Tadeusz Rudolf

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tadeusz Rudolf
Data i miejsce urodzenia 22 stycznia 1926
Bochnia
Minister pracy, płac i spraw socjalnych
Okres od 21 listopada 1974
do 8 lutego 1979
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Wincenty Kawalec
Następca Maria Milczarek
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Brązowy Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej

Tadeusz Rudolf (ur. 22 stycznia 1926 w Bochni) – polski polityk.

Życiorys[edytuj]

Syn Józefa i Zofii. Od 1945 należał do PPR, a od 1948 – do PZPR. W latach 1945–1948 był instruktorem ZWM w zakopiańskiej szkole spółdzielczej, której później był kierownikiem. Od 1950 pracował w Zarządzie Głównym ZMP w Warszawie. W latach 1948–1958 był I sekretarzem Komitetu Miejskiego PZPR (a początkowo PPR) w Zakopanem. Od 1954 do 1957 był słuchaczem Szkoły Partyjnej przy KC PZPR. W 1957 przewodniczący Komisji ds. Młodzieży w Warszawskim Komitecie Wojewódzkim PZPR. W latach 1957–1961 był sekretarzem Komitetu Centralnego ZMS, od 1961 do 1964 słuchaczem Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR (uzyskując tytuł ekonomisty), w okresie 1964–1965 inspektorem w Wydziale Organizacyjnym KC PZPR, a od 1965 do 1968 zastępcą kierownika tego wydziału. Od 1968 do 1972 I sekretarz Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Kielcach. W okresie 1968–1971 był zastępcą członka, a w latach 1971–1981 członkiem KC PZPR.

Od 1969 do 1976 był posłem na Sejm PRL V i VI kadencji.

Od 21 listopada 1974 do 8 lutego 1979 był ministrem pracy, płac i spraw socjalnych w rządach Piotra Jaroszewicza. Następnie od 8 lutego 1979 do 3 lipca 1981 był ministrem – I zastępcą przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów w rządach: Piotra Jaroszewicza, Edwarda Babiucha, Józefa Pińkowskiego i Wojciecha Jaruzelskiego.

Odznaczenia[edytuj]

Bibliografia[edytuj]