Hulk (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hulk
Gatunek superbohaterski
fantastyka naukowa
akcja
Rok produkcji 2003
Data premiery 17 czerwca 2003
18 lipca 2003 (Polska)
Kraj produkcji Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 138 minut[1]
Reżyseria Ang Lee
Scenariusz James Schamus
Michael France
John Turman
Główne role Eric Bana
Jennifer Connelly
Sam Elliott
Josh Lucas
Nick Nolte
Muzyka Danny Elfman
Zdjęcia Frederick Elmes
Scenografia Rick Heinrichs
Kostiumy Marit Allen
Montaż Tim Squyres
Produkcja Avi Arad
Larry Franco
Gale Anne Hurd
James Schamus
Wytwórnia Universal Pictures
Marvel Enterprises
Dystrybucja Universal Pictures
Budżet 137 000 000 USD
Przychody brutto 245 285 165 USD

Hulkamerykański fantastycznonaukowy film akcji na podstawie serii komiksów o superbohaterze o tym samym imieniu wydawnictwa Marvel Comics. Za reżyserię odpowiadał Ang Lee na podstawie scenariusza Jamesa Schamusa, Michaela France’a i Johna Turmana. Tytułową rolę zagrał Eric Bana, a obok niego w głównych rolach wystąpili: Jennifer Connelly, Sam Elliott, Josh Lucas i Nick Nolte.

Światowa premiera filmu miała miejsce 17 czerwca 2003 roku w Los Angeles. W Polsce zadebiutował on 18 lipca tego samego roku. Film przy budżecie 137 milionów dolarów zarobił ponad 245 milionów i otrzymał mieszane oceny od krytyków. Jego reboot, Incredible Hulk, który wchodzi w skład franczyzy Marvel Cinematic Universe, miał premierę w 2008 roku.

Streszczenie fabuły[edytuj | edytuj kod]

W latach sześćdziesiątych naukowiec David Banner miał pomysł stworzenia superżołnierzy, wprowadzając zmodyfikowane sekwencje DNA z różnych zwierząt, aby wzmocnić ludzi. Jednak generał Thaddeus Ross nie wyraził zgody na przeprowadzenie eksperymentów na ludziach. David Banner zdecydował się więc przeprowadzić eksperyment na sobie. Po urodzeniu się jego syna, Bruce’a odkrył, że jego syn mógł odziedziczyć skutki tego eksperymentu. Planuje znaleźć lekarstwo, ale kiedy Ross zabrania mu dalszego kontynuowania eksperymentu, rozwścieczony David Banner powoduje eksplozję reaktora gamma, zanim zostaje aresztowany. Jego syn, Bruce zostaje adoptowany przez rodzinę Krenzlerów i zapomina o tych wydarzeniach[2].

Wiele lat później Bruce jest genetykiem pracującym nad badaniami nanomedu ze swoją byłą dziewczyną Betty Ross w Berkeley Biotechnology Institute. Para ma nadzieję na natychmiastową naprawę komórek poprzez zastosowanie niskiego poziomu promieniowania gamma do aktywacji nanomedów po ich wprowadzeniu do żywego organizmu. Podczas rutynowej konserwacji odpowiedniego spektrometru promieniowania gamma obwód zwiera się i wyzwala sekwencję eksperymentu. Nie mogąc temu zapobiec, Bruce odpycha kolegę, Harpera, aby go ocalić, wskutek czego sam zostaje poddany ogromną ilością promieniowania gamma[2].

Betty odwiedza Bruce’a w szpitalu i jest zaskoczona, że pomimo ogromnej ilości promieniowania, która powinna zabić człowieka, czuje się on świetnie. Nowy dozorca laboratoryjny ujawnia, że jest biologicznym ojcem Bruce’a, Davidem, o którym Bruce nie pamięta. Pod wpływem stresu Bruce przekształca się w Hulka, ogromną, humanoidalną i potworną istotę o zielonej skórze, która niszczy laboratorium, jednak on sam później nic z tego nie pamięta. Ross podejrzewa Bruce’a o współpracę z Davidem Bannerem, ale odkrywa, że Bruce ma stłumione wspomnienia. Nakazuje umieścić Bruce’a w areszcie domowym. Podczas rozmowy telefonicznej ze swoim ojcem Bruce dowiaduje się, że promieniowanie wyzwoliło coś, co już było w jego DNA, i że David planuje zabić Betty wykorzystując do tego swoje psy, które mają teraz podobne moce, gdyż poddane były eksperymentowi i promieniowaniu gamma. Bruce zostaje następnie zaatakowany przez majora Glenna Talbota, co powoduje jego transformację w Hulka. Hulk, zanim wyruszył uratować Betty, poważnie rani Talbota. Po długiej walce Hulk zabija psy ojca i zmienia się z powrotem w Bruce’a, a następnego ranka zostaje schwytany przez wojsko[2].

Bruce jest przetrzymywany i obserwowany w tajnej bazie na pustyni, podczas gdy Talbot planuje wykorzystać moce Hulka. David próbuje odtworzyć nieudany eksperyment Bruce’a, ale zamiast zamienić się w coś podobnego do Hulka, okazuje się, że jest w stanie wchłonąć każdy materiał, którego dotknie lub energię, na którą jest narażony. Oddaje się w ręce wojska. Ożywione wspomnienia z przeszłości prowadzą u Bruce’a do potężniejszej transformacji w Hulka. Podczas próby pobrania próbki od Hulka Talbot zostaje przez niego zabity. Hulk ucieka z pustynnej bazy do San Francisco, gdzie walczy z armią wysłaną za nim. Dzięki Betty Bruce powraca do swojej ludzkiej postaci[2].

David próbuje wywołać u Bruce’a transformację w Hulka, ale mu się to nie udaje. Następnie David pochłania całą energię elektryczną w San Francisco poprzez kabel elektryczny i uderza nią w Bruce’a, wywołując jego przemianę. Rozpoczyna się brutalna walka, w której David pochłania energię Hulka. Jednak okazuje się to być dla niego zbyt niestabilne. Zostaje zabity przez pocisk armii, w trakcie przemiany w potężne stworzenie[2].

Bruce zostaje uznany za zmarłego. Rok później Ross wspomina obserwacje Hulka, a Betty przyznaje się do swojej miłości do Bruce’a. W południowoamerykańskiej dżungli Bruce pracuje jako lekarz i przychodzą do niego bojownicy rebeliantów, którzy chcą zabrać środki medyczne przeznaczone dla biednych. Bruce staje twarzą w twarz z ich przywódcą i ostrzega go. Jego oczy stają się zielone, a z oddali słychać Hulka[2].

Obsada[edytuj | edytuj kod]

  • Eric Bana jako Bruce Banner (Krenzler) / Hulk, naukowiec zajmujący się badaniem promieniowania gamma, który z powodu wystawienia na działania tego promieniowania, staje się ogromnym zielonym humanoidalnym potworem, w którego przemienia się podczas wzburzenia[1][3]. David Kronenberg zagrał dwuletniego Bruce’a, Michael Kronenberg – czteroletniego, Mike Erwin – nastoletniego[4].
  • Jennifer Connelly jako Betty Ross, była dziewczyna Bannera i współbadaczka, która jest córką Thaddeusa Rossa[1][5]. Rhiannon Leigh Wryn zagrała nastoletnią Betty[4].
  • Sam Elliott jako Thaddeus „Thunderbolt” Ross, generał armii Stanów Zjednoczonych i ojciec Betty[1]. Todd Tesen zagrał młodszego Rossa[6].
  • Josh Lucas jako Glenn Talbot, bezwzględny i arogancki były żołnierz, który proponuje Bannerowi i Betty Ross możliwość pracy dla niego przy eksperymencie samoleczenia się żołnierzy[1][6].
  • Nick Nolte jako David Banner, niestabilny psychicznie biologiczny ojciec Bruce’a. Był naukowcem, który wskutek nieudanego eksperymentu stracił żonę i spędził kilka lat w zamknięciu[1][6]. Paul Kersey zagrał młodszego Davida Bannera[4].

W filmie ponadto wystąpili: Cara Buono jako Edith Banner, biologiczna matka Bruce’a[7]; Celia Weston jako pani Krenzler, adopcyjna matka Bruce’a; Kevin Rankin jako Harper, kolega Bruce’a, którego uratował przed promieniowaniem[4]. W rolach cameo pojawili się: Stan Lee, twórca postaci Hulka oraz Lou Ferrigno jego odtwórca w serialu telewizyjnym The Incredible Hulk z 1978 roku. Obaj zagrali ochroniarzy[8].

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Rozwój projektu[edytuj | edytuj kod]

W 1993 roku Michael France rozpoczął prace nad scenariuszem dla Universal Pictures[9]. W 1995 roku John Turman został zatrudniony do prac nad scenariuszem[10]. W kwietniu 1997 roku poinformowano, że Joe Johnston będzie reżyserem filmu, a Jonathan Hensleigh został zatrudniony do poprawienia scenariusza[11]. W lipcu Johnston zrezygnował, a Hensleigh przekonał studio, aby Hulk był jego debiutem reżyserskim[9][12]. Universal ponownie poprosił Turmana o napisanie scenariusza, który później został poprawiony przez Zaka Penna. Następnie Hensleigh napisał scenariusz od początku przedstawiając nową fabułę[9]. Data premiery filmu została wyznaczona na lato 1998 roku[12]. Następnie scenariusz przechodził wiele poprawek, a pracowali nad nim J.J. Abrams, Scott Alexander i Larry Karaszewski[9]. W 1998 roku studio wstrzymało prace nad filmem[13].

W 1999 roku France ponownie pracował nad scenariuszem[14]. W 2000 roku studio zatrudniło Michaela Tolkina i Davida Haytera do jego poprawienia[9]. Na początku 2001 roku Ang Lee został zatrudniony na stanowisku reżysera filmu. Do prac nad projektem sprowadził Jamesa Schamusa, który zaczął zmiany scenariusza[15][9]. Ostatecznie autorstwo scenariusza zostało przypisane France’owi, Turmanowi i Schamusowi[10]. W grudniu 2001 roku Universal wyznaczył datę amerykańskiej premiery filmu The Hulk zaplanowanej na 20 czerwca 2003 roku[16].

Casting, zdjęcia i postprodukcja[edytuj | edytuj kod]

W październiku 2001 roku poinformowano, że Eric Bana zagra tytułowego bohatera[3]. W następnym miesiącu ujawniono, że filmie wystąpi Jennifer Connelly jako Betty Ross[5]. W marcu 2002 roku do obsady dołączyli Sam Elliott jako Thaddeus Ross, Josh Lucas jako Glenn Talbot i Nick Nolte[6].

Zdjęcia do filmu rozpoczęły się w marcu 2002 roku w Universal Studios[17]. W następnym miesiącu produkcja przeniosła się do San Francisco Bay Area[18]. Zdjęcia do filmu zrealizowano również w Los Angeles[17]. Za zdjęcia odpowiadał Frederick Elmes. Scenografią zajął się Rick Heinrichs, a kostiumy zaprojektowała Marit Allen[1].

Montażem zajął się Tim Squyres. Efekty specjalne zostały przygotowane przez Industrial Light & Magic, a odpowiadał za nie Dennis Muren[1].

Muzyka[edytuj | edytuj kod]

W kwietniu 2003 roku poinformowano, że Danny Elfman został zatrudniony do skomponowania muzyki do filmu[19]. Album, Hulk: Original Motion Picture Soundtrack, został wydany 17 czerwca 2003 roku przez Decca Records[20].

Wydanie[edytuj | edytuj kod]

Światowa premiera Hulka miała miejsce 17 czerwca 2003 roku w Los Angeles. Podczas wydarzenia uczestniczyła obsada i produkcja filmu oraz zaproszeni specjalni goście. Premierze tej towarzyszył czerwony dywan oraz szereg konferencji prasowych[21]. Dla szerszej publiczności w Stanach Zjednoczonych zadebiutował 20 czerwca[16]. W Polsce film miał premierę 18 lipca tego samego roku[22].

Odbiór[edytuj | edytuj kod]

Box office[edytuj | edytuj kod]

Film przy budżecie 137 milionów dolarów zarobił ponad 245 milionów, z czego ponad 130 milionów w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie oraz ponad 370 tysięcy w Polsce[23].

Krytyka w mediach[edytuj | edytuj kod]

Film otrzymał mieszane oceniony od krytyków. W serwisie Rotten Tomatoes 62% z 235 recenzji uznano za pozytywne, a średnia ocen wystawionych na ich podstawie wyniosła 6,26 na 10[24]. Na portalu Metacritic średnia ważona ocen z 40 recenzji wyniosła 54 punkty na 100[25]. Natomiast według serwisu CinemaScore, zajmującego się mierzeniem atrakcyjności filmów w Stanach Zjednoczonych, publiczność przyznała mu ocenę B- w skali od F do A+[26].

Nominacje[edytuj | edytuj kod]

Rok Ceremonia Kategoria Nominowani Rezultat Przypis
2003 Teen Choice Awards Ulubiony film lata Hulk Nominacja [27]
Golden Schmoes Awards Najbardziej niedoceniany film roku Hulk Nominacja [28]
Najgorszy film roku Hulk Nominacja
Największe rozczarowanie roku Hulk Nominacja
Najlepszy film fantastyczno-naukowy Hulk Nominacja
2004 Saturn Awards Najlepszy film fantastyczno-naukowy Hulk Nominacja [29]
Najlepsza aktorka Jennifer Connelly Nominacja
Najlepsza muzyka Danny Elfman Nominacja
Najlepsze efekty specjalne Dennis Muren, Edward Hirsh, Colin Brady, Michael Lantieri Nominacja
VES Awards Najlepszy pojedynczy efekt specjalny Dennis Muren, Scott Benza, Michael Di Como, Wilson Tang Nominacja [30]
Najlepsza animacja postaci w filmie aktorskim Scott Benza, Jamy Wheless, Kevin Martel, Aaron Ferguson Nominacja
Najlepsze matowienie obrazu w filmie aktorskim Brett Northcutt, Joshua Ong Nominacja

Anulowana kontynuacja i reboot[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Incredible Hulk.

Jeszcze podczas zdjęć, Avi Arad, zapowiadał sequel na maj 2005 roku[31]. W czerwcu 2003 roku James Schamus rozpoczął prace nad scenariuszem[32]. Jednak, niezależnie od mieszanych ocen pierwszego filmu, Universal Studios nie dotrzymało terminu w produkcji kontynuacji. W styczniu 2006 roku prawa do postaci powróciły do Marvel Studios[33], które początkowo planowało zrealizować film. Studio zatrudniło Zaka Penna do prac nad scenariuszem sequela. Kiedy Edward Norton przyjął rolę Bruce’a Bannera, wprowadził zmiany do scenariusza Penna. Z tego też powodu zdecydowano się na reboot, a stanowisko reżysera objął Louis Leterrier[34]. Film Incredible Hulk miał premierę w 2008 roku i jest drugim filmem wchodzącym w skład franczyzy Marvel Cinematic Universe[35].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Todd McCarthy: Hulk review (ang.). Variety. [dostęp 2003-06-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-06-29)].
  2. a b c d e f Ang Lee, Hulk, Universal Pictures.
  3. a b Eric Bana to play Incredible Hulk (ang.). The Guardian. [dostęp 2001-10-16]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  4. a b c d Hulk (2003) (ang.). Brytyjski Instytut Filmowy. [dostęp 2021-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-09-28)].
  5. a b Jennifer Connelly Is Hulk's Betty (ang.). Killer Movies. [dostęp 2001-11-27]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  6. a b c d Mike Goodridge: Nick Nolte, Josh Lucas, Sam Elliott join The Hulk (ang.). Screen Daily. [dostęp 2002-03-28]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  7. Mariana Fernandes: Stranger Things: 10 Projects Cara Buono Did Before The Hit Show (ang.). Screen Rant. [dostęp 2019-04-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-04-02)].
  8. Rachel Yang: Here’s Every Single Stan Lee Marvel Cameo (ang.). Variety. [dostęp 2018-11-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-11-13)].
  9. a b c d e f Hughes ↓, s. 261-269.
  10. a b Rob Worley: Countdown to Hulk: Screenwriter John Turman talks about a fan's dream job (ang.). CBR.com. [dostęp 2003-05-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-03-16)].
  11. Michael Fleming: A mania for Marvel (ang.). Variety. [dostęp 1997-04-14]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  12. a b U bulks up ‘Hulk’ (ang.). Variety. [dostęp 1997-08-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-03-16)].
  13. Chris Petrikin: U has ‘Hulk’ take a seat (ang.). Variety. [dostęp 1998-03-01]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  14. Michael Fleming: Marvel takes cue from its superheroes (ang.). Variety. [dostęp 1999-07-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-04-08)].
  15. Cathy Dunkley: From 'Tiger' to U's 'Hulk' for helmer (ang.). Variety. [dostęp 2001-01-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-05-02)].
  16. a b Universal Pictures to Open 'The Hulk,' Directed by Ang Lee, on June 20, 2003 (ang.). Yahoo!. [dostęp 2001-12-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2002-01-25)].
  17. a b David E. Williams: Director of photography Frederick Elmes, ASC lends dramatic moods to The Hulk, the big-screen debut of a very angry superhero (ang.). American Cinematographer. [dostęp 2003-07-01]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  18. Kevin Leung: Hulk Smashes San Fran! (ang.). Mania. [dostęp 2002-04-26]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  19. Rob Worley: Comics2Film Wrap for April 3rd, 2003 (ang.). CBR.com. [dostęp 2003-04-03]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  20. Hulk (2005) (ang.). SoundtrackInfo. [dostęp 2020-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  21. Actress Catherine Bell at world premiere of The Hulk at Universal Studios Hollywood. June 17, 2003 Paul Smith / Featureflash (ang.). shutterstock.com. [dostęp 2020-07-27]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  22. Hulk (pol.). portel.pl. [dostęp 2003-08-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-05)].
  23. Hulk (ang.). Box Office Mojo. [dostęp 2021-05-05].
  24. Hulk (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2021-05-05].
  25. Hulk (ang.). Metacritic. [dostęp 2021-05-05].
  26. CinemaScore (ang.). CinemaScore. [dostęp 2020-07-25]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  27. 2003 Teen Choice Awards (ang.). awardsandwinners.com. [dostęp 2020-07-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-28)].
  28. Golden Schmoes winners and nominees 2003 (ang.). JoBlo.com. [dostęp 2020-07-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-11-12)].
  29. The 30th Annual Saturn Awards Nominations (ang.). Saturn Awards. [dostęp 2004-10-09]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  30. Marc Garser: ‘King’ rings up VES noms (ang.). Variety. [dostęp 2004-01-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-18)].
  31. Rob M. Worley: Arad Talks Spider-Man 2, Hulk 2 (ang.). Mania. [dostęp 2002-03-22]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  32. William Keck: Busting out: 'Hulk' stars aglow for the premiere (ang.). USA Today. [dostęp 2003-06-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-06-14)].
  33. Steven Zeitchik: Marvel stock soars on rev outlook (ang.). Variety. [dostęp 2006-02-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-11)].
  34. Norton’s Double Duty on Hulk (ang.). Superhero Hype. [dostęp 2007-08-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-06-14)].
  35. Matt Goldberg: ‘The Incredible Hulk’ Revisited: “Leave Me Alone” (ang.). Collider. [dostęp 2018-04-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-06-17)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]