Stefan Żółkiewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stefan Żółkiewski
Data i miejsce urodzenia 9 grudnia 1911
Warszawa
Data i miejsce śmierci 4 stycznia 1991
Warszawa
Minister szkolnictwa wyższego
Okres od 27 kwietnia 1956
do 18 czerwca 1959
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Adam Rapacki
Następca Henryk Golański
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy II klasy Order Krzyża Grunwaldu II klasy Złoty Krzyż Zasługi Medal za Warszawę 1939–1945 Złote Promienie z Rozetą Orderu Świętego Skarbu Świętego (Japonia) (1888–2003)

Stefan Jakub Żółkiewski (ur. 9 grudnia 1911 w Warszawie, zm. 4 stycznia 1991 w Warszawie) – polski krytyk i historyk literatury, stalinizator kultury, działacz państwowy.

Życiorys[edytuj]

Syn Jana Zachariasza Żółkiewskiego i Izabeli z domu Stopczyk. Członek PPR, redaktor naczelny "Kuźnicy" (1945–1948) i "Polityki" (1957–1958), pierwszy dyrektor Instytutu Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk, minister szkolnictwa wyższego (1956–1959), profesor Uniwersytetu Warszawskiego. Był posłem do Krajowej Rady Narodowej, na Sejm Ustawodawczy oraz na Sejm PRL I, II, III i IV kadencji (1943–1956 i 1958–1969).

Wygłosił słowa: Chcemy, aby literatura pomagała budować socjalizm w Polsce na Zjeździe Literatów Polskich, w styczniu 1949.

Autor licznych prac z zakresu krytyki i teorii kultury, współtwórca polityki kulturalnej państwa. Od 1952 był członkiem-korespondentem, od 1961 członkiem rzeczywistym PAN, w latach 1953–1955 pełnił funkcję sekretarza naukowego akademii. Wchodził w skład władz PZPR. W wyniku wydarzeń marcowych został usunięty z Komitetu Centralnego.

Odznaczenia i nagrody[edytuj]

W 1949 odznaczony Orderem Sztandaru Pracy II klasy[1]. W 1953 otrzymał nagrodę państwową II stopnia[2]. Tę samą nagrodę otrzymał 22 lipca 1964 z okazji 20-lecia Polski Ludowej[3]. Ponadto otrzymał Order Krzyża Grunwaldu II klasy, Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Medal za Warszawę 1939–1945[4] i japoński Order Skarbu Świętego[5].

Prace naukowe[edytuj]

  • Zagadnienia stylu. Szkice o kulturze współczesnej (Warszawa 1965).

Przypisy

  1. Bohdan Urbankowski, Czerwona msza czyli uśmiech Stalina, t. 2, Warszawa 1998, s. 315.
  2. "Dziennik Polski", rok IX, nr 173 (2948), s. 7.
  3. "Dziennik Polski", rok XX, nr 171 (6363), s. 1.
  4. http://monitorpolski.gov.pl/MP/1946/s/26/43
  5. http://bs.sejm.gov.pl/F?func=find-b&request=000006345&find_code=SYS&local_base=ARS10

Linki zewnętrzne[edytuj]