10 Batalion Straży Granicznej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
10 Batalion Straży Granicznej
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1922
Rozformowanie 1923
Tradycje
Rodowód 10 Batalion Celny
Dowódcy
Pierwszy kpt.Marian Podolski
Organizacja
Dyslokacja Suwałki
Formacja Straż Graniczna
Podległość Komenda Powiatowa Straży Granicznej w Sopoćkiniach
S graniczna 1922.png
Komenda Powiatowa SG w Sopoćkiniach.jpg
10 batalion SG w 1922.png

10 Batalion Straży Granicznej – jednostka organizacyjna Straży Granicznej w II Rzeczypospolitej.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Wykonując postanowienia uchwały Rady Ministrów z 23 maja 1922 roku, Minister Spraw Wewnętrznych rozkazem z 9 listopada 1922 roku zmienił nazwę „Bataliony Celne” na „Straż Graniczną”[1]. Wprowadził jednocześnie w formacji nową organizację wewnętrzną[2]. 10 batalion celny przemianowany został na 10 batalion Straży Granicznej.

 Osobny artykuł: 10 batalion celny.

10 batalion Straży Granicznej funkcjonował w strukturze Komendy Powiatowej Straży Granicznej w Sopoćkiniach, a jego dowództwo stacjonowało w Suwałkach[3]. W skład batalionu wchodziły cztery kompanie strzeleckie oraz jedna kompania karabinów maszynowych w liczbie 3 plutonów po 2 karabiny maszynowe na pluton[4]. Dowódca batalionu posiadał uprawnienia dyscyplinarne dowódcy pułku. Cały skład osobowy batalionu obejmował etatowo 614 żołnierzy, w tym 14 oficerów[5]. Z uwagi na eksterytorialne stacjonowanie, batalion odkomenderował oficera łącznikowego do starosty suwalskiego[6].

W 1923 roku batalion przekazał swój odcinek oddziałom Policji Państwowej i został rozwiązany[7].

Służba graniczna[edytuj | edytuj kod]

W grudniu 1922 batalion ochraniał odcinek granicy państwowej długości 79 km od Rogożajn do Rygola /wył./[8].

Z dniem 30 kwietnia 1923 dokonano korekty obsadzenia granic. 10 batalion zajmował odcinek około 60 km od wsi Rachelany do wsi Leszkiemie przy granicy Prus Wschodnich i wystawiał 22 placówki[9].

W dniach 25-30 czerwca 1923 pododcinek ochraniany przez batalion, wraz z wyposażeniem granicznym oraz większością sprzętu, został przekazany Policji Państwowej. Większość oficerów zdecydowała się na służbę w oddziałach granicznych policji[10].

Wydarzenia
  • Komendant pododcinka granicznego Burbiszki–jezioro Gaładuś–Kalety zajął część ziem folwarku Adelin leżących poza linią demarkacyjną uznając, że prawo własności jest ważniejsze niż ustalenia komisji granicznej[11]
  • 11 marca 1923 partyzanci litewscy, wsparci żołnierzami regularnej armii, napadli na placówkę 10 batalionu SG w Rachelanach, zabijając jednego żołnierza i raniąc innego[10].
  • W nocy z 19 na 20 maja 1923 żołnierze dowodzeni przez kpt. Mariana Podolskiego, stoczyli zaciętą walkę o wieś Jedliszki, która nocą została zajęta przez Litwinów. W walkach zginęło 3 polskich żołnierzy, a 17 zostało rannych[10].
Sąsiednie bataliony

Kadra batalionu[edytuj | edytuj kod]

Komendanci batalionu
stopień imię i nazwisko okres pełnienia służby kolejne stanowisko
kpt. Marian Podolski IX 1922[12] – był XII 1922[13]

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Ordre de Bataille 10 batalionu Straży Granicznej w Suwałkach na dzień 1 grudnia 1922[13]
kompanie 2. Rutka-Tartak 4. Wojtokiemie 3. Sejny 1. Suwałki
placówki Rogożajny Szypliszki Olszanka na
Wiżgóry Szołtany Bosse przeszkoleniu
Marianka Dziedziule Bierżałowce
Rowele Wojtokiemie Maciejowizna w
Rutka-Tartak Janiszki Giby "rezerwie"
Wierzbiszki Dowiaciszki Berżniki
Krzywólka Kurakienie
Becejły
Ordre de Bataille 10 batalionu Straży Granicznej w Suwałkach w maju 1923[9]
kompanie 1. Żegary 2. Andrzejewo 3. Wiżajny 4. odwód

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]