Krzysztof Kruszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krzysztof Kruszewski
Data i miejsce urodzenia 30 marca 1939
Warszawa
Data i miejsce śmierci 14 lipca 2015
Warszawa
Minister Oświaty i Wychowania
Okres od 3 kwietnia 1980
do 12 lutego 1981
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Józef Tejchma
Następca Bolesław Faron

Krzysztof Włodzimierz Kruszewski (ur. 30 marca 1939 w Warszawie[1], zm. 14 lipca 2015 tamże[2]) – polski pedagog, profesor nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Warszawskiego, w latach 1980-1981 minister oświaty i wychowania.

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Był synem Simony i Włodzimierza. Był członkiem ZMP, a w latach 1957-1962 należał do ZMS[1].

Dzialność publiczna[edytuj | edytuj kod]

Od 19 kwietnia 1963 należał do PZPR. W latach 1972-1973 był sekretarzem Komitetu Uczelnianego Uniwersytetu Warszawskiego. Następnie - do 1977 - w Komitecie Centralnym PZPR kierował sektorem Studiów i Analiz w Wydziale Pracy Ideowo-Wychowawczej. A od 1977 do 1980 był sekretarzem w Warszawskim Komitecie Miejskim PZPR[1].

Jako sekretarz Komitetu Warszawskiego PZPR miał być inicjatorem organizowania napadów bojówkarskich na wykładowców i słuchaczy opozycyjnego Towarzystwa Kursów Naukowych (1978-1981)[3][2].

W okresie od 3 kwietnia 1980 do 12 lutego 1981 był ministrem oświaty i wychowania w rządach Edwarda Babiucha i Józefa Pińkowskiego[4][2].

Działalność naukowa[edytuj | edytuj kod]

Habilitował się w 1971. Tytuł naukowy profesora uzyskał w 1990. Od 1979 do 2008 był nauczycielem akademickim UW oraz Wojskowej Akademii Politycznej do 1990. Od 1995 był profesorem Wyższej Szkoły Pedagogicznej Związku Nauczycielstwa Polskiego[2].

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Jego synem jest Krzysztof Borys Kruszewski, założyciel przedsiębiorstwa badań rynku – SMG/KRC (Millward Brown).

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Krzysztof Kruszewski w Biuletynie Informacji Publicznej IPN (pol.). [dostęp 2015-07-16].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Tragiczna śmierć byłego ministra oświaty (pol.). Rzeczpospolita. [dostęp 2015-07-16].
  3. Jerzy Jachowicz: Z archiwum Jerzego Jachowicza. Kraków: Wydawnictwo Otwarte, 2008, s. 292; s. 119-120. ISBN 978-83-7515-055-1.
  4. M. Czajka, M. Kamler, W. Sienkiewicz, Leksykon Historii Polski, Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa, 1995, ISBN 83-214-1042-1, s. 372.