 89th Airlift Wing z siedzibą w Joint Base Andrews. 2 grudnia 2013 roku wszystkie trzy samoloty przekazano do 309th Aerospace Maintenance and Regeneration Group[1].
  • C-20D - wersja transportowa wykorzystywana do przewozu członków personelu US Navy.
  • C-20E - wersja transportowa używana w US Army.
  • Gulfstream III SRA-1 - wersja rozpoznawcza samolotu.
  • Gulfstream III SMA-3 - wersja rozpoznawcza z zainstalowanym radarem poszukiwawczym APS-127, przeznaczona dla Danii.

Przypisy

  1. Secretive Presidential C-20C Fleet Retired, "Air Force Monthly", nr 1 (2014), s. 14, ISSN 0955-7091

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]