Lady Pank

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lady Pank
Ilustracja
Zespół otrzymuje swoją gwiazdę w Alei Gwiazd Polskiej Piosenki w Opolu (2007)
Rok założenia 1981
Pochodzenie Polska
Gatunek rock, pop-rock, rock alternatywny, pop[1], soft rock[2], początkowo nowa fala[3]
Aktywność 1981–1991, od 1994
Wydawnictwo muzyczne Tonpress, Savitor, MCA Records, Klub Płytowy Razem, Polskie Nagrania „Muza”, PolJazz, Zbigniew Mamok & Jan Borysewicz, ZPR Records, Intersonus, Koch International Poland, Starling S.A., Zic Zac, BMG Poland, Sony Music Entertainment Poland, Agencja Artystyczna MTJ, TMM Polska, 3 Sky Media, Universal Music Polska, Agora S.A.
Powiązania Budka Suflera
Izabela Trojanowska
Oddział Zamknięty
Jan Bo
Emigranci
Human
Borysewicz & Kukiz
Freedom
Strona internetowa

Lady Pank – polski zespół muzyczny założony w 1981 roku we Wrocławiu przez Jana Borysewicza i Andrzeja Mogielnickiego. Jedna z najpopularniejszych grup w historii polskiego rocka.

Zespół wydał ponad 20 płyt i dziesiątki przebojów, m.in. „Mniej niż zero”, „Wciąż bardziej obcy”, „Kryzysowa narzeczona”, „Zawsze tam, gdzie ty”. Nazwa grupy pochodzi od tytułu pierwszego nagrania „Mała Lady Punk” (z nieco zmienioną pisownią). Pierwszy oficjalny koncert pod szyldem Lady Pank zespół zagrał w czteroosobowym składzie (Jan Borysewicz – wokal, gitara; Edmund Stasiak – gitara; Paweł „Kawka” Mielczarek – gitara basowa; Andrzej Polak – perkusja) 14 sierpnia 1982 roku z okazji otwarcia studenckiego klubu Park[a].

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

Obecny skład zespołu[edytuj | edytuj kod]

Muzycy towarzyszący[edytuj | edytuj kod]

Oś czasu[edytuj | edytuj kod]

Dawni muzycy towarzyszący[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Suchocki – instrumenty klawiszowe (1986–1989)[4]
  • Mariusz „Georgia” Pieczara – śpiew, gitara akustyczna (2003–2008, 2011)[5]
  • Piotr Winnicki – gitara (2006–2009)
  • Piotr Nowosiński – gitara, zastępstwo na koncertach (2009–2015)[6]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki (1981–1982)[edytuj | edytuj kod]

Maxim w Gdyni – miejsce przedstawione w utworze „Tańcz głupia tańcz”, jeden z najbardziej ekskluzywnych lokali w czasach PRL-u.

Zespół Lady Pank został założony pod koniec 1981 roku, tuż po odejściu z Budki Suflera gitarzysty, kompozytora, Jana Borysewicza i autora tekstów Andrzeja Mogielnickiego. Pierwszy utwór „Mała Lady Punk” Jan Borysewicz nagrał razem z Wojciechem Bruślikiem i Andrzejem Dylewskim podczas sesji nagraniowej do płyty Układy Izabeli Trojanowskiej w grudniu 1981 w krakowskim studio Teatru Stu. Drugi, „Minus 10 w Rio” został już nagrany z Edmundem Stasiakiem, Januszem Panasewiczem, Andrzejem Polakiem i Pawłem Mielczarkiem (zwrotki śpiewa Jan Borysewicz, a refren Janusz Panasewicz). W tym czasie zespół nie miał jeszcze ustalonego stałego składu. Wśród osób, którym Jan Borysewicz proponował współpracę byli basista Mieczysław Jurecki i perkusista Wojciech Morawski. Kolejne nagrania zrealizowano, w czerwcu 1982, również w krakowskim studio Teatru Stu. Były to utwory „Tańcz głupia tańcz” i „Vademecum Skauta”. Od tamtej chwili, Janusz Panasewicz został stałym wokalistą zespołu.

W sierpniu 1982 w warszawskim klubie Park zespół oficjalnie zadebiutował w składzie: Jan Borysewicz, Edmund Stasiak, Paweł Mielczarek i Andrzej Polak (w tym składzie zespół zagrał 5 koncertów). Wkrótce założono tam pierwszy fanklub zespołu. W tym czasie ukazał się też pierwszy singel „Mała Lady Punk” / „Minus 10 w Rio”. Wkrótce wyklarował się skład zespołu: Jan Borysewicz – gitara solowa; Janusz Panasewicz – śpiew; Paweł Mścisławski – bas; Edmund Stasiak – gitara oraz Jarosław Szlagowski – perkusja[7]. W tym okresie muzyka zespołu jednoznacznie oscylowała wokół rozwijającego się wówczas stylu New Wave (Nowa fala).

Największa popularność (1983–1986)[edytuj | edytuj kod]

Jan Borysewiczlider, kompozytor, gitarzysta zespołu

Szczyt popularności Lady Pank przypadł na rok 1983, w którym zespół zagrał ponad 360 koncertów (m.in.: na Rock Arenie w Poznaniu i na KFPP w Opolu)[7]. W listopadzie 1983 miał miejsce galowy koncert zespołu w Hali Gwardii w Warszawie. Spektakl zarejestrowała TVP. Zespół zagrał wówczas m.in. utwory : „Tańcz głupia tańcz”, „Kryzysowa narzeczona”, „Zamki na piasku”, „Wciąż bardziej obcy”, „Moje Kilimandżaro”, „Vademecum skauta”. Oprócz „Tańcz głupia tańcz” wszystkie znalazły się na debiutanckiej płycie pt. Lady Pank wydanym pod koniec roku. Album był zbliżony brzmieniowo do popularnej wówczas za granicą grupy The Police. Zespół wówczas konkurował głównie z Republiką i innymi grupami, w tym: Perfect, Oddział Zamknięty, Lombard, Bajm i Maanam[8].

Na drugim albumie pt. Ohyda wydanym w 1984 roku zespół przedstawił utwory bardziej urozmaicone i bogato zaaranżowane. 1 kwietnia wystąpił w Sali Kongresowej z okazji setnego wydania listy przebojów Radiowej Trójki[7]. Tego samego roku dał również koncert na Poznańskiej Rock Arenie. Niedługo potem podczas Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu zespół zaprezentował przebój pt. „To jest tylko rock and roll”. Ponadto wystąpił w filmie Pawła Karpińskiego pt. To tylko Rock. W tym czasie znane stały się liczne zabawy w hotelach organizowane przez Jana Borysewicza[7]. Na listach przebojów znalazły się utwory, m. in: „Zabij to”, „A to ohyda” czy „Tango stulecia”. Oprócz tego dla żartu nagrali „Augustowskie noce” Marii Koterbskiej (muzyka Franciszka Leszczyńska, słowa Andrzej Tylczyński i Zbigniew Zapert) i prowokacyjnie „Białą flagę” Republiki [7]. Wówczas zaczęła tworzyć się rywalizacja Lady Pank z Republiką, zorganizowana przez fanów obu grup muzycznych. Sami muzycy znali się prywatnie i nie wywoływali konfliktów, co później przypieczętowano tekstami Grzegorza Ciechowskiego do albumu Tacy sami[7]. W grudniu zespół otrzymał złote płyty za album Lady Pank Tonpressu i Ohydę Savitoru.

Pod koniec roku 1985 zespół rozpoczął występy zagraniczne: w Wielkiej Brytanii, Finlandii (festiwal Ruisrock), ZSRR, a także trzytygodniową trasę koncertową po USA. Wówczas o podboju Ameryki przez Lady Pank w polskich mediach zrobiło się głośno. W Stanach została wydana płyta Drop Everything (anglojęzyczny odpowiednik pierwszego albumu), która była promowana singlem i teledyskiem „Minus Zero”. Sami muzycy nie znali wówczas języka angielskiego. Szybko zrezygnowali z kariery w Stanach Zjednoczonych[7]. Po powrocie z USA w radiu pojawiły się dwa przeboje: „Someone's round the corner” i wydana już w Polsce „Sztuka latania” zamieszczona na składance pod tym samym tytułem (wspólne wydawnictwo m.in. z Aya RL, Mr. Zoob i Made In Poland)[9], „Banalna rzecz”. Niedługo potem zespół wydał kolejny singel: „Raport z N.” / „Rysunkowa postać”.

W tym samym roku wystąpił jako gwiazda festiwalu w Sopocie[10]. Był to pierwszy koncert gdy perkusistę, Jarosława Szlagowskiego, zastąpił Andrzej Dylewski (ten sam który wziął udział w nagraniu pierwszego utworu „Mała Lady Punk”).

Jan Borysewicz, wspomagany wokalnie przez Janusza Panasewicza nagrał muzykę do filmu „O dwóch takich, co ukradli księżyc”, którą prezentował już w pełnym składzie w cyklu koncertów pt. „Jacek i Placek, czyli Lady Pank w poszukiwaniu krainy leniuchów”. Album O dwóch takich co ukradli księżyc został wydany w dwóch częściach w 1986 i 1988 roku. Jeszcze w tym samym roku pojawił się singel „Sly” (komp. i sł. Phil Garland) / „This is only rock'N'roll” zamykający rozdział anglojęzycznych nagrań Lady Pank, a sam Borysewicz otrzymał wyróżnienie i główną nagrodę najlepszego kompozytora za „Mniej niż zero” podczas Tokio Music Festiwal[7].

1 czerwca 1986 roku działalność Lady Pank na mocy decyzji władz została zawieszona na rok po tym, jak we Wrocławiu podczas koncertu na Stadionie Olimpijskim pijany Borysewicz obnażył przyrodzenie przed publicznością[11][12]. Zupełnie przypadkowo okładka albumu LP3 – nigdy za wiele rokendrola! autorstwa Mścisławskiego, którego promocja przypadała na czerwiec 1986 roku przedstawia ludzika ze zsuniętymi spodniami.

Kryzys grupy (1987–1992)[edytuj | edytuj kod]

Janusz Panasewicz – frontman, wokalista zespołu

Lady Pank wróciło w 1987 roku, jednakże bez Dylewskiego, który wyemigrował do USA. Rolę perkusisty przejął Wiesław Gola (Oddział Zamknięty). Skład poszerzył się również o gościnnie grającego na instrumentach klawiszowych Jerzego Suchockiego. Zespół dał kilka samodzielnych koncertów (pierwszy 27 stycznia w Ursusie, następny w Zabrzu). Wówczas Jan Borysewicz i Janusz Panasewicz wzięli udział w akcji charytatywnej „Nasz Wspólny Świat” biorąc udział w nagraniu utworu skomponowanego przez Borysewicza, pt. „Stanie się cud”. Wspomogli ich również muzycy z zespołów takich jak: TSA, Kombi i Lombard[7].

Rok 1988 dla zespołu zaczął się niezwykle przebojowo, od hitów „To, co mam” i „Tacy sami”. Andrzej Mogielnicki, który po wrocławskim ekscesie udzieliwszy stanowczego wywiadu dla Polityki, rozstał się z Lady Pank, został zastąpiony przez: Zbigniewa Hołdysa, Grzegorza Ciechowskiego, Marka Dutkiewicza i Jacka Skubikowskiego. W połowie roku w radiu ukazał się utwór „Zostawcie Titanica”. Latem grupa wyruszyła do USA, gdzie wydana została jej pierwsza płyta kompaktowa. W Stanach doszło do podziału grupy. Jan Borysewicz i Janusz Panasewicz występowali razem, a reszta muzyków, jako The Mix[7]. Wieści dochodzące zza oceanu wskazywały na kryzys grupy.

W 1989 roku do Borysewicza i Panasewicza ponownie dołączył Jarosław Szlagowski. Podczas koncertów w ZSRR zespół wspomagał Robert Jaszewski, natomiast w Czechosłowacji, Bogdan Kowalewski. W tym samym roku, ukazała się solowa płyta Jana Bo, Królowa ciszy, której materiał znany był już fanom z ubiegłorocznej kasety „Polmarku”. Była to pierwsza produkcja solowa lidera Lady Pank. Nieco później został wydany singel „Gwiazdkowe dzieci” / „Gwiazda na wietrze”, który razem z Królową ciszy złożył się na Pastorałki Jana Bo.

W 1990 roku do Borysewicza, Panasewicza i Szlagowskiego dołączyli Piotr Urbanek i Kostek Joriadis. Niedługo potem zespół wypromował kolejny przebój – balladę, „Zawsze tam, gdzie ty”, która dała tytuł kolejnemu albumowi i zadecydowała o jego popularności. Na nowej płycie wydanej również w USA wszystkie teksty napisał Jacek Skubikowski. Album „Zawsze tam gdzie ty” brzmiał nieco ciężej niż poprzednie płyty zespołu. Koncertowy program zespołu uzupełniały pierwsze przeboje Borysewicza napisane jeszcze dla Budki Suflera, „Nie wierz nigdy kobiecie” i „Bez satysfakcji”.

W lipcu 1991 roku zespół wystąpił podczas Trzech Dekad Rocka w Polsce, potem znów znalazł się w USA, gdzie ponownie zawiesił działalność. W tym czasie media lansowały kolejne przeboje z Zawsze tam, gdzie ty m.in. „Co mnie to obchodzi” i „Niedokończoną ulicę”. W telewizji często emitowany był teledysk do utworu, „Zawsze tam, gdzie ty”. Mimo iż zespół nie istniał, nadal cieszył się ogromną popularnością. Tego samego roku ukazała się pierwsza składanka grupy w formacie CD o nazwie The Best of Lady Pank.

W 1992 Borysewicz powrócił do projektu Jan Bo, do którego rekrutował basistę Wojtka Pilichowskiego i perkusistę Wojciecha Morawskiego. Efektem współpracy trójki muzyków była płyta, pt. Wojna w mieście.

Reaktywacja (1994–1997)[edytuj | edytuj kod]

W 1994 roku zespół reaktywował się w nowym składzie: Jan Borysewicz, Janusz Panasewicz, Krzysztof Kieliszkiewicz, Kuba Jabłoński i Andrzej Łabędzki. Zaczynali w warszawskim klubie Van Beethoven, odbywając samodzielną trasę koncertową. Zagrali również na festiwalu „Rock Opole”. Muzycy zaczęli promocję albumu NANA, na którym Panasewicz zadebiutował w roli autora tekstów (m.in. „Młode orły”)[13]. Największymi przebojami z tego albumu stały utwory „Na na” i „Na co komu dziś”. Kolejne wydanie Lady Pank przyjęło się na estradach. W grudniu 1994 muzycy wspomagani przez Wojtka Olszaka i Piotra Wolskiego, dali akustyczny koncert w studio Radia Łódź, który rok później udokumentował album Mała wojna – akustycznie. Materiał ten został też zarejestrowany na potrzeby telewizji, aby 22 lata później wydać go w całości na płycie DVD z kolekcji Bez prądu.

W 1995 roku zespół dał cykl koncertów nadmorskich i wziął udział w Rockstocku we Wrocławiu, i festiwalu w Węgorzewie, zbierając dobre recenzje.

W 1996 roku na festiwalu Opolskim w koncercie poświęconym Krzysztofowi Klenczonowi, zespół wykonał „Spotkanie z diabłem”. Poza tym ponownie odwiedził USA i gościł w Niemczech. We wrześniu 1996 ukazał się zbliżony brzmieniowo do NANY album, Międzyzdroje, na którym wszystkie teksty napisał Panasewicz. Pierwszy z singli – „Czy czujesz jak”, nawiązywał do klimatów bluesowych. Drugim był „Nie chcę litości”, gdzie pierwszy raz w nagraniu zespołu można było usłyszeć kwartet smyczkowy. Pod koniec 1996 roku zespół przedstawił muzykę z piosenkami gwiazdkowymi – Zimowe graffiti – którą promował program telewizyjny. Ponadto w tym samym roku została wydana kolejna solowa płyta Borysewicza pt. Moja wolność.

W 1997 roku na prośbę autora tekstu, Jacka Skubikowskiego zespół nagrał utwór „Niedawno” (znanego też pod tytułami „Jest taki kraj” i „Moje sny”), który podczas wyborów parlamentarnych 1997 stał się hymnem Unii Wolności. W nagraniu utworu wziął udział mistrz boksu, Dariusz Michalczewski. W tym okresie grupa zaczęła w swym scenicznym repertuarze umieszczać utwory w wersjach transowych, które trafiły na dwupłytowy album W transie.

Dalsza działalność (1998–2003)[edytuj | edytuj kod]

W roku 1998 zespół wydał przebój „Znowu pada deszcz”, który promował album Łowcy głów, a do utworu „Prawda i serce” nakręcił teledysk w Stanach Zjednoczonych.

W marcu 1999 w Krakowie, zespół zarejestrował klubowy koncert w celu wydania go na nowej płycie. Był to pierwszy oficjalny albume live z koncertu elektrycznego w dorobku Lady Pank. „Koncertową” zdominowały starsze utwory, uwagę zwracała rozbudowana wersja „Marchewkowego pola”. Całość uzupełniły dwie nowe, studyjne piosenki „Rozmowa z...” i „Do Moniki L.”. Ta ostatnia wykorzystana została w filmie Marka Koterskiego pt. „Ajlawju”. Latem 1999 kwintet dał dwa koncerty w Kanadzie (Vancouver i Toronto), wystąpił też ponownie w Węgorzewie.

Wydana w 2000 roku Nasza reputacja okazała się nie tak udana jak poprzednie płyty, lecz przyniosła długo notowany na listach przebojów utwór „Słońcem opętani”, który doczekał się pierwszego w karierze zespołu animowanego teledysku. W konkursie premier na KFPP w Opolu, zespół zaprezentował inną piosenkę z nowego albumu – („Na granicy”. W występie wziął udział gościnnie, na gitarze akustycznej, Ryszard Sygitowicz. Lady Pank ulokowało się na trzecim miejscu. W tym samym roku zespół występował także na Morawach i odbył tournée po całej Polsce z okazji 18. rocznicy narodzin zespołu. Galowy koncert trasy odbył się pod koniec listopada w Hali Filmów Fabularnych we Wrocławiu, gdzie z zespołem gościnie zagrali i zaśpiewali: Jarosław Szlagowski, Edmund Stasiak („Du du”), Zbigniew Hołdys („Mała wojna”), Urszula („Zawsze tam gdzie ty”), Lech Janerka („Kryzysowa narzeczona”), Paweł Kukiz („A to ohyda”), Kasia Nosowska („Zamki na piasku”) i Olaf Lubaszenko („Nie wierz nigdy kobiecie”). Część materiału z tego trzy godzinnego koncertu zarejestrowała telewizja.

We wrześniu 2001 z zespołu odszedł Andrzej Łabędzki. Od tej chwili, zespół oficjalnie zaczął koncertować jako kwartet, w składzie: Jan Borysewicz, Janusz Pansewicz, Krzysztof Kieliszkiewicz i Kuba Jabłoński, wspomagany na koncertach przez gitarzystę, Michała Sitarskiego, który jest stałym sidemanem grupy do chwili obecnej.

Wiosną 2002 Jan Borysewicz nagrał razem z Pawłem Kukizem ścieżkę dźwiękową do filmu E=mc². W tym też roku z okazji dwóch dekad istnienia zespół wydał płytę pt. Besta besta, na której znalazły się największe hity Lady Pank wybrane przez internautów i dwa premierowe nagrania „Siódme niebo nienawiści”, a także „Konie w mojej głowie”, do których słowa po długiej przerwie napisał Andrzej Mogielnicki. 26 czerwca w klubie „Park” odbył się koncert połączony z oficjalną premierą płyty. 29 czerwca zespół wystąpił w Operze Leśnej w Sopocie podczas koncertu związanego z otwarciem stacji muzycznej MTV Classic.

Na początku 2003 roku ukazała się płyta Jana Borysewicza i Pawła Kukiza pt. „Borysewicz & Kukiz”. Płyta zdobyła status platynowej, a „Bo tutaj jest jak jest” okrzyknięto utworem najczęściej granym w stacjach radiowych 2003 roku[potrzebny przypis]. Popularność zdobyły także „Jeśli tylko chcesz” i „Jest taki dzień”. Duet znajdował się w czołówce popularności polskich wykonawców, lecz wspólnie zdecydował o zawieszeniu działalności. Każdy z muzyków skupił się na swoim rodzimym zespole.

Kolejne sukcesy (2004–2011)[edytuj | edytuj kod]

W marcu 2004 Lady Pank rozpoczęło nagrywanie premierowego repertuaru na nową płytę zatytułowaną „Teraz”, a jej premiera przypadła na 28 czerwca 2004. Premierę płyty poprzedziła premiera singla „Sexy-plexi”, który zdobył umiarkowaną popularność, lecz drugi pt. „Stacja Warszawa” został hitem numer jeden 2004. roku[potrzebny przypis]. „Stacja” okazała się przebojem na miarę „Mniej niż zero”. Trzecim singlem była „Pani moich snów”, jednakże nie powtórzyła sukcesu „Stacji”. W sylwestra, na przełomie lat 2004 i 2005 zespół zagrał koncert na Głównym Mieście w Gdańsku.

Scenografia koncertowa z logiem zespołu Lady Pank.

Na początku następnego roku zespół wystąpił w ramach WOŚP, a w lutym został nominowany w dwóch kategoriach do Fryderyków: kompozytor roku i piosenka roku. W sierpniu Lady Pank pojawiło się na dwóch dużych festiwalach „Top Trendy”, gdzie wystąpił z „Siódmym niebem nienawiści”, „Stacją Warszawa” i „Mniej niż zero” i na sopockim Festiwalu Jedynki, gdzie występowały największe gwiazdy polskiego rocka. Ich „Fabryka małp” i „Mniej niż zero” spotkały się z największym aplauzem widowni[potrzebny przypis].

W maju 2006 roku Jan Borysewicz wspólnie ze swoim trio, wystąpił jako Jan Bo we Wrocławiu na koncercie poświęconym pamięci Jimiego Hendrixa. Cały sezon letni zespół spędził koncertując, m.in. w Tychach dając występ na dachu budynku z okazji specjalnej imprezy Antyradia, odbyły się również połączone koncerty Lady Pank i Borysewicz & Kukiz i występy poza granicami kraju, m.in. w Niemczech i Austrii.

W maju 2007 zespół wyruszył w wielką trasę koncertową z okazji 25-lecia Lady Pank. Trasa ta była połączona z obchodami Dnia Strażaka. 15 czerwca zespół zagrał jubleuszowy recital na XLIV KFPP w Opolu, gdzie został przywitany z największymi honorami[potrzebny przypis]. Dodatkową atrakcją 25-lecia było wydanie z tej okazji płyty Strach się bać z premierowymi utworami. Pierwszym singlem była tytułowa kompozycja „Strach się bać”, która odniosła duży sukces medialny. Singel ten był także ilustrowany teledyskiem, na którym zabrakło samego lidera grupy. Momentem szczególnym jubileuszu był koncert połączony ze zlotem fanów w Olecku, gdzie zespół otrzymał urodzinowy tort i chóralne „Sto lat” odśpiewane przez publiczność. Z końcem roku Lady Pank wypuściło kolejny trzeci singel „Dobra konstelacja” (drugim był „Wenus, Mars”). 31 grudnia zespół wystąpił pod Pałacem Kultury w Warszawie na specjalnym sylwestrowym koncercie.

Od 1 marca 2008 zespół Lady Pank jako pierwszy polski zespół muzyczny posiada własne oficjalne internetowe radio „RMF Lady Pank” dostępne w serwisie internetowym RMFon.pl (dawniej MiastoMuzyki.pl). 19 września Janusz Panasewicz wydał swój pierwszy solowy album Panasewicz z singlami „Po co słowa”, „Obudź się” i „Włóczykij”. Jeszcze tego samego roku zespół zagrał swój pierwszy koncert symfoniczny, który miał ukazać się na pierwszym oficjalnym DVD zespołu. Z niewiadomych przyczyn wydawnictwo się nie ukazało.

W 2010 roku Jan Borysewicz, po kilkunastoletniej przerwie, wydał czwarty solowy album, zatytułowany Miya.

10 lutego 2011 na antenie Radia Zet miała miejsce premiera nowego singla „Dziewczyny dzisiaj z byle kim nie tańczą”, będącego zwiastunem albumu Maraton, który ukazał się 20 czerwca 2011 r. Drugim singlem był utwór „Mój świat bez ciebie”. Za album Maraton, zespół otrzymał kolejną złotą płytę.

Trzecia dekada (2012–2015)[edytuj | edytuj kod]

30 marca 2012 roku w katowickim Spodku odbył się koncert, który został zarejestrowany, 2 października 2012 r. na albumie Symfonicznie, nagranym razem z Orkiestrą Symfoników Gdańskich. Na płycie znalazło się 20 starych utworów w rockowo – klasycznych aranżacjach i premierowa piosenka „Chłopak z mokrą głową”, do której muzykę skomponował Jan Borysewicz, a tekst napisał Janusz Panasewicz. Z okazji 30-lecia zespół odbył razem z Symfonikami Gdańskimi, trasę koncertową po całej Polsce[14].

17 kwietnia 2012 r. miała miejsce premiera solowego albumu basisty zespołu, Krzysztofa „Kielicha” Kieliszkiewicza, Dziecko szczęścia. Do współpracy zaprosił m.in. Anię Dąbrowską, Marcina Rozynka i Anię Rusowicz[15].

W 2014 roku grupa wspólnie z raperem Peją, wystąpiła gościnnie w utworze „To nie koniec świata”, pochodzącym z albumu Bal maturalny Rozbójnika Alibaby[16], a Janusz Panasewicz wydał solową płytę z kompozycjami Johna Portera. Album zatytułowany „Fotografie” doczekał się trzech singli: „Między nami nie ma już”, „Nie zamykaj okien” i „Autostradą”. Do ostatniego z nich nagrano teledysk w Krakowie z udziałem sobowtóra Panasewicza.

Od 15 marca do 13 kwietnia 2014 roku miała miejsce trasa akustyczna, podczas której zespół zagrał koncerty w Gdańsku, Warszawie, Krakowie, Zabrzu, Rzeszowie, Lublinie, Poznaniu, Wrocławiu i Białymstoku. Na kolejnej trasie koncertowej, również akustycznej – od października 2014 do kwietnia 2015 r. nagrano album Akustycznie wydany 16 czerwca 2015 roku.

20 lutego 2015 r. Krzysztof Kieliszkiewicz wydał kolejny solowy album – Drapacz Chmur[17].

Obchody 35-lecia (2016–obecnie)[edytuj | edytuj kod]

W 2016 roku zespół wyruszył w trasę z okazji 35-lecia. Z tej okazji również, 15 kwietnia wydano album Miłość i władza, do którego teksty napisali Bogdan Olewicz i Wojciech Byrski. Płytę promował singiel „Miłość”, do którego nakręcono teledysk z udziałem Olgi Bołądź. Utwór szybko zdobył popularność w sieci oraz na antenach radia RMF FM. Kolejnym singlem z płyty została „Władza”, która de facto została zaprezentowana przez zespół już na koncercie w Krakowie w marcu. W listopadzie powstała reedycja płyty Miłość i władza wzbogacona o utwór „Sterowany”. Jeszcze tego samego roku zespół wystąpił w ramach 5. edycji LuxFest w Poznaniu, gdzie zarejestrował materiał na kolejną zapowiedzianą płytę DVD[18].

W 2017 zespół rozpoczął kolejną trasą akustyczną pod szyldem 35 lat – Akustycznie, będącą kontynuacją zeszłorocznej. Na miejsce List Przebojów Programu Trzeciego trafił również kolejny singiel z albumu Miłość i władza – „Trochę niepamięci”. 10 listopada miała miejsce premiera świątecznego albumu Zimowe Graffiti 2 promowanego singlami „Otuleni”[19], „Rodzice”[20] oraz „Hej Hosanna”[21].

Na rok 2018 zespół przygotował specjalny projekt pod hasłem LP1. Z racji jubileuszu 35-lecia debiutanckiej płyty, ukazał się jej remake, na którym przeboje „Mniej niż zero”, „Kryzysowa narzeczona”, „Fabryka małp”, „Vademecum skauta” czy „Zamki na piasku” zaśpiewali zaproszeni przez Lady Pank goście Grzegorz Markowski, Tomasz Organek, Krzysztof Zalewski, Kasia Kowalska, Piotr Rogucki, Maciej Maleńczuk oraz Katarzyna Nosowska . Materiał został wzbogacony o trzy piosenki: „Mała Lady Punk”, „Tańcz głupia, tańcz” i „Minus 10 w Rio”. Premiera albumu odbyła się 15 czerwca 2018 roku[22].

14 sierpnia 2018 zespół wystąpił w ramach festiwalu Top of the Top Sopot Festival wykonując krótki recital oparty o materiał z płyty LP1. Gościnnie z grupą wystąpili Tomasz Organek, Maciej Maleńczuk, Kasia Kowalska oraz Małgorzata Ostrowska wykonując utwór „Krakowski spleen” w hołdzie Korze (zm. 28 lipca 2018)[23].

9 października 2018 grupa wyruszyła w trasę promocyjną projektu LP1, rozpoczynając ją w Zielonej Górze. Z zespołem na jednej scenie gościnnie wystąpili: Wojtek Olszak (instrumenty klawiszowe), Marcin Nowakowski (saksofon) oraz Krzysztof Zalewski (wokal w utworze „Fabryka Małp”)[24]. 16 listopada podczas koncertu w Warszawskim klubie Stodoła, odbyło się uroczyste wręczenie złotej płyty za album LP1[25]. W drugiej połowie marca wyruszył w tournée po USA[26].

21 marca 2019 podczas pobytu w Chicago, grupa była gościem dnia w Telewizji Polvision. W trakcie trwania konferencji z zespołem, Jan Borysewicz zapowiedział nową płytę studyjną Lady Pank[27].

22 marca 2019 odbyła się premiera singla „Niepoprawni” promującego album kompilacyjny Ballady[28].

27 października 2019 zespół wystąpił podczas 11. edycji Festiwalu Soundedit. Po raz pierwszy zagrał na żywo muzykę do animowanego filmu „Jacek i Placek – o dwóch takich, co ukradli Księżyc”. Jan Borysewicz został uhonorowany statuetką „Człowieka ze Złotym Uchem”[29].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat ZPAV
POL
1983 Lady Pank
  • Data: 20 czerwca 1983[30]
  • Wydawca: Tonpress
1984 Ohyda
  • Data: 14 maja 1984[32]
  • Wydawca: Savitor
  • złota płyta
1985 Drop Everything
  • Data: 1 marca 1985
  • Wydawca: MCA Records (USA), Klub Płytowy Razem (Polska)
1986 LP3 – Nigdy nie za wiele rokendrola!
  • Data: 22 września 1986[33]
  • Wydawca: Polskie Nagrania Muza
O dwóch takich, co ukradli księżyc
  • Data: 16 czerwca 1986[34]
  • Wydawca: PolJazz
1988 O dwóch takich, co ukradli księżyc cz. 2
  • Data: 1988
  • Wydawca: PolJazz
Tacy sami
  • Data: 10 października 1988[35]
  • Wydawca: Polskie Nagrania Muza
1990 Zawsze tam, gdzie ty
  • Data: 20 sierpnia 1990[36]
  • Wydawca: ZPR Records
1994 NANA
  • Data: 12 września 1994[37]
  • Wydawca: Koch
1996 Międzyzdroje
  • Data: 15 lipca 1996[39]
  • Wydawca: Starling S.A.
Zimowe graffiti
  • Data: 1996
  • Wydawca: Starling S.A.
1998 Łowcy głów
  • Data: 22 czerwca 1998[40]
  • Wydawca: Starling S.A.
2000 Nasza reputacja
  • Data: 11 września 2000[41]
  • Wydawca: Zic Zac
18[42]
2004 Teraz
  • Data: 28 czerwca 2004[43]
  • Wydawca: BMG
3[44]
2007 Strach się bać
  • Data: 28 maja 2007[45]
  • Wydawca: Sony BMG
3[46]
2011 Maraton
  • Data: 20 czerwca 2011[47]
  • Wydawca: Sony Music
1[48]
2016 Miłość i władza
  • Data: 15 kwietnia 2016[49]
  • Wydawca: Universal Music
2[50]
2017 Zimowe graffiti 2
  • Data: 10 listopada 2017[51]
  • Wydawca: Universal Music
8[52]
2018 LP1 (Lady Pank i goście)
  • Data: 15 czerwca 2018[22]
  • Wydawca: Agora S.A.
3[53]
  • złota płyta
„–” pozycja nie była notowana.

Albumy koncertowe[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat ZPAV
POL
1984 Live (MC)
  • Data: 1984[54]
  • Wydawca: Karolina
1995 Mała wojna – akustycznie
  • Data: 1995
  • Wydawca: Starling S.A.
1999 Koncertowa
  • Data: 7 czerwca 1999
  • Wydawca: Zic Zac
2008 Trójka Live!
  • Data: 21 stycznia 2008[55]
  • Wydawca: 3 Sky Media
2012 Symfonicznie
  • Data: 2 października 2012[56]
  • Wydawca: Universal Music Polska
1[57]
  • platynowa płyta[38]
2015 Akustycznie
  • Data: 16 czerwca 2015[58]
  • Wydawca: Sony Music
9[59]
2016 Bez prądu (DVD)
  • Data: 2 czerwca 2016[60]
  • Wydawca: New Media Concept
„–” pozycja nie była notowana.

Kompilacje[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat ZPAV
POL
1985 On Top
  • Data: 1985[61]
  • Wydawca: Polmark
1989 Fest Of
  • Data: 1989[62]
  • Wydawca: Conart
1990 The Best of Lady Pank
  • Data: 1990
  • Wydawca: Zbigniew Mamok & Jan Borysewicz
1992 Lady Pank ’81–’85
  • Data: 1992
  • Wydawca: Intersonus
1995 Ballady
  • Data: 1995
  • Wydawca: Intersonus
Gold
  • Data: 1995
  • Wydawca: Koch
1997 W transie
  • Data: 13 października 1997[63]
  • Wydawca: Starling S.A.
2000 Złote przeboje
  • Data: 2000
  • Wydawca: Tonpress
2002 Besta besta
  • Data: 24 czerwca 2002[64]
  • Wydawca: BMG
8[65]
2003 Mniej niż zero i inne hity
  • Data: 2003[66]
  • Wydawca: GM Records
2004 The Best – Zamki na piasku
  • Data: 2004
  • Wydawca: Agencja Artystyczna MTJ
2007 Lady Pank – Box 13 CD
  • Data: 30 listopada 2007
  • Wydawca: MTJ Agencja Artystyczna
Gwiazdy polskiej muzyki lat 80.
  • Data: 19 czerwca 2007
  • Wydawca: TMM Polska
Gwiazdy polskiej muzyki lat 80. – vol. 2
  • Data: 28 sierpnia 2007
  • Wydawca: TMM Polska
2010 Lady Pank – Polski Rock
  • Data: 17 lipca 2010
  • Wydawca: Agora SA
2014 Bursztynowa kolekcja – The Very Best of Lady Pank
  • Data: 3 listopada 2014
  • Wydawca: MTJ Agencja Artystyczna
2[67]
2016 Mniej niż zero
  • Data: 2016[68]
  • Wydawca: MTJ Agencja Artystyczna
2018 Lady Pank – Box 13 CD – edycja limitowana
  • Data: 26 października 2018
  • Wydawca: MTJ Agencja Artystyczna
2019 Lady Pank – Ballady
  • Data: 22 marca 2019[69]
  • Wydawca: MTJ Agencja Artystyczna
„–” pozycja nie była notowana.

Single[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pozycja na liście
LP3
[70]
1982 Minus 10 w Rio/Mała Lady Punk[71] 7/10
1983 Mniej niż zero/Pokręciło mi się w głowie[72] 1/–
Wciąż bardziej obcy/Zamki na piasku[73] 1/1
1985 Minus Zero/Stranger
Raport z N./Rysunkowa postać[74] –/1
1986 Sly/This is Only Rock'N'Roll[75]
1990 Gwiazdkowe Dzieci[76]
1994 Na na 11
Młode orły 15
1995 Mała wojna/Zostawcie Titanica (Mała wojna – akustycznie)
1996 Czy czujesz jak 26
Nie chcę litości 35
1997 Zamki na piasku ‘97 14
Mniej niż zero ‘97
Jest taki kraj
1998 Prawda i serce 30
Znowu pada deszcz/Mały rastaman 1/–
1999 Rozmowa z…/Marchewkowe pole (Koncertowa) 31/–
Do Moniki L. 13
2000 Na granicy 7
Słońcem opętani 20
Jak ruchomy cel 26
Samotne noce 35
2002 7-me niebo nienawiści 16
2004 Sexy-plexi
Stacja Warszawa 1
Pani moich snów
2007 Strach się bać 20
Wenus, Mars
Dobra konstelacja 1
2008 Nie mam nic, prócz ciebie (Lady)
2011 Dziewczyny dzisiaj z byle kim nie tańczą
Z dachu 48
Mój świat bez Ciebie 44
2012 Freedom time 55
Chłopak z mokrą głową
2016 Miłość 33
Władza 40
Sterowany 50
2017 Trochę niepamięci 11
Otuleni 34
Rodzice
2018 Tańcz, głupia tańcz (gościnnie: Maciej Maleńczuk)[77] 4
Mniej niż zero (Lady Pank i goście)[78]
Hej Hosanna
2019 Zamki na piasku (gościnnie: Kasia Kowalska) 12
Niepoprawni 25
„–” pozycja nie była notowana.

Inne notowane utwory[edytuj | edytuj kod]

Rok Tytuł Pozycja na liście
LP3
[70]
1982 Tańcz, głupia tańcz 7
1983 Vademecum skauta 14
Kryzysowa narzeczona 1
Moje Kilimandżaro 1
1984 Fabryka małp 1
Zabij to 3
A to ohyda 1
Augustowskie noce 6
To jest tylko rock’n’roll 5
1985 Sztuka latania 1
Someone's Round the Corner 1
Gwiazdkowe dzieci 3
1986 Marchewkowe pole 5
Osobno 4
1987 To co mam 1
Tacy sami 2
1988 Oglądamy film 4
Zostawcie Titanica 1
Ratuj tylko mnie 15
1989 Martwy postój 24
1990 Co mnie to obchodzi 6
Niedokończona ulica 29
Zawsze tam gdzie ty 1
1991 Jak igła 12
Dopóki da czas 22
1994 Na co komu dziś 3
1997 Idą złodzieje 49
1999 Latać może każdy 6

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W rzeczywistości był to czwarty koncert grupy po koncertach w Poznaniu (Rock Arena), Świnoujściu, Warszawa – klub Akcent. W tym składzie zespół zagrał jeszcze piąty koncert w Jaśle.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lady Pank Discography (ang.). discogs.com. [dostęp 2019-05-30].
  2. Lady Pank – Nasza Reputacja (ang.). discogs.com.
  3. Lady Pank – Lady Pank (ang.). discogs.com. [dostęp 2011-05-22].
  4. Jerzy Suchocki | Biografia | Archiwum Polskiego Rocka 1961 – 2018, Jerzy Suchocki | Biografia | Archiwum Polskiego Rocka 1961 – 2018 [dostęp 2018-10-10] (pol.).
  5. Mariusz Pieczara „Georgia” | Archiwum Polskiego Rocka 1961 – 2018, Mariusz Pieczara [dostęp 2018-10-10] (pol.).
  6. Lady Pank. Biografia nieautoryzowana – czy warto kupić książkę o zespole Jana Borysewicza? GALERIA, mowimyjak.se.pl.
  7. a b c d e f g h i j Maciej Lipski: Gwiazdy polskiej muzyki lat 80. Lady Pank vol 1.. Warszawa: Dziennik, 2007. ISBN 978-83-60717-90-5.
  8. Chcemy być sobą wreszcie. W: Historia PRL Wielka Kolekcja 1944–1989 tom 21 1982–1983. Warszawa: Dziennik, 2009, s. 32-35. ISBN 978-83-7558-527-8.
  9. Składanka: Sztuka Latania - EPKA. Studio Czarnej Płyty, epka.sklep.pl [dostęp 2019-08-06].
  10. Lady Pank – Tańcz głupia tańcz, Sopot 1985 (pol.). pl.youtube.com. [dostęp 2013-02-02].
  11. Paweł Piotrowicz: Mniejsza o skandal (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2013-02-02].
  12. Polska Fundacja Muzyczna: Kalendarium – Czerwiec (pol.). pfm.pl. [dostęp 2015-08-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-04-06)].
  13. Janusz Panasewicz (pol.). [dostęp 2010-04-09].
  14. Koncert „Lady Pank Symfonicznie” w katowickim Spodku (ZDJĘCIA, FILM) (pol.). katowice.naszemiasto.pl, 2012-03-30. [dostęp 2012-05-21].
  15. Dziecko szczęścia – Kielich-Kieliszkiewicz Krzysztof (pol.). empik.com. [dostęp 2013-02-02].
  16. CGM.pl: Peja i Lady Pank w nowym singlu Rozbójnika Alibaby (pol.). cgm.pl. [dostęp 2014-11-12].
  17. Drapacz chmur, empik.com [dostęp 2019-02-17] (pol.).
  18. Wyspa.fm, Wyspa.fm – Migawka z LuxFestu vol. 5 – część III: Lady Pank, wyspa.fm [dostęp 2019-05-20] (pol.).
  19. Lady Pank powraca! Premiera piosenki „Otuleni” już dziś w RMF FM, RMF FM [dostęp 2018-12-25] (pol.).
  20. MUZOTAKT.pl, Mateusz Damięcki zapomina o rodzinie w klipie Lady Pank, Portal muzyczny – filmy, gwiazdy, muzyka, teledyski, koncerty, mp3, 12 grudnia 2017 [dostęp 2018-12-25] (pol.).
  21. Lady Pank przypomina o drugim „Zimowym Graffiti”. Zobacz lyric video do „Hej Hosanna”, muzyka.dziennik.pl [dostęp 2018-12-25].
  22. a b LP1 – Lady Pank (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2018-05-24].
  23. Oskar Netkowski, Hołd dla Kory podczas festiwalu w Sopocie Top of the Top 2018. Łzy i wzruszenie. Wróciły wspomnienia, „gwiazdy.wp.pl”, 14 sierpnia 2018 [dostęp 2018-08-15] (pol.).
  24. Lady Pank, eBilet.pl [dostęp 2018-10-10] (pol.).
  25. Kasia Skrzyńska, [FOTORELACJA] Lady Pank w Stodole 16.11.2018, Muzykoholicy.com, 18 listopada 2018 [dostęp 2018-12-05] (pol.).
  26. Oficjalna strona zespołu LADY PANK » KONCERTY, Oficjalna strona zespołu LADY PANK [dostęp 2019-03-24] (pol.).
  27. Gosc Dnia 2019 03 21 Lady Pank. TelewizjaPolvision 2019-03-21.
  28. Teraz Rock, Lady Pank zaprezentował nowy utwór. Posłuchaj singla „Niepoprawni” [AUDIO] – Teraz Muzyka, terazmuzyka.pl [dostęp 2019-03-22] (pol.).
  29. Soundedit '19 – Wszystko się może zdarzyć, soundedit.pl, 23 sierpnia 2019 [dostęp 2019-10-19] (pol.).
  30. Lady Pank – Lady Pank (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2013-02-02].
  31. a b c d ZPAV: złote płyty (pol.). zpav.pl. [dostęp 2013-02-02].
  32. Ohyda – Lady Pank (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2013-02-02].
  33. Lady Pank – Lp3 (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2013-02-02].
  34. O dwóch takich, co ukradli księżyc – Lady Pank (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2013-02-02].
  35. Tacy sami – Lady Pank (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2013-02-02].
  36. Zawsze tam, gdzie ty – Lady Pank (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2013-02-02].
  37. Lady Pank – Na na (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2013-02-02].
  38. a b ZPAV: platynowe płyty (pol.). zpav.pl. [dostęp 2013-02-02].
  39. Międzyzdroje – Lady Pank (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2013-02-02].
  40. Łowcy głów – Lady Pank (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2013-02-02].
  41. Płyta Nasza reputacja – Lady Pank (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2013-02-02].
  42. OLiS – sprzedaż w okresie 23.10.2000 – 29.10.2000 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2013-02-02].
  43. Płyta Teraz – Lady Pank (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2013-02-02].
  44. OLiS – sprzedaż w okresie 03.01.2005 – 09.01.2005 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2013-02-02].
  45. Płyta Strach się bać – Lady Pank (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2013-02-02].
  46. OLiS – sprzedaż w okresie 03.09.2007 – 09.09.2007 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2013-02-02].
  47. Płyta MARATON – Lady Pank (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2013-02-02].
  48. OLiS – sprzedaż w okresie 26.09.2011 – 02.10.2011 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2013-02-02].
  49. Lady Pank „Miłość i władza”: już dziś premiera! (pol.). rmf.fm. [dostęp 2016-04-16].
  50. OLiS – sprzedaż w okresie 15.04.2016 – 21.04.2016 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2016-04-28].
  51. Lady Pank powraca z nowym albumem (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2017-11-13].
  52. OLiS – sprzedaż w okresie 10.11.2017 – 16.11.2017 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2017-11-23].
  53. OLiS – sprzedaż w okresie 16.08.2019 – 22.08.2019 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2019-08-29].
  54. Lady Pank – Live, Discogs [dostęp 2019-01-14] (ang.).
  55. Trójka Live! Wyjątkowe koncerty Programu III Polskiego Radia. Nowa muzyczna kolekcja na CD. (pol.). rp.pl. [dostęp 2013-02-02].
  56. Płyta Lady Pank Symfonicznie – Lady Pank (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2013-02-02].
  57. OLiS – sprzedaż w okresie 21.01.2013 – 27.01.2013 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2013-02-02].
  58. Lady Pank – Akustycznie (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2015-06-25].
  59. OLiS – sprzedaż w okresie 15.06.2015 – 21.06.2015 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2015-06-25].
  60. Lady Pank – Bez Prądu (ang.). Discogs. [dostęp 2018-09-01].
  61. Lady Pank – On Top, Discogs [dostęp 2019-02-19] (ang.).
  62. Lady Pank – Fest Of, Discogs [dostęp 2019-02-19] (ang.).
  63. Lady Pank – W transie (pol.). muzyka.wp.pl. [dostęp 2013-02-02].
  64. Płyta Besta Besta – Lady Pank (pol.). muzyka.onet.pl. [dostęp 2013-02-02].
  65. OLiS – sprzedaż w okresie 08.07.2002 – 14.07.2002 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2013-02-02].
  66. Lady Pank – Mniej Niż Zero I Inne Hity, Discogs [dostęp 2019-01-14] (ang.).
  67. OLiS – sprzedaż w okresie 03.11.2014 – 9.11.2014 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2014-11-25].
  68. Lady Pank – Mniej niż zero | MTJ | 2016 | CDMTJ 7699313 9788376993133 | Archiwum Polskiego Rocka 1961 – 2019, Lady Pank – Mniej niż zero | MTJ | 2016 | CDMTJ 7699313 9788376993133 | Archiwum Polskiego Rocka 1961 – 2019 [dostęp 2019-01-14] (pol.).
  69. Wyspa.fm, Wyspa.fm – Nowy utwór Lady Pank! Premiera płyty „Ballady”, wyspa.fm [dostęp 2019-03-22] (pol.).
  70. a b LP3 – Statystyki dla wykonawcy Lady Pank (pol.). lp3.pl. [dostęp 2012-09-11].
  71. Lady Pank – Minus 10 W Rio / Mała Lady Punk (ang.). discogs.com. [dostęp 2012-09-11].
  72. Lady Pank – Mniej Niż Zero / Pokręciło Mi Się W Głowie (ang.). discogs.com. [dostęp 2012-09-11].
  73. Lady Pank – Wciąż Bardziej Obcy / Zamki Na Piasku (ang.). discogs.com. [dostęp 2012-09-11].
  74. Lady Pank – Raport Z N. / Rysunkowa Postać (ang.). discogs.com. [dostęp 2012-09-11].
  75. Lady Pank – Sly / This Is Only Rock'N'Roll (ang.). discogs.com. [dostęp 2012-09-11].
  76. Lady Pank – Gwiazdkowe Dzieci (ang.). discogs.com. [dostęp 2012-09-11].
  77. Lady Pank feat. Maciej Maleńczuk – Tańcz głupia tańcz. Wydawnictwo Agora 2018-06-21.
  78. Mniej niż zero – Lady Pank ft. K. Kowalska, G. Markowski, T. Organek, P. Rogucki, M. Wyrostek. Wydawnictwo Agora 2018-06-26.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]