Funkcja φ
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Funkcja φ (Eulera) lub tocjent – funkcja nosząca nazwisko Eulera przypisująca każdej liczbie naturalnej ilość liczb względnie z nią pierwszych nie większych od niej samej.
Funkcja Eulera odgrywa dużą rolę w teorii liczb. Ma też istotne zastosowania w kryptografii w badaniach nad złożonością szyfrów.
Funkcja
Eulera dana jest dla każdej liczby naturalnej
wzorem
gdzie
są wszystkimi czynnikami pierwszymi liczby
liczonymi bez powtórzeń.
Własności [edytuj]
- Jeżeli
jest pierwsza, to każda z liczb
jest względnie pierwsza z
, więc:
- Jeżeli liczby całkowite
są względnie pierwsze, to
- Jeżeli
, to
- Jeżeli
nie ma wielokrotnych dzielników pierwszych, tj.
- gdzie liczby
są pierwsze i parami różne (
), to
- Dla dowolnej liczby całkowitej
zachodzi:
- (sumowanie przebiega wszystkie dzielniki liczby
).
- Jeżeli
jest rozkładem liczby
na czynniki pierwsze to
Przykład [edytuj]
-

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 
1 1 2 2 4 2 6 4 6 4 10 4

jest
jest względnie pierwsza z 
są 
, to


są pierwsze i parami różne (
), to




