Tadeusz Pyka

Tadeusz Pyka
Data i miejsce urodzenia	17 maja 1930 ; Piekary Śląskie
Data i miejsce śmierci	23 maja 2009 ; Katowice
	Wiceprezes Rady Ministrów
Okres	od 23 października 1975; do 24 sierpnia 1980
Przynależność polityczna	Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
	Odznaczenia
	; Odebrane:;

Tadeusz Hyacynt Pyka (ur. 17 maja 1930 w Piekarach Śląskich, zm. 23 maja 2009 w Katowicach) – polski działacz komunistyczny, ekonomista. Wiceprezes Rady Ministrów, poseł na Sejm PRL VI, VII i VIII kadencji

Życiorys

Syn Jana i Agnieszki. W latach 1951–1955 robotnik, mistrz odlewni, kierownik w Hucie im. M. Buczka w Sosnowcu. W 1958 uzyskał tytuł zawodowy inżyniera hutnictwa na Studium Wieczorowym Politechniki Śląskiej^[1], następnie stopień doktora habilitowanego w 1970 i tytuł profesora nadzwyczajnego nauk ekonomicznych w 1974. Był profesorem Górnośląskiej Wyższej Szkoły Handlowej im. Wojciecha Korfantego w Katowicach.

Był także pracownikiem aparatu Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej na Śląsku (m.in. instruktorem i kierownikiem Wydziału Ekonomicznego), do której wstąpił w 1953. W latach 1964–1967 pełnił funkcję I sekretarza Komitetu Miejskiego partii w Bytomiu. Od 1967 do kwietnia 1974 był sekretarzem ekonomicznym, a także II sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Katowicach. W grudniu 1971 zasiadł w Komitecie Centralnym PZPR (wcześniej, od czerwca 1964, był w nim zastępcą członka), z którego został odwołany w październiku 1980 wskutek wydarzeń sierpniowych. Wchodził również w skład Rady Redakcyjnej organu teoretycznego i politycznego KC PZPR „Nowe Drogi”^[2]. W 1980 (od 15 lutego do 24 sierpnia) zastępca członka Biura Politycznego KC PZPR. 15 lipca 1981 został wykluczony z szeregów partii przez IX Nadzwyczajny Zjazd PZPR.

W latach 1972–1980 poseł na Sejm PRL VI, VII i VIII kadencji (zrzekł się mandatu w grudniu 1980). Od marca 1974 do października 1975 był I zastępcą przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów. Wiceprezes Rady Ministrów w rządach Piotra Jaroszewicza, Piotra Jaroszewicza i Edwarda Babiucha i samodzielnym Edwarda Babiucha. Od 1978 do 1980 przewodniczył Komitetowi Rady Ministrów ds. Rynku Wewnętrznego.

W czasie stanu wojennego został internowany wraz grupą byłych czołowych działaczy PZPR^[3].

Ordery i odznaczenia

Order Budowniczych Polski Ludowej (1980^[4]^[5], pozbawiony orderu 29 lipca 1981^[6])
Order Sztandaru Pracy II klasy (odebrany 29 lipca 1981)
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Złoty Krzyż Zasługi
Srebrny Krzyż Zasługi (1964)^[7]
Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)^[8]
Odznaka „Zasłużonemu dla Politechniki Śląskiej” (1974)^[9]

Przypisy

↑ Program Politechniki Śląskiej im. Wincentego Pstrowskiego na rok akademicki 1958/59. Gliwice: Politechnika Śląska, 1959, s. 204. [dostęp 2026-07-17].
↑ „Nowe Drogi”, nr 8/1976, s. 2.
↑ Maciej Maciejowski, Partyjni dygnitarze w odosobnieniu, polska1918-89.pl. [dostęp 2026-09-04].
↑ Uroczystość dekoracji wysokimi odznaczeniami państwowymi. „Dziennik Bałtycki”. Rok XXXVI Nr 158 (10991), s. 2, 23 lipca 1980. Gdańsk: Robotnicza Spółdzielnia Wydawnicza „Prasa-Książka-Ruch”. [dostęp 2026-09-03].
↑ Lista osób odznaczonych w Belwederze. „Nowiny”, s. 2, Nr 159 z 23 lipca 1980. [dostęp 2026-09-04].
↑ „Dziennik Polski”, r. XXXVI, nr 159 (11 215), s. 2.
↑ Lista odznaczonych, „Trybuna Robotnicza”, nr 170, 20 lipca 1964, s. 2.
↑ M.P. z 1955 r. Nr 112, poz. 1450 (ISAP).
↑ Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1974–1975. Gliwice: Politechnika Śląska, 1975, s. 12. [dostęp 2026-07-17].

Bibliografia

[1] Program Politechniki Śląskiej im. Wincentego Pstrowskiego na rok akademicki 1958/59. Gliwice: Politechnika Śląska, 1959, s. 204. [dostęp 2026-07-17].

[2] „Nowe Drogi”, nr 8/1976, s. 2.

[3] Maciej Maciejowski, Partyjni dygnitarze w odosobnieniu, polska1918-89.pl. [dostęp 2026-09-04].

[4] Uroczystość dekoracji wysokimi odznaczeniami państwowymi. „Dziennik Bałtycki”. Rok XXXVI Nr 158 (10991), s. 2, 23 lipca 1980. Gdańsk: Robotnicza Spółdzielnia Wydawnicza „Prasa-Książka-Ruch”. [dostęp 2026-09-03].

[5] Lista osób odznaczonych w Belwederze. „Nowiny”, s. 2, Nr 159 z 23 lipca 1980. [dostęp 2026-09-04].

[6] „Dziennik Polski”, r. XXXVI, nr 159 (11 215), s. 2.

[7] Lista odznaczonych, „Trybuna Robotnicza”, nr 170, 20 lipca 1964, s. 2.

[8] M.P. z 1955 r. Nr 112, poz. 1450 (ISAP).

[:2-9] Politechnika Śląska im. Wincentego Pstrowskiego w Gliwicach 1974–1975. Gliwice: Politechnika Śląska, 1975, s. 12. [dostęp 2026-07-17].

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]