Tadeusz Grabski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Grabski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 14 marca 1929
Warszawa
Data i miejsce śmierci 2 lutego 1998
Poznań
Wiceprezes Rady Ministrów
Okres od 24 sierpnia 1980
do 8 października 1980
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Wojewoda poznański
Okres od 23 grudnia 1973
do 31 maja 1975
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Następca Stanisław Cozaś
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Tadeusz Wojciech Grabski (ur. 14 marca 1929 w Warszawie, zm. 2 lutego 1998 w Poznaniu) – polski doktor ekonomii i polityk komunistyczny. Poseł na Sejm PRL VII kadencji, w 1980 wiceprezes Rady Ministrów, w latach 1973–1975 wojewoda poznański.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Leona i Zofii. W 1951 ukończył studia w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Poznaniu, uzyskał następnie stopień dokora nauk ekonomicznych. Po ukończeniu studiów przez 5 lat służył w Wojsku Polskim. Przez kolejne 15 lat pracował w przemyśle terenowym, m.in. jako dyrektor Przedsiębiorstwa Remontowo-Budowlanego w Poznaniu, dyrektor Wojewódzkiego Zjednoczenia Przedsiębiorstw Przemysłu Terenowego w Poznaniu oraz prezes Zarządu Głównego Związku Spółdzielczości Pracy w Poznaniu. W okresie 1979–1980 pełnił funkcję dyrektora naczelnego Zakładów Systemów Automatyki „Mera” w Poznaniu.

W latach 1952–1956 należał do Związku Młodzieży Polskiej, w 1956 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1959 został lektorem i konsultantem komitetu wojewódzkiego w Poznaniu, następnie w latach 1965–1970 członek i przewodniczący komisji przemysłowej KW, następnie do 1975 członek egzekutywy. W okresie 1970–1972 pełnił funkcję sekretarza Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Poznaniu. 29 grudnia 1972 był przewodniczącym prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu, od 23 grudnia 1973 pełnił funkcję wojewody poznańskiego. W latach 1975–1979 był I sekretarzem KW PZPR w Koninie. Od września 1980 do lipca 1981 był sekretarzem Komitetu Centralnego PZPR (w którym zasiadał w latach 1975–1981, z półroczną przerwą w 1980), a od grudnia 1980 do lipca 1981 był też członkiem Biura Politycznego KC PZPR.

W latach 1976–1980 był posłem na Sejm PRL VII kadencji. Od 24 sierpnia do 8 października 1980 pełnił urząd wicepremiera w rządzie Józefa Pińkowskiego. Tadeusz Grabski był jednym z czołowych przedstawicieli antyreformatorskiego skrzydła PZPR. W związku z tym, przed wprowadzeniem stanu wojennego, przywódcy Związku Radzieckiego oczekiwali, że to on stanie na czele PZPR[1]. W latach 1982–1989 pracował w dyplomacji, w tym na stanowisku radcy-ministra pełnomocnego Biura Radcy Handlowego Ambasady PRL w Berlinie.

Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Został pochowany na Cmentarzu Junikowo w Poznaniu[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
POL Poznań COA.svg Wojewoda poznański
1973–1975
POL Poznań COA.svg Następca
Stanisław Cozaś