Jules Bordet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jules Bordet
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Jules Jean Baptiste Vincent Bordet

Data i miejsce urodzenia

13 czerwca 1870
Soignies

Data i miejsce śmierci

6 kwietnia 1961
Bruksela

Zawód, zajęcie

mikrobiolog, immunolog

Narodowość

belgijska

Uczelnia

Université Libre de Bruxelles

Odznaczenia
Wielki Krzyż Orderu Korony (Belgia) Wielka Wstęga Orderu Leopolda (Belgia) Krzyż Wielki Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)

Jules Jean Baptiste Vincent Bordet (ur. 13 czerwca 1870 w Soignies, zm. 6 kwietnia 1961 w Brukseli) – belgijski mikrobiolog i immunolog, laureat Nagrody Nobla w 1919 roku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował medycynę w Brukseli. Po uzyskaniu tytułu doktora medycyny (1892), w latach 1894–1901 pracował pod kierunkiem Ilji Miecznikowa w paryskim Instytucie Pasteura. Od 1901 roku kierował brukselską filią Instytutu Pasteura, a w latach 1907–1935 był profesorem uniwersytetu tamże[1][2].

Zajmował się odpornością. W 1895 roku w trakcie obserwacji rozpadu komórek bakteryjnych w surowicy odpornościowej zauważył, że proces ten jest uwarunkowany współdziałaniem dwóch substancji, później określonych mianem dwuchwytnika (amboceptora) i dopełniacza (komplementu)[1][3]. Opracował w 1901 roku metodę tzw. odchylania dopełniacza, mającą duże znaczenie w rozpoznawaniu niektórych chorób (m.in. kiły)[1]. W 1906 roku odkrył i opisał pałeczki krztuśca (wspólnie z Octave Gengou) – dla uczczenia tego odkrycia pałeczki krztuśca nazwano Bordetella pertussis[1]. Stworzył szczepionkę przeciwko krztuścowi. Wyodrębnił także liczne bakterie chorobotwórcze[3].

Za odkrycia w dziedzinie odporności został uhonorowany Nagrodą Nobla w 1919 roku[1][3].

Autor m.in. Traite de l’immunite dans les maladies infectieuses (1920).

Odznaczony Wielkim Krzyżem Orderu Korony (Belgia) (1930), Wielką Wstęgą Orderu Leopolda (Belgia) (1937) i Krzyżem Wielkim Legii Honorowej (1938). Doktor honoris causa uniwersytetów w Cambridge, Paryżu, Strasburgu, Tuluzie, Edynburgu, Nancy, Caen, Montpellier, Kairze, Atenach i Quebecu. Członek m.in. Académie royale de médecine de Belgique, Royal Society w Londynie, Royal Society of Edinburgh, Académie nationale de médecine, National Academy of Sciences[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Wulf von Bonin, Erich Bagge, Robert Herrlinger, Laureaci nagrody Nobla. Chemia, fizyka, medycyna, wyd. I, Warszawa: Wydawnictwo Iskry, 1969, s. 223–224 (pol.).
  2. a b Jules Bordet – Biographical, The Nobel Prize [dostęp 2022-07-08] (ang.).
  3. a b c Tadeusz Nowak (red.), Oksfordzki słownik biograficzny, Warszawa: Bertelsmann Media, 1999, s. 60, ISBN 83-7227-109-7 (pol.).