Tadeusz Skwirzyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tadeusz Skwirzyński
Data i miejsce urodzenia 29 września 1923
Iwonicz
Data i miejsce śmierci 24 marca 1995
Warszawa
Zawód polityk
Stanowisko minister leśnictwa i przemysłu drzewnego (1973–1981), poseł na Sejm PRL VI i VII kadencji (1972–1980), przewodniczący Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy (1971–1973)
Partia SL, ZSL
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Srebrny Krzyż Zasługi
Grób Tadeusza Skwirzyńskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Tadeusz Michał Skwirzyński (ur. 29 września 1923 w Iwoniczu, zm. 24 marca 1995 w Warszawie) – polski polityk, minister, poseł na Sejm PRL.

Syn Władysława i Władysławy. Podczas okupacji żołnierz Batalionów Chłopskich. Od 1944 do 1945 uczył w gimnazjum w Iwoniczu. W 1948 przystąpił do Stronnictwa Ludowego, a w 1949 wraz z nim do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. Także w 1949 ukończył prawo na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1948–1953 był kierownikiem działu w Zarządzie Głównym Centrali Rolniczych Spółdzielni „Samopomoc Chłopska”, a następnie (do 1957) pracował w Centralnym Zarządzie Zakładów Zbożowych „PZZ”. Od 1958 do 1967 był dyrektorem Zjednoczenia Przemysłu Paszowego „Bacutil”.

W latach 1967–1969 był podsekretarzem stanu resortem przemysłu spożywczego i skupu, a od 1969 do 1971 zastępcą przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów. W latach 1969–1984 zasiadał w Naczelnym Komitecie ZSL i jednocześnie w Komisji Planów Gospodarczych NK. Od 1971 do 1973 przewodniczący prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy. W latach 1972–1980 pełnił mandat posła na Sejm PRL VI i VII kadencji. Od 22 listopada 1973 do 12 lutego 1981 był ministrem leśnictwa i przemysłu drzewnego w rządach: Piotra Jaroszewicza, Edwarda Babiucha i Wojciecha Jaruzelskiego. Od 21 stycznia 1976 do 14 grudnia 1980 był członkiem prezydium NK ZSL.

Pochowany na Powązkach Wojskowych.

Odznaczenia[edytuj]

Bibliografia[edytuj]