Julius Wagner-Jauregg

Julius Wagner-Jauregg
Państwo działania	Austria
Data i miejsce urodzenia	7 marca 1857 ; Wels
Data i miejsce śmierci	27 września 1940 ; Wiedeń
	Specjalność: psychiatria
Alma Mater	Uniwersytet Wiedeński
Uczelnia	Uniwersytet w Grazu
	Nagrody
	Nagroda Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny
	Multimedia w Wikimedia Commons

Julius Wagner-Jauregg (ur. 7 marca 1857 w Wels, zm. 27 września 1940 w Wiedniu) – austriacki lekarz psychiatra, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny (1927).

Życiorys

W latach 1874–1880 studiował medycynę na Uniwersytecie Wiedeńskim. Od 1889 roku był profesorem Uniwersytetu w Grazu, od 1893 roku w Wiedniu. Przeszedł na emeryturę w 1928 roku.

Pierwsze prace dotyczące wpływów stanów gorączkowych na niektóre psychozy ogłosił w 1887 roku. Zalecał zarażanie chorych malarią, uzyskując pozytywne metody leczenia w porażeniach postępujących i wiądach rdzenia. Za tę metodę leczenia, kojarzącą się dziś bardziej z praktykami znachorów, otrzymał Nagrodę Nobla^[1]. Prowadził także badania nad innymi chorobami, m.in. kretynizmem i obrzękiem śluzowatym.

Podczas I wojny światowej prowadził terapię mającą na celu wyleczenie „symulantów”, za jakich byli ówcześnie uważani żołnierze z PTSD i innymi schorzeniami psychicznymi, w celu odesłania ich na front. Terapia prowadzona przez Jauregga była kombinacją elektrowstrząsów oraz sugerowania pacjentowi, że jego stan się poprawia. Monarchia Austro-Węgierska zrezygnowała z kontrowersyjnych metod w połowie 1917 roku z powodu dużej liczby samobójstw oraz zgonów związanych najczęściej z użyciem prądu o zbyt wysokim natężeniu^[2].

Za odkrycie terapeutycznego znaczenia wstrzykiwania malarii(inne języki) przy walce z kiłą układu nerwowego został wyróżniony w 1927 roku Nagrodą Nobla^[3]. Terapia nie leczyła kiły, lecz jedynie łagodziła jej niektóre objawy. Zastosowanie penicyliny spowodowało zakończenie eksperymentów^[4].

W późniejszym okresie życia poparł nazizm^[5].

Przypisy

↑ Zbigniew Wojtasiński: Lobotomia Nobla. Wirtualna Polska, 4 października 2004. [dostęp 2025-11-29].
↑ MaciejM. Górny MaciejM., Nasza wojna, Wydanie I, Warszawa, ISBN 978-83-280-0941-7, OCLC 893576533 [dostęp 2020-10-29] .
↑ Julius Wagner-Jauregg: The Treatment of Dementia Paralytica by Malaria Inoculation. 1927-12-13. [dostęp 2014-04-15]. (ang.).
↑ Pomyłki na wagę Nobla. [w:] Nauka [on-line]. Rzeczpospolita, 13.10.2012. [dostęp 2025-12-02].
↑ Andrew Scull: Madhouse: A Tragic Tale of Megalomania and Modern Medicine. Yale University Press, 2005. [dostęp 2014-04-15]. (ang.).

Bibliografia

Wulf von Bonin, Erich Bagge, Robert Herrlinger: Laureaci nagrody Nobla. Chemia, fizyka, medycyna. Warszawa: 1969.

[Zbigniew-1] Zbigniew Wojtasiński: Lobotomia Nobla. Wirtualna Polska, 4 października 2004. [dostęp 2025-11-29].

[2] MaciejM. Górny MaciejM., Nasza wojna, Wydanie I, Warszawa, ISBN 978-83-280-0941-7, OCLC 893576533 [dostęp 2020-10-29] .

[3] Julius Wagner-Jauregg: The Treatment of Dementia Paralytica by Malaria Inoculation. 1927-12-13. [dostęp 2014-04-15]. (ang.).

[rp-4] Pomyłki na wagę Nobla. [w:] Nauka [on-line]. Rzeczpospolita, 13.10.2012. [dostęp 2025-12-02].

[5] Andrew Scull: Madhouse: A Tragic Tale of Megalomania and Modern Medicine. Yale University Press, 2005. [dostęp 2014-04-15]. (ang.).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]