31 Batalion Straży Granicznej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
31 Batalion Straży Granicznej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1922
Rozformowanie 1923
Tradycje
Rodowód 31 Batalion Celny
Dowódcy
Pierwszy kpt Edward Drzniewicz
Organizacja
Dyslokacja Dokszyce
Formacja Straż Graniczna
Podległość Komenda Powiatowa Straży Granicznej w Wilejce
S graniczna 1922.png
Komenda Wojewódzka SG w Wilnie w 1922.jpg

31 Batalion Straży Granicznej – jednostka organizacyjna Straży Granicznej w II Rzeczypospolitej pełniąca służbę ochronną na granicy polsko-radzieckiej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Wykonując postanowienia uchwały Rady Ministrów z 23 maja 1922 roku, minister spraw wewnętrznych rozkazem z 9 listopada 1922 roku zmienił nazwę „Bataliony Celne” na „Straż Graniczną”[1]. Wprowadził jednocześnie w formacji nową organizację wewnętrzną[2]. 31 batalion celny przemianowany został na 31 batalion Straży Granicznej.

 Osobny artykuł: 31 batalion celny.

31 batalion Straży Granicznej funkcjonował w strukturze Komendy Powiatowej Straży Granicznej w Wilejce, a jego dowództwo stacjonowało w Dokszycach[3]. W skład batalionu wchodziły cztery kompanie strzeleckie oraz jedna kompania karabinów maszynowych w liczbie 3 plutonów po 2 karabiny maszynowe na pluton[4]. Dowódca batalionu posiadał uprawnienia dyscyplinarne dowódcy pułku. Cały skład osobowy batalionu obejmował etatowo 614 żołnierzy, w tym 14 oficerów[5]. Z uwagi na eksterytorialne stacjonowanie, batalion odkomenderował oficera łącznikowego do starosty duniłowiczowskiego[6].

Na podstawie uchwały Rady Ministrów z 24 maja 1923 zarządzono likwidację Straży Granicznej do dnia 1 lipca 1923[7]. Jednak 31 batalion Straży Granicznej, już w nowym etacie[a], pozostał na granicy do jesieni 1923[8]. Pod względem budżetowo-gospodarczym podlegał Komendzie Okręgowej Policji Państwowej w Wilnie[9]. Potem batalion przekazał swój odcinek oddziałom Policji Państwowej i został rozwiązany[10].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

9 marca 1923 31 batalion odjechał do Dokszyc na swoje dawne miejsce[11]. Od lipca 1923 batalion ochraniał odcinek granicy od hutoru Hornowo (od rzeki Czernicy) do m. Cybulki[9]

Sąsiednie bataliony

Żołnierze batalionu[edytuj | edytuj kod]

Komendanci batalionu
stopień imię i nazwisko okres pełnienia służby kolejne stanowisko
kapitan Edward Drzniewicz IX 1922[13]
mjr kaw. Władysław Dąbrowski 20 VII - 25 X 1923 dowódca szwadronu zapasowego 27 puł

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Ordre de Bataille 31 batalionu Straży Granicznej w Dokszycach
na dzień 14 listopada 1922[14]
kompanie 1. Gnieździłów 2. Porzecze 3. Olesiowo
placówki Worony Komajsk Hornowo-Bartkiewicz
Sieliszcze Gieczańce Hornowo-Karczewski
Bujek Barbarowo Hornowo-Asona
Wiereciejka Starynka Hornowo-Wierciński
ziemianka (Sołominki) Starosiedle Hornowo-sołtys
Smolarnia Porzecze Krawnica
Osowo Ostrów Lipowo
Dworzec Trawki
Raszkówka Trościanica

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. 31 batalion SG otrzymał uzupełnienie rocznika 1989 i 1900 od rozwiązywanych batalionów w liczbie: 42 bSG – 155 szeregowych, 17 bSG – 110 szeregowych, 12 bSG – 99 szeregowych, 26 bSG – 115 szeregowych, 34 bSG – 27 szeregowych, 39 bSG – 6 szeregowych. Razem 512 szeregowych[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]