Pakistan International Airlines

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pakistan International Airlines
پاکستان انٹرنیشنل ایئر لائنز
Pakistan International Airlines
IATA
PK
ICAO
PIA
Znak
PAKISTAN
Historia
Data założenia 1946
Lokalizacja
Państwo  Pakistan
Baza Port lotniczy Karaczi
Węzeł Port lotniczy Karaczi
Główne porty lotnicze Port lotniczy Karaczi,
Port lotniczy Islamabad,
Port lotniczy Lahaur
Kooperacja
Program lojalnościowy PIA Awards Plus+
Flota
Liczba samolotów 40
Liczba tras 60
Przedsiębiorstwo
Siedziba Port lotniczy Karaczi, Karaczi, Pakistan
Członkowie zarządu Ahmad Mukhtar
Nadeem Khan Yousufzai
Slogan "Great People to Fly With", "Come Fly With Us"
Strona internetowa
Boeing 747-300 w barwach PIA

Pakistan International Airlines - znane jako PIA, narodowe linie lotnicze Pakistanu powstałe w 1946 roku pod nazwą Orient Airways. Baza i główna siedziba linii znajduje się na międzynarodowym lotnisku w Karaczi. PIA obsługuje 27 krajowych i 42 międzynarodowe połączenia lotnicze z Azją, Europą i Północną Ameryką. W 87% linie należą do rządu Pakistanu, a pozostałych 13% pozostaje w rękach udziałowców.

Głównymi portami lotniczymi obsługiwanymi przez linie są: Karaczi, Lahaur i Islamabad.

W rankingu Agencji Skytrax Pakistan International Airlines otrzymały trzygwiazdkowe odznaczenie.[1]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Lockheed Constellation

Początki Pakistan International Airlines sięgają czasów, kiedy Pakistan nie był odrębnym państwem, a regionem Indii Brytyjskich. W 1946 roku Muhammad Ali Jinnah, indyjski polityk, zwolennik wyodrębnienia z północnych części Indii państwa dla muzułmanów, doszedł do wniosku, że w rozwoju formującego się Pakistanu, niezbędne będą narodowe linie lotnicze. O pomoc w ich założeniu poprosił przedsiębiorcę Mirza Ahmad Ispahani. W tym samym czasie, 23 października 1946 roku, w indyjskiej Kalkucie zarejestrowano Orient Airlines. W lutym 1947 roku linie zakupiły cztery maszyny DC-3 i w czerwcu 1947, rozpoczęły loty z Kalkuty do Sittwe i Rangun. Były to pierwsze powojenne, międzynarodowe połączenia linii lotniczych zarejestrowanych w Indiach. Dwa miesiące po rozpoczęciu działalności Orient Airways, powstało państwo Pakistan. Nadeszła wielka migracja, Orient Airways z pomocą brytyjskich BOAC, utworzyły połączenie lotnicze pomiędzy stolicą Indii - Delhi, a stolicą Pakistanu - Karaczi. Kolejnym krokiem w drodze do ustanowienia linii narodowymi, było przeniesienie siedziby z Kalkuty do Karaczi, jednocześnie rozpoczęto loty na trasie Karaczi-Dhaka. Z końcem 1949 roku we flocie znajdowało się już 10 maszyn DC-3 oraz 3 Convair 240.

Orient Airways były prywatnymi liniami lotniczymi, co wiązało się z ograniczonym kapitałem oraz źródłami przychodów. Rząd Pakistanu zadecydował o utworzeniu linii lotniczych finansowanych z budżetu państwa i zaprosił Orient Airways do współpracy. W efekcie - 10 stycznia 1955 roku ogłoszono powstanie Pakistan International Airlines Corporation. Jeszcze tego samego roku rozpoczęto loty na trasie z Karaczi do Londynu, obsługiwanej przez trzy samoloty Lockheed L-1049C Super Constellation. W maju 1956 PIA zamówiły kolejne dwie maszyny Lockheed Constellation oraz pięć Vickers Viscount 815.

PIA Cargo

W 1960 roku PIA włączyły do swojej floty Boeinga 707 na trasie Londyn-Karaczi-Dhaka i tym samym stały się pierwszymi azjatyckimi liniami, które posiadały samolot odrzutowy. Zaledwie rok później, w 1961 uruchomiły połączenie lotnicze z Karaczi do Nowego Jorku. W tym czasie PIA zamówiły kolejne maszyny: Fokker F27, Boeing 720 i helikoptery Sikorsky S-61. Jeszcze tego samego roku jeden z samolotów Boeing 720 ustanowił rekord świata pokonując trasę z Londynu do Karaczi w czasie 6 godzin, 43 minut i 51 sekund.[2] Po dziś dzień nikt nie pobił tego rekordu. W 1964 roku PIA zostały pierwszymi liniami lotniczymi z niekomunistycznego kraju, które latały do Chin. W latach 60. do floty Pakistan International Airways dołączyły również cztery maszyny Hawker Siddeley Trident, które zastąpiły nabyte kilka lat wcześniej Vickers Viscount 815.

W 1972 roku PIA podpisały porozumienie z jugosłowiańskimi liniami Jat Airways. W 1973 w skład floty weszły McDonnell Douglas DC-10 i pełniły służbę do pojawienia się Boeingów 707-300. Rok później, w 1974 PIA rozpoczęły loty cargo do Nowego Jorku pod nazwą Pakistan International Cargo. W 1975 roku wprowadzono nowe uniformy dla stewardes, ich projekt był wynikiem otwartego konkursu, którego zwycięzcą został Sir Hardy Amies - projektant strojów Królowej Elżbiety II.

W 1976 roku we flocie PIA pojawiły się pierwsze Boeingi 747.

Lata 80. dla Pakistan International Airlines rozpoczęły się otwarciem centrum cargo w Karaczi oraz dostawą maszyny Airbus A300B4-203. W tym samym dziesięcioleciu linie zostały pierwszymi azjatyckimi liniami posiadającymi samoloty Boeing 737, a w 1989 roku za sterami maszyn PIA usiadły pierwsze kobiety.

W czerwcu 1991 roku do PIA dostarczono sześć samolotów typu Airbus A310-300. W 1992 ustanowiono połączenia z Taszkentem oraz Zurychem, a w 1994 dodano Dżakartę, Fudżajrę, Baku i Al-Ajn. W 1995 PIA otrzymały symulator lotu B747 oraz zakupiły używanego Airbusa A300 od Air France. Rok później do floty dołączył Tupolev Tu-154, który używany był jedynie przez krótki okres. W 1999 roku PIA wzięły w leasing cztery Boeingi 747-300 (od Cathay Pacific), które zastąpiły starzejące się B747-200M.

ATR 42-500

W lipcu 2002 PIA nabyły od Cathay Pacific sześć Boeingów 747-300 (pięć z nich wcześniej zostało wziętych w leasing), które obsługiwały trasy do Północnej Ameryki i Europy. W październiku 2002 zakupiono osiem maszyn typu Boeing 777 w trzech różnych wersjach (trzy 777-200ER, dwa 777-300LR i trzy 777-300ER). Jeden z nich, B777-300ER został później zaprezentowany na Air Show w Paryżu w 2005 roku. 3 listopada 2005 PIA podpisały kontrakt na dostawę siedmiu maszyn ATR 42-500, które zastąpiły wysłużone Fokkery F-27.

5 marca 2007 Komisja Europejska zezwoliła PIA na loty do Europy jedynie ośmioma spośród 44 maszyn znajdujących się we flocie, wpisując jednocześnie linie na czarną listę przewoźników, mających całkowity lub częściowy zakaz lotów nad kontynentem europejskim.[3] W wyniku kolejnych kontroli, 29 listopada 2007 Unia Europejska usunęła Pakistan International Airlines z czarnej listy.

W kwietniu 2009 zarząd zdecydował o wprowadzeniu długoterminowego planu rozwoju linii, zawierającego m.in. zakup samolotów Airbus A380.[2]

Flota[edytuj | edytuj kod]

Flota PIA

W skład floty Pakistan International Airways wchodzi 40 maszyn (stan na czerwiec 2011[4]). W katalogu klientów Boeinga PIA otrzymały numer 40 (stąd wszystkie samoloty wyprodukowane dla przewoźnika mają numer seryjny zakończony liczbą 40, np. Boeing 777-240, Boeing 777-340)

Samolot Ilość
Airbus A310-300 12
ATR 42 7
Boeing 737-300 6
Boeing 747-200 1
Boeing 747-300 5
Boeing 777-200 6
Boeing 777-300 3
Razem: 40

Porty docelowe[edytuj | edytuj kod]

Państwo Miasto Port lotniczy
Ameryka Północna
 Kanada Toronto Port lotniczy Toronto-Lester B. Pearson
 Stany Zjednoczone Chicago Port lotniczy Chicago-O'Hare
Nowy Jork Port lotniczy Nowy Jork-JFK
Azja
 Afganistan Kabul Port lotniczy Kabul
 Arabia Saudyjska Az-Zahran Port lotniczy Az-Zahran
Rijad Port lotniczy Rijad
Dżudda Port lotniczy Dżudda
Medyna Port lotniczy Medyna
 Bahrajn Bahrajn Port lotniczy Bahrajn
 Bangladesz Dhaka Port lotniczy Dhaka
 Chiny Urumczi Port lotniczy Ürümqi-Diwopu
Pekin Port lotniczy Pekin
Guangzhou Port lotniczy Guangzhou
 Indie Bombaj Port lotniczy Chhatrapati Shivaji
Delhi Port lotniczy Indira Gandhi
 Iran Zahedan Port lotniczy Zahedan
 Japonia Tokio Port lotniczy Narita
 Katar Ad-Dauha Port lotniczy Ad-Dauha
 Kuwejt Kuwejt Port lotniczy Kuwejt
 Malezja Kuala Lumpur Port lotniczy Kuala Lumpur
 Nepal Katmandu Port lotniczy Katmandu
 Oman Maskat Port lotniczy Maskat
 Pakistan Bahawalpur Port lotniczy Bahawalpur
Peszawar Port lotniczy Peszawar
Dalbandin Port lotniczy Dalbandin
Dera Gazi Khan Port lotniczy Dera Gazi Khan
Dera Ismail Khan Port lotniczy Dera Ismail Khan
Fajsalabad Port lotniczy Fajsalabad
Gilgit Port lotniczy Gilgit
Gwadar Port lotniczy Gwadar
Hajdarabad Port lotniczy Hajdarabad
Islamabad Port lotniczy Islamabad
Karaczi Port lotniczy Karaczi
Lahaur Port lotniczy Lahaur
Mohendżo-Daro Port lotniczy Mohendżo-Daro
Multan Port lotniczy Multan
Nawabshah Port lotniczy Nawabshah
Panjgur Port lotniczy Panjgur
Peszawar Port lotniczy Peszawar
Kweta Port lotniczy Kweta
Rahimjar Khan Port lotniczy Rahimjar Khan
Sijalkot Port lotniczy Sijalkot
Skardu Port lotniczy Skardu
Sukkur Port lotniczy Sukkur
Turbat Port lotniczy Turbat
Zhob Port lotniczy Zhob
 Sri Lanka Kolombo Port lotniczy Kolombo
 Tajlandia Bangkok Port lotniczy Bangkok-Suvarnabhumi
 Turcja Stambuł Port lotniczy Stambuł-Atatürk
 Zjednoczone Emiraty Arabskie Al-Ajn Port lotniczy Al-Ajn
Dubaj Port lotniczy Dubaj
Szardża Port lotniczy Szardża
Abu Zabi Port lotniczy Abu Zabi
Europa
 Dania Kopenhaga Port lotniczy Kopenhaga-Kastrup
 Francja Paryż Port lotniczy Paryż-Roissy-Charles de Gaulle
 Hiszpania Barcelona Port lotniczy Barcelona
 Holandia Amsterdam Port lotniczy Amsterdam-Schiphol
 Niemcy Frankfurt nad Menem Port lotniczy Frankfurt
 Norwegia Oslo Port lotniczy Oslo-Gardermoen
 Wielka Brytania Glasgow Port lotniczy Glasgow
Leeds/Bradford Port lotniczy Leeds/Bradford
Londyn Port lotniczy Londyn-Heathrow
Birmingham Port lotniczy Birmingham
Manchester Port lotniczy Manchester
 Włochy Mediolan Port lotniczy Mediolan-Malpensa

Katastrofy i wypadki[edytuj | edytuj kod]

  • 25 lutego 1956 roku Douglas DC-3 (AP-ACZ) wykonujący lot cargo z Gilit do Islamabadu rozbił się w wyniku błędu pilota i złych warunków atmosferycznych. Zginęło 3 członków załogi.[5]
  • 1 lipca 1957 Douglas DC-3 (AP-AJS) rozbił się w Bangladeszu zabijając wszystkie 24 osoby znajdujące się na pokładzie.[5]
  • 15 maja 1958 roku Convair 240 (AP-AEH) tuż po nocnym starcie z Delhi przy słabej widoczności, uderzył w ziemię zabijając 21 z 28 osób na pokładzie oraz dwie osoby na ziemi.[5]
  • 20 maja 1965 roku Boeing 720-040B (AP-AMH) z nieznanych przyczyn rozbił się podczas podchodzenia do lądowania na lotnisko w Kairze. Spośród 127 osób na pokładzie przeżyło jedynie 6 pasażerów.[5]
  • 6 sierpnia 1970 Fokker F27 (AP-ALM) podczas krótkiego lotu z Rawalpindi do Lahore uległ katastrofie w wyniku złych warunków atmosferycznych. Śmierć poniosło 26 pasażerów i 4 członków załogi.[5]
  • 26 listopada 1979 roku załoga Boeinga 707-300 (AP-AWZ) na trasie z Dżuddy do Karaczi zgłosiła pożar na pokładzie. Samolot rozpoczął zniżanie przygotowując się do lądowania awaryjnego. Maszyna rozbiła się w skalistych rejonach 48 kilometrów na północ od Taif w Arabii Saudyjskiej. Zginęli wszyscy znajdujący się na pokładzie, łącznie 156 osób.[5]
  • 25 sierpnia 1989 roku doszło do katastrofy Fokkera F27 (AP-BBF) lecącego z Gilit do Islamabadu. Śmierć poniosły 54 osoby - 49 pasażerów i 5 członków załogi.[5]
  • 28 sierpnia 1992 Airbus A300 (AP-BCP) rozbił się o zbocze góry podczas podchodzenia do lądowania w Katmandu w Himalajach. Zginęło wówczas 167 osób, nikt nie przeżył.[5]
  • 10 lipca 2006 roku Fokker F27 (AP-BAL) rozbił się tuż po starcie z lotniska w Multan. Załoga zgłosiła problemy z silnikiem, samolot sciął linie wysokiego napięcia po czym rozbił się w polu. Zginęło 41 pasażerów 4 członków załogi, wszyscy znajdujący się na pokładzie.[5]

Przypisy