Komenda Powiatowa Straży Granicznej w Krzemieńcu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Komenda Powiatowa SG w Krzemieńcu
Historia
Państwo  II Rzeczpospolita
Sformowanie 1922
Rozformowanie 1923
Dowódcy
Pierwszy mjr Emanuel Broszkiewicz
Organizacja
Dyslokacja Krzemieniec
Formacja Straż Graniczna
Podległość Komenda Wojewódzka Straży Granicznej w Łucku
mjr Emanuel Broszkiewicz
S graniczna 1922.png

Komenda Powiatowa Straży Granicznej w Krzemieńcu – organ dowodzenia Straży Granicznej w II Rzeczypospolitej w latach 1922 – 1923.

Formowanie i zmiany organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

Wykonując postanowienia uchwały Rady Ministrów z 23 maja 1922 roku o powołaniu Straży Granicznej, Minister Spraw Wewnętrznych z dniem 1 września 1922 wprowadził w formacji nową organizację wewnętrzną[1]. Ostatecznie nazwę „Baony Celne” na „Straż Graniczną” zmieniono rozkazem Ministra Spraw Wewnętrznych z 9 listopada 1922 roku. Granicę wschodnią podzielono na odcinki wojewódzkie, a te na powiatowe podległe Komendom Powiatowym Straży Granicznej.Komenda Główna Straży Granicznej wyznaczyła z dniem 1 września 1922 roku obsadę personalną Komendy Powiatowej Straży Granicznej w Krzemieńcu i podporządkowała jej trzy bataliony piechoty[2]. Komendant powiatowy SG podlegał w sprawach służby granicznej staroście, a pod względem dyscyplinarnym, administracyjnym i regulaminowym komendantowi wojewódzkiemu SG[3].

Kadra komendy powiatowej[edytuj | edytuj kod]

Stan na dzień 1 września 1922[4]:

  • komendant – mjr rez. KS Emanuel Stanisław Broszkiewicz[5]
  • adiutant – ppor. Stanisław Owczarz
  • oficer do zleceń – por. Jan Oberfeld

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

Dyslokacja według stanu na dzień 1 grudnia 1922[6][7]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Prengel-Boczkowska 2009 ↓, s. 5.
  2. Rozkazy organizacyjne KG SG 1922–1923 ↓, s. 50.
  3. Dominiczak 1997 ↓, s. 244.
  4. Rozkazy organizacyjne KG SG 1922–1923 ↓, s. 5.
  5. Dziennik Personalny MSWojsk. ↓, Nr 23 z 29 lipca 1922 roku, s. 566 „powołany do służby czynnej w Baonach Celnych z równoczesnym oddaniem do dyspozycji Gł. Komendy Baonów Celnych”.
  6. Dominiczak 1992 ↓, s. 79,81,82.
  7. Bereza i Szczepański 2014 ↓, s. 28.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hubert Bereza, Kajetan Szczepański: Centralna Szkoła Podoficerska KOP. Grajewo: Towarzystwo Przyjaciół 9 PSK, 2014. ISBN 978-83-938921-7-4.
  • Henryk Dominiczak: Granica wschodnia Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1919–1939. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1992. ISBN 83-01-10202-0.
  • Henryk Dominiczak: Granica polsko–niemiecka 1919–1939. Z dziejów formacji granicznych. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1975.
  • Henryk Dominiczak: Granice państwa i ich ochrona na przestrzeni dziejów 966–1996. Warszawa: Wydawnictwo „Bellona”, 1997. ISBN 83-11-08618-4. OCLC 37244743. (pol.)
  • Jerzy Prochwicz, Zbigniew Kępa. ABC formacji granicznych II Rzeczypospolitej. „Problemy Ochrony Granic”. 24, 2003. Ketrzyn: Centrum Szkolenia Straży Granicznej. ISSN 1505-1757. 
  • Rozkazy organizacyjne Komendy Głównej Straży Granicznej 1922−1923 → Archiwum Straży Granicznej. Szczecin.