Jerzy Gawrysiak
| Data i miejsce urodzenia |
1 września 1928 |
|---|---|
| Data śmierci |
7 grudnia 2007 |
| Minister-członek Rady Ministrów | |
| Okres |
od 24 sierpnia 1980 |
| Przynależność polityczna | |
| Minister handlu wewnętrznego i usług | |
| Okres |
od 28 maja 1975 |
| Przynależność polityczna | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |
Jerzy Gawrysiak (ur. 1 września 1928 w Rybnie, zm. 7 grudnia 2007[1]) – polski ekonomista i polityk. Minister handlu wewnętrznego i usług w latach 1975–1976, minister-członek Rady Ministrów od 1980 do 1981.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Syn Wincentego i Aurelii. Absolwent Publicznej Szkoły Powszechnej w Przedczu[2]. W 1955 ukończył studia na Uniwersytecie Leningradzkim, otrzymał tytuł magistra ekonomii. Następnie do 1958 pracował jako starszy asystent na Politechnice Poznańskiej.
W 1952 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Pełnił funkcję sekretarza komitetu dzielnicowego partii Poznań-Wilda (1958–1961) i komitetu wojewódzkiego w Poznaniu (1964–1970) oraz I sekretarza KW w Rzeszowie (1972–1975). Od 1963 do 1964 był wiceprzewodniczącym Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu, a od grudnia 1973 do maja 1975 przewodniczącym Prezydium WRN w Rzeszowie[3]. W 1972 i w okresie 1981–1982 był zastępcą kierownika wydziału ekonomicznego Komitetu Centralnego PZPR, pełnił również analogiczną funkcję w wydziale handlu i finansów (1981). W latach 1975–1980 był członkiem Komitetu Centralnego PZPR.
W 1971 został podsekretarzem stanu w Ministerstwie Handlu Wewnętrznego, w maju 1975 jego kierownik. Od 28 maja 1975 do 2 grudnia 1976 był ministrem handlu wewnętrznego i usług w rządzie Piotra Jaroszewicza i kolejnym pod jego przewodnictwem. Od 24 sierpnia 1980 do 12 czerwca 1981 był ministrem-członkiem Rady Ministrów i przewodniczącym Państwowej Komisji Cen w rządzie Józefa Pińkowskiego i Wojciecha Jaruzelskiego. Ambasador PRL w Niemczech Wschodnich w latach 1976–1980.
Pochowany symbolicznie na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera AIII kol.-6-24).
Ordery i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Order Sztandaru Pracy II klasy[4]
- Medal 30-lecia Polski Ludowej[5]
- Złote odznaczeni im. Janka Krasickiego (1964)[6]
- Złoty Order „Gwiazda Przyjaźni między Narodami” (NRD, 1980)[7]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
- ↑ Wybitni absolwenci [online], www.zsprzedecz.pl [dostęp 2026-05-25].
- ↑ Aleksander Kochański: Polska 1944–1991. Informator historyczny. Struktury i ludzie. T. 1. Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej, 2022, s. 328. ISBN 978-83-8229-465-1. [dostęp 2024-11-21].
- ↑ "Dziennik Popularny", nr 182 (9650), 25 sierpnia 1980, s. 3
- ↑ Medale 30-lecia dla czołowych działaczy partyjnych i państwowych [w:] "Trybuna Robotnicza", nr 170, 19 lipca 1974, s. 1.
- ↑ Odznaczenia Janka Krasickiego dla zasłużonych działaczy. „Głos Wielkopolski”. Rok XX, Nr 304 (6492), s. 1, 23 grudnia 1964. Poznań: Poznańskie Wydawnictwo Prasowe RSW „Prasa”. [dostęp 2026-05-25].
- ↑ Wysokie odznaczenie NRD dla ambasadora PRL [w:] „Trybuna Robotnicza”, nr 107, 13 maja 1980, s. 2.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Tadeusz Mołdawa, Ludzie władzy 1944–1991, Warszawa 1991.
- Katalog IPN.
- Leksykon Historii Polski z 1995.
- Absolwenci Petersburskiego Uniwersytetu Państwowego
- Ambasadorowie PRL
- Członkowie Komitetu Centralnego PZPR
- Ministrowie PRL
- Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej
- Odznaczeni odznaczeniem im. Janka Krasickiego
- Odznaczeni Orderem „Gwiazda Przyjaźni między Narodami”
- Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy
- Pierwsi sekretarze Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Rzeszowie
- Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie
- Przedstawiciele dyplomatyczni Polski Ludowej w Niemieckiej Republice Demokratycznej
- Przewodniczący Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie
- Radni Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu
- Sekretarze Komitetów Dzielnicowych PZPR
- Sekretarze Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Poznaniu
- Urodzeni w 1928
- Zastępcy kierowników wydziałów KC PZPR
- Zmarli w 2007
