Ługowina (potok)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ługowina
Ilustracja
most przez Ługowinę przy ul.Żernickiej
Kontynent

Europa

Państwo

 Polska

Województwo

 dolnośląskie

Potok
Źródło
Współrzędne

51°06′19,4″N 16°54′22,5″E/51,105389 16,906250

Ujście
Recypient

Odra

Miejsce Wrocław
Współrzędne

51°09′41″N 16°56′42″E/51,161389 16,945000

Położenie na mapie Wrocławia
Mapa konturowa Wrocławia, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „źródło”, powyżej na prawo znajduje się również punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „ujście”

Ługowinapotok[1] płynący przez zachodnią część Wrocławia (długości – na terenie miasta – około 9,5 km), lewy dopływ Odry.

Do lat 30. strumień nazywał się Strachwitzer Floßgraben, później (do 1945) – Schöngartener Floßgraben.

most przez Ługowinę przy ul.Maślickiej

Obecnie płynie od Strachowic (niem. Strachwitz, później Schöngarten) przez Żerniki i Gajową, do Odry wpada w granicach Maślic, 500 metrów poniżej ujścia Ślęzy.

Przed budową lotniska Strachowice w roku 1938 strumień wpływał do Wrocławia na północ od Krzeptowa, ale na potrzeby tej inwestycji strumień poprowadzono rowami na wschód od terenu lotniska. Dopiero po jego ominięciu strumień powraca do swego dawnego koryta w parku Strachowickim (w okolicy ul. Skarżyńskiego). Strumień płynie zakolami przez podmokłe łąki, pełni w tym rejonie funkcję melioracyjną łącząc się z licznymi rowami; od ulicy Maślickiej aż do Odry brzegi strumienia zabezpieczone są obwałowaniami przed tzw. cofką z rzeki Odry. Mimo to podczas powodzi w 1997 i 2010 woda z Ługowiny zalała część ulicy i osiedla.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 1: Wody płynące, źródła, wodospady. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006. ISBN 83-239-9607-5.