ZNTK Poznań 207M
| SA101+SA121 SA102A+SA111+SA102B |
|
 SA101-002 na stacji Czersk |
|
| Producent |  ZNTK Poznań |
| Lata budowy | 1990-1996 |
| Układ osi | 2cz: 1'A + 1'1' 3cz: 1'A'+1'1'+A'1' |
| Układ wagonów | 2cz: s+r 3cz: s+d+s |
| Liczba miejsc siedzących | 2cz: 96 3cz: 144 lub 136+4 |
| Liczba miejsc ogółem | 2cz: 236 3cz: 340 lub 366 |
| Masa służbowa | 2cz: 54 t 3cz: 82 t |
| Długość całkowita | 2cz: 30 920 mm 3cz: 45 940 mm |
| Szerokość | 3003 mm |
| Wysokość | 3600 mm |
| Średnica kół | 920 mm |
| Liczba i moc silników | 2cz: 1x200 kW 3cz: 2x200 kW |
| Typ silników trakcyjnych | Deutz BF6L513RC |
| Rodzaj przekładni | hydromechaniczna lub hydrauliczna |
| Prędkość konstrukcyjna | 90 km/h |
| [1] | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
ZNTK Poznań 207M – rodzina 2 i 3-członowych autobusów szynowych produkowanych przez ZNTK Poznań w latach 1990-1996 dla Polskich Kolei Państwowych. Wyprodukowano 3 jednostki 2-członowe i 3 jednostki 3-członowe.
Spis treści |
Historia [edytuj]
17 lipca 1989 Dyrektor Generalny PKP zatwierdził program budowy 220 autobusów szynowych do obsługi ruchu lokalnego[1]. Podjęto decyzję, że ich głównym wykonawcą będą ZNTK Poznań[1]. Pod kierunkiem inż. Ryszarda Suwalskiego opracowano koncepcję 1, 2, 3 i 4-członowych autobusów szynowych[1].
Jako pierwszy zbudowano prototyp pojazdu 2-członowego, którego budowę 2 pierwszych egzemplarzy ukończono w 1991 roku[1]. W czerwcu 1991 SA101-002 został zaprezentowany na Międzynarodowych Targach Poznańskich[1]. Od grudnia rozpoczęto eksploatację nadzorowaną dwóch pierwszych pojazdów na liniach Poznań – Gorzów Wielkopolski oraz Poznań – Grodzisk Wielkopolski[1]. Latem 1992 roku testowano pojazd zestawiony z 2 członów silnikowych[1].
Po serii przeprowadzonych testów stwierdzono, że pojazdy zużywają kilkukrotnie mniej paliwa i kilkudziesięciokrotnie mniej oleju niż lokomotywy spalinowe SP32 i SP45[1]. Równocześnie stwierdzono, że pojazdy są bardziej awaryjne[1].
W 1992 roku rozpoczęto pracę nad budowę wersji 3-członowej, wyposażonej w 2 człony silnikowe, dzięki czemu łatwiejsza byłaby jazda po liniach o trudnym profilu[1]. Po zakończeniu budowy pierwszego egzemplarza, w lutym 1994 przeprowadzono testy w Centrumum Naukowo-Technicznym Kolejnictwa w Warszawie, a w marcu i kwietniu sprawdzono pojazd w warunkach górskich[1].
Konstrukcja [edytuj]
| Typ | 207M | 207Mr | 207Ma | 207Mb | 207Mra |
|---|---|---|---|---|---|
| Oznaczenie PKP | SA101 | SA121 | SA102 (A) | SA102 (B) | SA111 |
| Lata produkcji | 1990–1992 | 1993–1996 | |||
| Rodzaj | Silnikowy | Rozrządczy | Silnikowy | Doczepny | |
| Układ osi | 1'A | 1'1' | 1'A | 1'1' | |
Eksploatacja [edytuj]
W październiku 1992 wszystkie 3 dwuczłonowe jednostki rozpoczęły normalną pracę w MD Chojnice, a 1 stycznia 1993 po sfinalizowaniu transakcji zakupu przez Polskie Koleje Państwowe zostały wpisane do inwentarza[1].
Pod koniec kwietnia 1994 zaprezentowano pierwszy egzemplarz 3-członowy, którego normalna eksploatacja rozpoczęła się 25 maja w MD Jelenia Góra[1]. W połowie września 1996 dwa pozostałe 3-członowe składy weszły do stałego obiegu w MT Gdynia[1].
Po restrukturyzacji PKP wszystkie jednostki zostały przekazane PKP Przewozom Regionalnym[2].
W 2003 i 2008 roku 5 egzemplarzy było na stanie Pomorskiego Zakładu Przewozów Regionalnych, a jeden Dolnośląskiego[2][3]. W 2008 roku składy obsługiwały trasy Chojnice – Wierzchucin, Szczecinek – Kościerzyna, Piła – Tczew i Zielona Góra – Bolesławiec / Zgorzelec[3].
28 września 2010 SA101-002 uległ wypadkowi na przejeździe niestrzeżonym koło Lipusza, w wyniku którego maszynista zginął na miejscu[4].
Nagrody i wyróżnienia [edytuj]
- 1992 – wyróżnienie resortowe Ministra Przemysłu i Handlu[1]
- 1992 – srebrny medal na 41. Światowych Targach Wynalazków, Badań Naukowych i Innowacji Przemysłowych Eureka '92 w Brukseli[1]
- 1992 – laureat konkursu Swego nie znacie '92 organizowanego przez Głos Wielkopolski[5]
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 1,16 Paweł Terczyński. Autobusy szynowe PKP. „Świat Kolei”. 6/1998, s. 10-18. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962.
- ↑ 2,0 2,1 Paweł Terczyński. Autobusy szynowe na torach PKP. „Świat Kolei”. 12/2003, s. 12-15. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962.
- ↑ 3,0 3,1 Paweł Terczyński. Wagony i zespoły spalinowe w obsłudze ruchu regionalnego na PKP. „Świat Kolei”. 9/2008, s. 12-21. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962.
- ↑ Szynobus uderzył w ciężarówkę. TVN24, 28 września 2010. [dostęp 28 września 2010].
- ↑ Malmar. Autobusy szynowe z Poznania. „Parowozik”. 3/1993, s. 4. Poznań: Emi-press. ISSN 1231-1804.
|
|||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||
