Hipomagnezemia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hipomagnezemia
ICD-10 E83
Zaburzenia przemiany mineralnej
E83.4 Zaburzenia przemian magnezu
Hipermagnezemia
Hipomagnezemia
ICD-10 E61
Niedobór innych składników pokarmowych
E61.2 Niedobór magnezu
ICD-10 P71
Przemijające zaburzenia przemiany wapnia i magnezu noworodków
P71.2 Hipomagnezemia noworodków

Hipomagnezemia – stan obniżonego poziomu magnezu w organizmie.

Rozróżnia się 2 możliwości:

  • hipomagnezemia z jawnym niedoborem magnezu, gdy poziom tego pierwiastka w surowicy krwi spada poniżej 0,7 mmol/l;
  • hipomagnezemia z utajonym niedoborem magnezu, gdy stężenie magnezu w surowicy jest jeszcze prawidłowe, lecz w dożylnym teście obciążenia magnezem (polegającym na dożylnym podaniu roztworu MgSO4 i ocenie jego wydalania z moczem) wydalonych zostaje poniżej 80% podanej dawki magnezu (czyli ponad 20% zostaje zatrzymane i przyswojone przez organizm).

Magnez przyjęty z pożywieniem zostaje wchłaniany głównie w jelicie cienkim. Na wchłanianie magnezu mają wpływ następujące substancje:

Dobowe zapotrzebowanie na magnez wynosi 300–400 mg.

Przyczyny[edytuj | edytuj kod]

Do niedoboru magnezu dochodzi w następujących sytuacjach:

Niedobór magnezu może być odpowiedzialny za następujące objawy chorobowe:

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.