| Czerwień litolowa BK |
 |
| sól wapniowa |
|
| Nazewnictwo |
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
|
(4E)-4-[(4-metylo-2-sulfonatofenylo)hydrazynylideno]-3-oksonaftaleno-2-karboksylan wapniowy lub disodowy
|
|
| Inne nazwy i oznaczenia |
| E180, rubin litolowy BK[1], pigment rubinowy[2], karmin 6B |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny |
C18H12N2Na2O6S |
| Masa molowa |
430,34 g/mol |
| Wygląd |
czerwony proszek[1] |
| SMILES |
|
Cc1ccc(/N=N/c2c(O)c(C([O-])=O)cc3ccccc23)c(S(=O)([O-])=O)c1.[Na+].[Na+] (sól sodowa)
|
|
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
5281-04-9 |
| PubChem |
6093240[3] |
|
|
Czerwień litolowa BK (E180) – organiczny związek chemiczny z grupy barwników azowych. Czerwonawy, syntetyczny barwnik spożywczy. Dostępny w formie soli sodowej[4] lub wapniowej[3][5]; według portalu Food-Info.net zawiera jony glinu i wapnia[6]. Jest zakazany w niektórych krajach[1].
Dopuszczalne dzienne spożycie wynosi 1,5 mg/kg ciała[6].
Zastosowanie[edytuj]
W przemyśle spożywczym stosuje się go do barwienia jadalnych powłok serów dojrzewających, takich jak edam. Poza tym używany jest również przy produkcji kosmetyków i środków farmaceutycznych[1].
Działanie niepożądane[edytuj]
Może wywoływać typowe dla barwników azowych działanie niepożądane, a także katar sienny, problemy żołądkowo-jelitowe oraz bezsenność[1].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Bill Statham: E213: Tabele dodatków i składników chemicznych. Warszawa: Wydawnictwo RM, 2006. ISBN 978-83-7243-529-3.
- ↑ Podręczny słownik chemiczny. Romuald Hassa, Janusz Mrzigod, Janusz Nowakowski (redaktorzy). Wyd. I. Katowice: Videograf II, 2004. ISBN 8371832400.
- ↑ 3,0 3,1 Czerwień litolowa BK – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Lithol rubin BCA. Katalog firmy ABCR. [dostęp 2011-01-28].
- ↑ Wyszukiwarka dostawców CAS 5281-04-9. [dostęp 2011-01-28].
- ↑ 6,0 6,1 Food-Info.net: E180: Czerwień litolowa BK (pol.). [dostęp 2011-01-28].
