24 Batalion Straży Granicznej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
24 Batalion Straży Granicznej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1922
Rozformowanie 1923
Tradycje
Rodowód 24 Batalion Celny
Dowódcy
Pierwszy mjr Stanisław Bebenkowski
Organizacja
Dyslokacja Rokitno
Formacja Straż Graniczna
Podległość Komenda Powiatowa Straży Granicznej w Sarnach
S graniczna 1922.png
24 batalion SG w 1923.png

24 Batalion Straży Granicznej – jednostka organizacyjna Straży Granicznej w II Rzeczypospolitej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Wykonując postanowienia uchwały Rady Ministrów z 23 maja 1922 roku, Minister Spraw Wewnętrznych rozkazem z 9 listopada 1922 roku zmienił nazwę „Bataliony Celne” na „Straż Graniczną”[1]. Wprowadził jednocześnie w formacji nową organizację wewnętrzną[2]. 24 batalion celny przemianowany został na 24 batalion Straży Granicznej.

 Osobny artykuł: 24 batalion celny.

24 batalion Straży Granicznej funkcjonował w strukturze Komendy Powiatowej Straży Granicznej w Sarnach, a jego dowództwo stacjonowało w Rokitnie[3]. W skład batalionu wchodziły cztery kompanie strzeleckie oraz jedna kompania karabinów maszynowych w liczbie 3 plutonów po 2 karabiny maszynowe na pluton[4]. Dowódca batalionu posiadał uprawnienia dyscyplinarne dowódcy pułku. Cały skład osobowy batalionu obejmował etatowo 614 żołnierzy, w tym 14 oficerów[5].

W 1923 roku batalion przekazał swój odcinek oddziałom Policji Państwowej i został rozwiązany[6].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z wnioskiem Wojewody Wołyńskiego, główny komendant SG płk Rożan nakazał dowódcy 36 batalionu SG obsadzić odcinek granicy państwowej od granicy województwa poleskiego do m. Kobyle włącznie[7]. Komendant wojewódzki SG sprecyzował zadanie i nakazał dowódcy 36 baonu SG przyjąć od 24 baonu SG odcinek pasa granicznego długości 820 m na drodze Siwki-Woniacze[8][9].

Na podstawie rozkazu Komendy Wojewódzkiej SG w Łachwie, 15 kwietnia 1923 19 batalion SG przekazał 24 baonowi SG odcinek graniczny od m. Chutor Abatirz – nr słupa 47, do rejonu placówki Muśnia – nr słupa 84. Przekazaniu podlegały placówki w Lisiczynie, Kupielu i Budkach Sobieczyńskich[10].

W rejon odpowiedzialności batalionu, w październiku 1922, przeniesiono dowództwo plutonu żandarmerii kordonowej nr VIII [11]

Komendanci batalionu[edytuj | edytuj kod]

  • mjr Stanisław Bebenkowski (IX 1922[12] – VII 1923)

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Ordre de Bataille 24 batalionu SG w Rokitnie wiosną 1923 roku[13]
kompanie 1. Białowiż 2. Derć 3. Snowidowicze 4. Netreba
dowódcy kpt. Stanisław Suchocki kpt. Leon Radziwiński por. Piotr Żuławski por. Adam Krzywicki
placówki Muszynia Srebranka ch. Stefana
Nr 2 Zalechowo Dobryl chutor Huś ch. Kryżowa
Nr 3 Białowiż Ostrówek chutor Dubno u Pieca
Lisiczyn Dobry Ostrówek Budki Snowidowickie Krzemieniec
Kupiel Jamcowa Niwa Os u Kamienia
Budki Sobieczyńskie

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]