ZNTK Poznań 207M

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z SA102)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
SA101+SA121
SA102A+SA111+SA102B
SA101-002 na stacji Czersk
SA101-002 na stacji Czersk
Producent Polska ZNTK Poznań
Lata budowy 1990-1996
Układ osi 2cz: 1'A + 1'1'
3cz: 1'A'+1'1'+A'1'
Układ wagonów 2cz: s+r
3cz: s+d+s
Liczba miejsc siedzących 2cz: 96
3cz: 144 lub 136+4
Liczba miejsc ogółem 2cz: 236
3cz: 340 lub 366
Masa służbowa 2cz: 54 t
3cz: 82 t
Długość całkowita 2cz: 30 920 mm
3cz: 45 940 mm
Szerokość 3003 mm
Wysokość 3600 mm
Średnica kół 920 mm
Liczba i moc silników 2cz: 1x200 kW
3cz: 2x200 kW
Typ silników trakcyjnych Deutz BF6L513RC
Rodzaj przekładni hydromechaniczna lub hydrauliczna
Prędkość konstrukcyjna 90 km/h
[1]
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Transport szynowy

ZNTK Poznań 207M – rodzina 2 i 3-członowych autobusów szynowych produkowanych przez ZNTK Poznań w latach 1990-1996 dla Polskich Kolei Państwowych. Wyprodukowano 3 jednostki 2-członowe i 3 jednostki 3-członowe.

Historia[edytuj | edytuj kod]

17 lipca 1989 Dyrektor Generalny PKP zatwierdził program budowy 220 autobusów szynowych do obsługi ruchu lokalnego[1]. Podjęto decyzję, że ich głównym wykonawcą będą ZNTK Poznań[1]. Pod kierunkiem inż. Ryszarda Suwalskiego opracowano koncepcję 1, 2, 3 i 4-członowych autobusów szynowych[1].

Jako pierwszy zbudowano prototyp pojazdu 2-członowego, którego budowę 2 pierwszych egzemplarzy ukończono w 1991 roku[1]. W czerwcu 1991 SA101-002 został zaprezentowany na Międzynarodowych Targach Poznańskich[1]. Od grudnia rozpoczęto eksploatację nadzorowaną dwóch pierwszych pojazdów na liniach PoznańGorzów Wielkopolski oraz Poznań – Grodzisk Wielkopolski[1]. Latem 1992 roku testowano pojazd zestawiony z 2 członów silnikowych[1].

Po serii przeprowadzonych testów stwierdzono, że pojazdy zużywają kilkukrotnie mniej paliwa i kilkudziesięciokrotnie mniej oleju niż lokomotywy spalinowe SP32 i SP45[1]. Równocześnie stwierdzono, że pojazdy są bardziej awaryjne[1].

W 1992 roku rozpoczęto pracę nad budowę wersji 3-członowej, wyposażonej w 2 człony silnikowe, dzięki czemu łatwiejsza byłaby jazda po liniach o trudnym profilu[1]. Po zakończeniu budowy pierwszego egzemplarza, w lutym 1994 przeprowadzono testy w Centrumum Naukowo-Technicznym Kolejnictwa w Warszawie, a w marcu i kwietniu sprawdzono pojazd w warunkach górskich[1].

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Odłączony człon środkowy
Typ 207M 207Mr 207Ma 207Mb 207Mra
Oznaczenie PKP SA101 SA121 SA102 (A) SA102 (B) SA111
Lata produkcji 1990–1992 1993–1996
Rodzaj Silnikowy Rozrządczy Silnikowy Doczepny
Układ osi 1'A 1'1' 1'A 1'1'

Eksploatacja[edytuj | edytuj kod]

W październiku 1992 wszystkie 3 dwuczłonowe jednostki rozpoczęły normalną pracę w MD Chojnice, a 1 stycznia 1993 po sfinalizowaniu transakcji zakupu przez Polskie Koleje Państwowe zostały wpisane do inwentarza[1].

Pod koniec kwietnia 1994 zaprezentowano pierwszy egzemplarz 3-członowy, którego normalna eksploatacja rozpoczęła się 25 maja w MD Jelenia Góra[1]. W połowie września 1996 dwa pozostałe 3-członowe składy weszły do stałego obiegu w MT Gdynia[1].

Po restrukturyzacji PKP wszystkie jednostki zostały przekazane PKP Przewozom Regionalnym[2].

W 2003 roku 5 egzemplarzy było na stanie Pomorskiego Zakładu Przewozów Regionalnych, a jeden Dolnośląskiego[2].

26 maja 2006 uruchomiono połączenie kolejowe Kraków Główny - Kraków Balice, do obsługi którego skierowano SA101-001 i SA102-002[3].

W 2008 roku 5 egzemplarzy było na stanie Pomorskiego Zakładu Przewozów Regionalnych, a jeden Dolnośląskiego, składy obsługiwały trasy ChojniceWierzchucin, SzczecinekKościerzyna, PiłaTczew i Zielona GóraBolesławiec / Zgorzelec[4].

28 września 2010 SA101-002 uległ wypadkowi na przejeździe niestrzeżonym koło Lipusza, w wyniku którego maszynista zginął na miejscu[5]. Zniszczenia okazały się na tyle poważne, że na początku 2014 roku podjęto decyzję o zezłomowaniu pojazdu[6].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 1,16 Paweł Terczyński. Autobusy szynowe PKP. „Świat Kolei”. 6/1998, s. 10-18. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  2. 2,0 2,1 Paweł Terczyński. Autobusy szynowe na torach PKP. „Świat Kolei”. 12/2003, s. 12-15. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  3. Paweł Terczyński. Koleją do Balic. „Świat Kolei”. 7/2006, s. 4. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  4. Paweł Terczyński. Wagony i zespoły spalinowe w obsłudze ruchu regionalnego na PKP. „Świat Kolei”. 9/2008, s. 12-21. Łódź: Emi-press. ISSN 1234-5962. 
  5. Szynobus uderzył w ciężarówkę. tvn24.pl, 2010-09-28. [dostęp 2010-09-28].
  6. SA101-002 na złom. inforail.pl, 2014-01-30. [dostęp 2014-01-30].
  7. Malmar. Autobusy szynowe z Poznania. „Parowozik”. 3/1993, s. 4. Poznań: Emi-press. ISSN 1231-1804.