Pierwiastek z jedynki
Spis treści |
Ciało liczb zespolonych [edytuj]
Jeśli n jest dowolną liczbą naturalną różną od 0, to pierwiastkiem z jedynki n-tego stopnia nazywa się dowolną liczbę zespoloną z spełniającą równość[1]:
.
Pierwiastki z jedynki nazywa się też liczbami de Moivre'a dla uhonorowania francuskiego matematyka Abrahama de Moivre'a.
Na płaszczyźnie zespolonej pierwiastki n-tego stopnia z jedności są wierzchołkami wielokąta foremnego o
bokach wpisanego w okrąg jednostkowy, którego jeden z wierzchołków leży w punkcie
. Realizują one podział tego okręgu na n równych części.
Przykłady [edytuj]
- Istnieje tylko jeden pierwiastek z jedynki pierwszego stopnia – równy
. - Pierwiastkami kwadratowymi jedynki są
oraz
. - Pierwiastki sześcienne z jedynki to
,
- Pierwiastkami czwartego stopnia z jedynki są elementy zbioru
.
Własności [edytuj]
Istnieje dokładnie
różnych pierwiastków stopnia
z jedynki:
, gdzie
.
Dla
wszystkie pierwiastki z jedynki
-tego stopnia sumują się do
:
.
Przypadek
powyższej tożsamości jest znana szerzej pod nazwą tożsamości Eulera.
Pierwiastki z jedynki w dowolnym ciele [edytuj]
Jeśli K jest ciałem, a n jest dowolną liczbą naturalną większą od 0, to pierwiastkiem z jedynki n-tego stopnia w ciele K nazywa się element
spełniający równość[2]:
.
Grupa [edytuj]
Zbiór wszystkich pierwiastków jedynki stopnia
tworzy grupę ze względu na mnożenie.
Grupa ta jest grupą cykliczną rzędu
, zatem jest ona izomorficzna z grupą addytywną klas reszt
. Generatorami tej grupy są te pierwiastki
dla których
, czyli liczby
i
są względnie pierwsze. Nazywa się je pierwiastkami pierwotnymi stopnia n z jedynki. Liczba pierwiastków pierwotnych stopnia n z jedynki jest równa
, gdzie
jest funkcją Eulera.
Grupy
wyczerpują skończone podgrupy grupy multyplikatywnej ciała liczb zespolonych. Ważnymi ze względu na klasyfikację grup abelowych są grupy
,
gdzie
jest ustaloną liczbą pierwszą.
Przypisy
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Bagiński Cz.: Wstęp do teorii grup. Warszawa: SCRIPT, 2005. ISBN 83-904564-9-4.
- van der Waerden B. L.: Algebra. Springer-Verlag, 1967., tłum. ros.,Москва 1976, s. 153-158
- Jerzy Browkin: Teoria ciał. Warszawa: PWN, 1977, s. 86-88.
.
oraz
.
,
.
, gdzie
.
.
.
,