Kamzičí vrch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kamzičí vrch
Ilustracja
Widok ze stoku góry Sokol na górę Kamzičí vrch
Państwo  Czechy
Położenie Vrbno pod Pradědem
Pasmo Wysoki Jesionik
(cz. Hrubý Jeseník)
(Sudety)
Wysokość 1173 m n.p.m.
Wybitność 6 m
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Kamzičí vrch
Kamzičí vrch
Ziemia50°06′17,4″N 17°14′11,0″E/50,104833 17,236389

Kamzičí vrch (historyczna nazwa niem. Königskuppe[1]) – szczyt (góra) o wysokości 1173 m n.p.m. (podawana jest też wysokość 1169 m n.p.m. lub 1170 m n.p.m.) w paśmie górskim Wysokiego Jesionika (cz. Hrubý Jeseník), w północno-wschodnich Czechach, w Sudetach Wschodnich, na Śląsku, w obrębie gminy Vrbno pod Pradědem, oddalony o około 2,5 km na północ od szczytu góry Pradziad (cz. Praděd)[2][3][4].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Widok ze szczytu góry Prostřední vrch na góry Malý Děd, poniżej Sokol i skalisko Sokolí skála (1), z prawej Kamzičí vrch (nad jego szczytem widoczne w dali szczyty Masywu Keprníka)

Kamzičí vrch jest górą trudno rozpoznawalną o wypłaszczonej połaci szczytowej, „doczepioną” od wschodu do stoku góry Malý Děd (podobnie jak np. góra Žalostná do góry Keprník). Jedynie od strony południowo-wschodniej jest w miarę dobrze widoczna m.in. z sąsiednich szczytów gór Prostřední vrch i Sokol. Znajduje się w części (mikroregionie) Wysokiego Jesionika o nazwie Masyw Pradziada i Wysokiej Holi (cz. Pradědská hornatina), a jednocześnie przy granicy z sąsiednim mikroregionem o nazwie Masyw Orlíka (cz. Medvědská hornatina). Masyw góry ma lekko łukowaty grzbiet, położony blisko osady Vidly oraz towarzyszącej jej przełęczy Videlské sedlo, przy drodze nr 450 Bělá pod PradědemBruntál, na bocznej gałęzi grzbietu głównego (grzebieniu) góry Pradziad, ciągnącego się od przełęczy Červenohorské sedlo do przełęczy Skřítek[2].

Jest szczytem pojedynczym[2]. Górę ograniczają: od zachodu mało wybitna przełęcz o wysokości 1167 m n.p.m. w kierunku góry Malý Děd, od północy dolina potoku (cz. Česnekový p. (2)[a]), od wschodu mało wybitna przełęcz o wysokości 850 m n.p.m. w kierunku szczytu o nazwie Nad Kapličkou i od południa dolina potoku Środkowa Opawa (cz. Střední Opava)[5][2].

W otoczeniu góry znajdują się nieliczne szczyty: od północnego wschodu Osikový vrch i Mrazový vrch, od wschodu Nad Kapličkou, od południowego wschodu Sokol, od południowego zachodu Malý Děd i od północnego zachodu Nad Vodopádem[2].

Stoki[edytuj | edytuj kod]

Stoki o nierównomiernych i zróżnicowanych nachyleniach są gęsto zalesione w większości lasem świerkowym[6], z domieszką drzew liściastych[b], szczególnie w niższych partiach stoków. Na stoku południowo-zachodnim góry występują pojedyncze skaliska i grupy skalne[7] oraz inne skalisko na stoku północno-wschodnim o nazwie (cz. Jelení stráň)[2]. Ponadto na stokach w okolicach niektórych skalisk znajdują się nieliczne ogołocenia, natomiast brak jest większych przerzedzeń[2].

Poza wytyczonymi szlakami turystycznymi stoki pokryte są siecią nieoznakowanych, krzyżujących się dróżek i ścieżek, m.in. (cz. Pradědská cesta), biegnąca blisko doliny potoku Środkowej Opawy[2]. Przemierzając je zaleca się korzystanie ze szczegółowych map, z uwagi na zawiłości ich przebiegu, znaczne odległości oraz zorientowanie w terenie. Ponadto u podnóża góry, blisko doliny potoku (cz. Česnekový p. (2)[a]) biegnie asfaltowa droga nr 450[2].

Szczyt góry[edytuj | edytuj kod]

Widok na szczyt góry Kamzičí vrch

Przez połać szczytową góry przebiega w przecince ścieżka główna. Blisko niej wśród zalesienia znajduje się szczyt góry, który z tego powodu nie jest punktem widokowym. Obok niego ustawiono swego czasu funkcjonującą niegdyś niewielką, drewnianą altankę widokową[6], która z biegiem czasu uległa zniszczeniu. Zdemontowane pozostałości po niej w postaci spróchniałych części, widoczne są m.in. na zdjęciach lotniczych[2]. Z miejsca tego rozpościera się perspektywa w kierunku wieży na górze Pradziada. W odległości około 70 m na północny wschód od szczytu znajduje się punkt geodezyjny o wysokości 1169,65 m n.p.m.[8] z widocznym koło niego czerwono białym stalowym słupkiem na którym umieszczono w górnej części ostrzegający napis przed jego zniszczeniem (cz. Státní triangulace Poškození se trestá)[c]. Wysokość punktu geodezyjnego podawana jest często na mapach jako szczyt góry.

Punkt geodezyjny blisko szczytu góry Kamzičí vrch, w dali widocza góra Malý Děd

Dojście na szczyt następuje z niebieskiego szlaku turystycznego Szlak niebieski , oraz skrzyżowania turystycznego o nazwie (cz. Černík) z podaną na tablicy informacyjnej wysokością 1200 m[9], która przymocowana jest do pnia drzewa. Przechodząc z tego skrzyżowania szlakiem odcinek około 450 m w kierunku skrzyżowania o nazwie (cz. Střední Opava)[10] dojdziemy do zlokalizowanej blisko szczytu przełęczy oraz widocznej po lewej stronie tego szlaku, chaty o nazwie (cz. Silonova chata lub Chata Jiřího[d])[11]. Przechodząc od niej już nieoznakowaną ścieżką kolejny odcinek o długości około 300 m, skręcając w prawo, idąc dalej ścieżką główną góry dojdziemy do połaci szczytowej.

Geologia[edytuj | edytuj kod]

Pod względem geologicznym masyw góry Kamzičí vrch należy do jednostki określanej jako kopuła Desny[12] i zbudowany jest ze skał metamorficznych, głównie: blasto-mylonitów i fyllonitów (biotytów, chlorytów i muskowitów) oraz skał osadowych, głównie: meta-arkoz[13].

Wody[edytuj | edytuj kod]

Wszystkie stoki góry należą do zlewni Morza Bałtyckiego do którego płyną wody m.in. z dorzecza Odry, będącej przedłużeniem płynących (wymienionych wcześniej) górskich potoków: Česnekowego (2) i Środkowej Opawy[5], zlokalizowanych w jej pobliżu[2].

Ochrona przyrody[edytuj | edytuj kod]

Cała góra znajduje się w obrębie wydzielonego obszaru objętego ochroną o nazwie Obszar Chronionego Krajobrazu Jesioniki (cz. Chráněná krajinná oblast (CHKO) Jeseníky), a utworzonego w celu ochrony utworów skalnych, ziemnych i roślinnych oraz rzadkich gatunków zwierząt.

Na obszarze góry Kamzičí vrch występują sprowadzone w lutym 1913 roku z Alp, kozice[14]. Z licznego ich występowania w przeszłości na tym terenie wzięła nazwę góra (cz. Kamzík – pol. Kozica). Szacuje się, że obecnie w całym Wysokim Jesioniku żyje około kilkaset sztuk tego gatunku[14].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Szczyt góry Kamzičí vrch znajduje się w odległości około 1,6 km na północny wschód od najstarszego schroniska turystycznego w Wysokim Jesioniku o nazwie Švýcárna, położonego na stoku sąsiedniej góry Malý Děd[2]. Ponadto góra położona jest blisko osady Vidly ze znajdującym się w niej górskim hotelem Vidly[15] oraz parkingu na przełęczy Videlské sedlo, skąd biegnie żółty szlak turystyczny Szlak żółty [2]. Do bazy turystycznej w okolicy góry Pradziad jest od szczytu około 2,5 km w kierunku południowym. Znajdują się tam następujące hotele górskie i schroniska turystyczne[2]:

Na przełęczy w kierunku góry Malý Děd, w odległości około 270 m na zachód od szczytu, na wysokości około 1164 m n.p.m. położona jest wspomniana wcześniej chata o nazwie (cz. Silonova ch.), ale nie ma ona charakteru typowego schroniska turystycznego, zalicza się ją do tzw. chat łowieckich[11]. Dojście do niej następuje z niebieskiego szlaku turystycznego Szlak niebieski [2].

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Skrzyżowanie turystyczne o nazwie Černík

Kluczowym punktem turystycznym góry jest wspomniane wcześniej skrzyżowanie turystyczne o nazwie (cz. Černík)[9], znajdujące się na stoku sąsiedniej góry Malý Děd, położone przy skrzyżowaniu obu szlaków turystycznych, leżące w odległości około 600 m na północny zachód od szczytu[2]. Bezpośrednio na szczyt nie prowadzi żaden szlak turystyczny, natomiast przez stoki przechodzą dwa szlaki na trasach[2]:

Szlak niebieski Bělá pod Pradědem – góra Nad Borovým – góra Zaječí hora – góra Jelení loučky-Z – góra Lysý vrch – szczyt Klanke – Rezerwat przyrody Vysoký vodopádwodospad Vysoký vodopád – góra Malý Děd – schronisko Švýcárna – góra Kamzičí vrch – dolina potoku Środkowa Opawa – Vidly – Bílý Potok – Hutě,
Szlak żółty RejvízNarodowy rezerwat przyrody Rejvíz – góra Přední Jestřábí – góra Přední Jestřábí-JZ – szczyt Zadní Jestřábí – szczyt Kazatelny – przełęcz Kristovo loučení – góra Medvědí louka – góra Ostruha-JV – góra Jelení loučky – góra Děrná – góra Jelení loučky-Z – góra Lysý vrch – góra Osikový vrch – przełęcz Videlské sedlo – góra Kamzičí vrch – góra Malý Děd – schronisko Švýcárna.

Szlaki rowerowe[edytuj | edytuj kod]

W obrębie góry nie wytyczono żadnych szlaków rowerowych, natomiast drogą nr 450 biegnie jedyny szlak w jej pobliżu na trasie[2]:

Stripe-marked biketrail green.svg Vidly – przełęcz Videlské sedlo – góra Osikový vrch – góra Lysý vrch – góra Jelení loučky-Z – góra Děrná – góra Ostruha-JV – góra Ostruha – przełęcz Kristovo loučení – przełęcz Prameny Opavice – góra Příčný vrch – góra Lysý vrchZlaté Hory[21].

Ponadto droga nr 450 jest podjazdem z Videl na przełęcz Videlské sedlo, chętnie pokonywanym m.in. przez rowerzystów:

12% stoupání (cz).svg podjazd z miejscowości Vrbno pod Pradědem drogami nr 451 i 450 (długość: 11,0 km, różnica wysokości: 379 m, średnie nachylenie: 3,4%, 2 pętlice drogowe)[22].

Trasy narciarskie[edytuj | edytuj kod]

Na obszarze góry Kamzičí vrch nie wytyczono żadnej trasy narciarstwa biegowego, ani żadnej trasy narciarstwa zjazdowego[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Oznaczenie indeksowane w odróżnieniu od znajdującego się w tym samym paśmie innego potoku o tej samej nazwie Česnekový p. (1), płynącego ze stoku góry Pradziad.
  2. Drzewostan całego Obszaru Chronionego Krajobrazu Jesioniki obejmuje: świerk pospolity 84%, buk zwyczajny 10%, modrzew europejski 1,5%, klon jawor 1,1%, brzoza 1%, olsza czarna 0,8%, kosodrzewina 0,4%, olsza szara 0,3% (jodła pospolita, jesion wyniosły i lipa) 0,2%, sosna zwyczajna 0,1%, pozostałe (sosna błotna, dąb, grab, klon zwyczajny, wiąz, jarząb, olsza zielona, topola osika, topola i wierzba iwa) 0,2% (→ Analýza vlivu lesního hospodaření na lesní ekosystémy v CHKO Jeseníky. hnutiduha.cz ↓).
  3. W języku polskim: Państwowa sieć triangulacyjna. Uszkodzenie podlega karze.
  4. Chaty Jiřího nie należy mylić z inną chatą o tej samej nazwie Chatą Jiřího, która jest schroniskiem turystycznym na stoku góry Šerák.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kamzičí vrch (Königskuppe) (1173 m) 1:12 000 (cz.). mapy.cz. [dostęp 2017-02-24].
  2. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s Kamzičí vrch (1173 m) (Turistická mapa) 1:12 000 (cz.). mapy.cz. [dostęp 2016-10-18].
  3. Kamzičí vrch 1173 m n.m. (cz.). geocaching.com. [dostęp 2016-10-18].
  4. Kamzičí vrch – Jeseníky (cz.). zajimavamista.cz. [dostęp 2016-10-18].
  5. a b Střední Opava. (Řeka, Hrubý Jeseník) (cz.). turistika.cz. [dostęp 2016-10-18].
  6. a b Kamzičí vrch (VV 26c; 1173 m). tisicovky.cz ↓.
  7. Kozie Skały (pol.). W: Góry bliskie sercu [on-line]. sudeckiedrogi.wordpress.com, 2013-08-18. [dostęp 2016-10-18].
  8. TB 2622-18 Kamzičí vrch (ang.). waymarking.com. [dostęp 2016-10-18].
  9. a b Černík (cz.). turistika.cz. [dostęp 2016-10-18].
  10. Střední Opava. (Rozcestí, Hrubý Jeseník) (cz.). turistika.cz. [dostęp 2016-10-18].
  11. a b Zdeňka Jordanová: Lovecké chaty v Jeseníkách. Chata Jiřího (Silonova chata) (cz.). lovecke-chaty-v-jesenikach.webnode.cz. [dostęp 2016-10-18].
  12. Cymerman 1998 ↓, s. 531 (mapa).
  13. Geologická mapa. (lokalita 13, 994, 1020 i 1025) ↓.
  14. a b Černík – Kamzík horský – Jeseničtí kamzíci (cz.). W: CHKO Jeseníky [on-line]. m.taggmanager.cz. [dostęp 2016-10-18].
  15. Horský Hotel Vidly (cz.). vidly.cz. [dostęp 2016-10-18].
  16. Hotel Praděd (cz.). hotelpradedvysilac.cz. [dostęp 2016-10-18].
  17. Sporthotel Kurzovní (cz.). kurzovni.eu. [dostęp 2016-10-18].
  18. Chata Barborka. Jeseníky. Praděd (cz.). barborka-praded.cz. [dostęp 2016-10-18].
  19. Horský hotel Figura (cz.). figura.cz. [dostęp 2016-10-18].
  20. Chata Sabinka (cz.). chatasabinka.cz. [dostęp 2016-10-18].
  21. Popis cyklotras značených terénním (turistickým) způsobem (Trasa č. 6074/24,5 km) (cz.). vrbensko-jeseniky.cz. [dostęp 2016-10-18].
  22. Videlské sedlo z Vrbno pod Pradědem (Czechy) (939 m n.p.m.). (pol.). altimetr.pl. [dostęp 2016-10-18].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]