Alfred Gilman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Alfred Gilman
Gilman (1994)
Gilman (1994)
Kraj działania  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 1 lipca 1941
New Haven
Data i miejsce śmierci 23 grudnia 2015
Dallas
Specjalność: farmakologia
Alma Mater Yale University
Case Western Reserve University

Alfred Goodman Gilman (ur. 1 lipca 1941 w New Haven, zm. 23 grudnia 2015 w Dallas[1]) – amerykański fizjolog, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny w 1994 roku za odkrycie białek G i roli tych białek w przenoszeniu sygnałów wewnątrz komórek[2].

Profesor Narodowego Instytutu Medycznego w Karolinie Północnej, w 1981 roku został profesorem uniwersytetu w Dallas. W latach 80. ustalił, że przekaźnikiem informacji przenoszonej przez hormony komórkom są specjalne białka, zwane białkami Gilmana (tzw. białka G). Profesor Gilman odkrył białka G i określił ich rolę w przewodzeniu sygnałów w komórkach. Przypuszcza się, że zaburzenia w działaniu tego przekaźnika mogą być przyczyną powstawania wielu chorób, m.in. cukrzycy i niektórych nowotworów złośliwych. Zaburzenia w ich działaniu wyjaśniają przyczyny problemów dziedzicznych w przemianie materii, chorób nowotworowych, alkoholizmu, a nawet chronicznego kaszlu[3].

W 1994 roku Gilman otrzymał Nagrodę Nobla (z M. Rodbellem)[2].

Przypisy

  1. William Grimes: Dr. Alfred G. Gilman, Whose Work on Proteins Won Nobel Prize, Dies at 74 (ang.). nytimes.com, 2015-12-24. [dostęp 2015-12-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-12-25)].
  2. a b The Nobel Prize in Physiology or Medicine 1994 (ang.). nobelprize.org. [dostęp 2009-10-24].
  3. Alfred G. Gilman – Autobiography (ang.). nobelprize.org. [dostęp 2009-10-24].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Beata Tarnowska (red.): Nagrody Nobla, Leksykon PWN. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001. ISBN 83-01-13393-7.