Twierdzenie Stolza
Twierdzenie Stolza (zwane czasem twierdzeniem Stolza-Cesàro) to twierdzenie mówiące o zbieżności pewnych ciągów rzeczywistych. Nazwane imionami matematyków Otto Stolza i Ernesto Cesàro.
Spis treści |
[edytuj] Twierdzenie
Niech ciąg
będzie ciągiem rosnącym rozbieżnym do
. Wówczas:
- I.

- II.
![\left(\frac{b_n-b_{n-1}}{a_n-a_{n-1}}\right) \xrightarrow[n\to \infty]{} \pm \infty \Rightarrow \left(\frac{b_n}{a_n}\right) \xrightarrow[n\to \infty]{} \pm \infty](//upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/math/6/c/4/6c40e97cc7a516506b810502800fc4ea.png)
[edytuj] Dowód
[edytuj] Przypadek I
Ciąg
jest zbieżny.
Podstawiając w lemacie Toeplitza za
odpowiednio:
oraz
dla
oraz
dla
otrzymujemy tezę naszego twierdzenia.
[edytuj] Przypadek II
Ciąg
ma granicę niewłaściwą.
[edytuj] Przypadek II a
Załóżmy, że
.
Rozważmy
takie, że:
dla wszystkich 
Niech
.
Wtedy
dla
, a więc można pokazać indukcyjnie, że dla dowolnego
prawdziwa jest nierowność:
Stąd ciąg
jest rozbieżny do
, a więc od pewnego miejsca dodatni.
Ponadto od
jest on rosnący, a więc zgodnie z własnością, że jeżeli ciąg ma granicę niewłaściwą, to ciąg będący jego odwrotnością jest zbieżny i ma granicę równą zero (co łatwo pokazać) mamy:

Teraz korzystając z przypadku I, który został udowodniony mamy, że:
Teraz podobnie korzystając z tego, że jeśli dany jest ciąg o wyrazach dodatnich zbieżny do zera, to wtedy ciąg odwrotności jest rozbieżny do nieskończoności (co również łatwo pokazać) mamy, że:
[edytuj] Przykład
Ustalmy
. Niech
. Rozważmy ciąg:
Zauważmy, że
oraz
.
Aby obliczyć granicę ciągu
skorzystamy z twierdzenia Stolza. Obliczamy:
Wobec tego
[edytuj] Zobacz też
- lemat Toepliza
- twierdzenie o dwóch ciągach
- twierdzenie o trzech ciągach
- twierdzenie Bolzano-Weierstrassa
- reguła de l'Hospitala
[edytuj] Bibliografia
- G. M. Fichtenholz: Rachunek różniczkowy i całkowy. Wyd. dwunaste. T. 1. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, s. 55-56. ISBN 83-01-02175-6.

![\left(\frac{b_n-b_{n-1}}{a_n-a_{n-1}}\right) \xrightarrow[n\to \infty]{} \pm \infty \Rightarrow \left(\frac{b_n}{a_n}\right) \xrightarrow[n\to \infty]{} \pm \infty](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/math/6/c/4/6c40e97cc7a516506b810502800fc4ea.png)
oraz
dla
oraz
dla
otrzymujemy tezę naszego twierdzenia.






![= \frac{n^k}{(k+1)n^k + \dots} \ \ \xrightarrow[n \to \infty]{} \ \ \frac{1}{k+1}](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/pl/math/d/4/9/d4905433c4f6735f19b4b0f9bb828f3d.png)
