Franciszek Kaim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Franciszek Kaim
Data i miejsce urodzenia 10 lutego 1919
Wola Drwińska
Data śmierci 11 września 1996
Wiceprezes Rady Ministrów
Okres od 23 grudnia 1970
do 8 lutego 1979
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi
Grób Franciszka Kaima na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Franciszek Kaim (ur. 10 lutego 1919 w Woli Drwińskiej, zm. 11 września 1996) – polski inżynier metalurg i polityk.

W 1948 ukończył studia w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Następnie pracował w Hucie Bobrek, skąd został przeniesiony do Huty Małapanew, gdzie stopniowo awansował, dochodząc do stanowiska dyrektora naczelnego w 1951. W tym samym roku wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1953 został podsekretarzem stanu w Ministerstwie Hutnictwa, a w 1957 w Ministerstwie Przemysłu Ciężkiego. Od 21 listopada 1967 do 23 grudnia 1970 był ministrem tegoż resortu w rządach Józefa Cyrankiewicza. Od 23 grudnia 1970 do 8 lutego 1979 był wicepremierem w kolejnych rządach Piotra Jaroszewicza. Od 27 marca 1976 do 8 października 1980 był ministrem hutnictwa w rządach: Piotra Jaroszewicza, Edwarda Babiucha i Józefa Pińkowskiego. W latach 1968–1981 zasiadał w Komitecie Centralnym PZPR. Od 1972 do 1980 był posłem na Sejm PRL VI i VII kadencji. Po wprowadzeniu stanu wojennego 13 grudnia 1981 – jako osoba związana politycznie z Edwardem Gierkiem – został na pewien czas internowany.

W 1979 otrzymał tytuł doktora honoris causa krakowskiej AGH[1].

Franciszek Kaim został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A 3 Tuje rz. 2 m. 16).

Odznaczenia[edytuj]

Przypisy

  1. Doktoraty honoris causa nadane przez AGH. agh.edu.pl. [dostęp 2016-09-06].

Bibliografia[edytuj]