Aleksander Kopeć

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy inżyniera i polityka z czasów PRL. Zobacz też: Aleksander Kopeć (kasztelan brzeskolitewski).
Aleksander Kopeć
Data i miejsce urodzenia 12 października 1932
Warszawa
Data śmierci 28 listopada 2015
Wiceprezes Rady Ministrów
Okres od 24 sierpnia 1980
do 12 lutego 1981
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Minister przemysłu maszynowego
Okres od 23 października 1975
do 24 sierpnia 1980
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Tadeusz Wrzaszczyk
Następca Henryk Gawroński
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy II klasy

Aleksander Kopeć (ur. 12 października 1932 w Warszawie, zm. 28 listopada 2015[1]) – polski polityk i inżynier mechanik, działacz społeczny. Reprezentant Polski w koszykówce, wiceprezes Rady Ministrów (1980–1981) i minister przemysłu maszynowego (1975–1980).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Działalność zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W 1957 ukończył studia na Politechnice Wrocławskiej, w latach 1957-1962 pracował w Świdnickich Zakładach Urządzeń Przemysłowych, w latach 1962-1967 w Fabryce Wagonów w Świdnicy (m. in. był jej dyrektorem), w latach 1967-1970 pełnił funkcję dyrektora Dolnośląskich Zakładach Wytwórczych Maszyn Elektrycznych „Dolmel” we Wrocławiu. W 1978 obronił pracę doktorską z ekonomii.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

Od lutego 1970 do października 1975 był podsekretarzem w Ministerstwie Przemysłu Maszynowego, w tym od grudnia 1973 jako I zastępca ministra. Od 23 października 1975 do 24 sierpnia 1980 był ministrem tegoż resortu w rządzie Piotra Jaroszewicza i Edwarda Babiucha oraz w rządzie Edwarda Babiucha. Następnie, do 12 lutego 1981 był wicepremierem, gdy rządem przewodniczył Józef Pińkowski. 3 września 1980 w imieniu rządu podpisał porozumienia jastrzębskie z Międzyzakładowym Komitetem Strajkowym w Jastrzębiu-Zdroju. Od grudnia 1982 do sierpnia 1985 był członkiem Rady Społeczno-Gospodarczej przy Sejmie PRL.

Od 1953 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, od grudnia 1975 do lutego 1980 był zastępcą członka, od lutego 1980 do lipca 1981 członkiem Komitetu Centralnego PZPR.

W latach 1976 – 1984 był prezesem Zarządu Głównego Naczelnej Organizacji Technicznej. W 1983 wybrany w skład Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

W młodości trenował koszykówkę, od 1952 był zawodnikiem drużyny seniorów Gwardii Wrocław, z którą w 1956 awansował do I ligi[2][3]. W 1956 wystąpił w dwóch spotkaniach reprezentacji Polski[4]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski i Orderem Sztandaru Pracy II Klasy.

Publikacje książkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Rola resortu we wdrażaniu metod kompleksowego oddziaływania na jakość, 1973
  • Konferencja nt. Postęp naukowo-techniczny jako podstawowy czynnik rozwoju przemysłu. Warszawa, 3-4 stycznia 1980, 1980
  • Referat generalny-programowy Prezesa NOT [XXVIII Kongres Techników Polskich, Łódź, 8-10 października 1982 r.], 1982
  • Postęp techniczny w przemyśle polskim. Fakty i mity, 1987
  • Jak zostać prominentem, 1988
  • Stracone szanse... Relacje z wirażu, 1991
  • Kto zdradził ?..., 1995
  • Stan wojenny i co dalej?, 1997
  • Pułapka historii..., 1998
  • Gorączka demokracji, 1999
  • Jak obalano socjalizm, 1999

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kto jest kim w Polsce. Edycja 1, wyd. Interpress, Warszawa 1984, s. 423
  • Michał Czajka, Marcin Kamler, Witold Sienkiewicz, Leksykon historii Polski, "Wiedza Powszechna", Warszawa 1995
  • Tadeusz Mołdawa Ludzie władzy 1944-1991, wyd. Warszawa 1991, s. 375
  • Aleksander Kopeć na stronie katalog.bip.ipn.gov.pl

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zmarł Aleksander Kopeć (pol.). [dostęp 2015-12-01].
  2. Gwardia Wrocław 1945-1980, b.m. i d.w., s. 59-60
  3. Sylwetka na stronie plkhistory.ugu.pl
  4. Wrocław - 1963. Program XIII Mistrzostw Europy w koszykówce mężczyzn, s. 35