Michael Redgrave

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michael Redgrave
Ilustracja
Michael Redgrave w 1978 roku
Imię i nazwisko Michael Scudamore Redgrave
Data i miejsce urodzenia 20 marca 1908
Bristol
Data i miejsce śmierci 21 marca 1985
Buckinghamshire
Zawód aktor
Współmałżonek Rachel Kempson
Lata aktywności 1936-1975
Odznaczenia
Order Imperium Brytyjskiego Order Danebroga

Sir Michael Redgrave, właściwie Michael Scudamore Redgrave (ur. 20 marca 1908 w Bristolu, zm. 21 marca 1985 w Buckinghamshire) – brytyjski aktor.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Bristolu w angielskim hrabstwie Gloucestershire jako syn aktora filmów niemych Roya Redgrave'a (zm. 1922) i aktorki Margaret Scudamore (zm. 1958). Nigdy nie poznał swojego ojca, która odszedł, gdy Michael miał sześć miesięcy, by kontynuować karierę w Australii. Jego matka następnie poślubiła kapitana Jamesa Andersona, plantatora herbaty, lecz nie znalazł on uznania w oczach przybranego syna.

Studiował w Clifton College w dzielnicy Bristolu Clifton oraz w Magdalene College na Cambridge University. Był belfrem w Cranleigh School w Surrey zanim został aktorem teatralnym w roku 1934. Dwukrotnie (w 1958 i 1963 roku) zdobył nagrodę dla najlepszego aktora podczas ceremonii Evening Standard Theatre Awards. W tych samych latach organizacja Variety, the Children's Charity przyznała mu tytuły aktora roku.

W roku 1938 wystąpił w swojej pierwszej poważnej, a zarazem najbardziej rozpoznawalnej roli — wcielił się w postać młodego muzykologa Gilberta Redmana w dramacie sensacyjnym Alfreda Hitchcocka Starsza pani znika (The Lady Vanishes), opartym na noweli Ethel Liny White. Dwa lata wcześniej epizodycznie pojawił się także w thrillerze szpiegowskim Hitchcocka Bałkany (The Secret Agent), jednak jego występ w filmie nie został uwzględniony w czołówce. Po wczesnych rolach, wysoko ceniono jego udziały w filmach: czarno-białym U progu tajemnicy (Dead of Night, 1945), wojennej Drodze do gwiazd (The Way to the Stars, 1945) czy w końcu dramatycznym Cieniu człowieka (The Browning Version, 1951), za rolę w którym to odebrał nagrodę dla najlepszego aktora podczas Festiwalu Filmowego w Cannes. Za rolę Orina Mannona w filmie Żałoba przystoi Elektrze (Mourning Becomes Electra, 1947) nominowano go w roku 1948 do Oscara. W ostatniej roli, w charakterze narratora, pojawił się w filmie Pieśń o starym żeglarzu (Rime of the Ancient Mariner, 1977). Za wybitne osiągnięcia w dziedzinie teatru w 1959 roku otrzymał tytuł szlachecki.

Redgrave jest również autorem autobiografii In My Mind's I oraz trzech książek o sztuce aktorskiej.

Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

Od 20 lipca 1935 roku do aż do momentu jego śmierci jego żoną była aktorka Rachel Kempson (zm. 2003), z którą miał trójkę dzieci: Vanessę Redgrave, Corin Redgrave i Lynn Redgrave. Był osobą biseksualną[1]; temat swojej seksualności poruszył we własnej autobiografii.

Wybrana filmografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Słodowski, Andrzej Roman: Gwiazdy światowego kina. Leksykon. Warszawa: Editions Spotkania, 1992. ISBN 83-85195-83-1.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]