Marian Anderson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Marian Anderson
Ilustracja
Marian Anderson w 1940
(fot. Carl Van Vechten)
Data i miejsce urodzenia

27 lutego 1897
Filadelfia

Data i miejsce śmierci

8 kwietnia 1993
Portland

Typ głosu

kontralt

Zawód

śpiewaczka

Aktywność

1925–1993

Odznaczenia
Congressional Gold Medal
Prezydencki Medal Wolności (Stany Zjednoczone) Narodowy Medal Sztuki (USA)
Strona internetowa

Marian Anderson (ur. 27 lutego 1897[a] w Filadelfii, zm. 8 kwietnia 1993 w Portland)[1] – amerykańska śpiewaczka (kontralt), znana m.in. z występu pod Pomnikiem Lincolna w niedzielę wielkanocną 1939.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Filadelfii (Pensylwania) jako córka Johna Berkeleya Andersona, pracownika chłodni w Reading Terminal Market, handlarza lodem i węglem, fryzjera oraz Anne (znanej również jako „Annie” i „Anna”, panieńskie nazwisko nieznany), byłej nauczycielki. Różne prace Johna Andersona dawały tylko skromny dochód, a po jego śmierci, zanim Marian była nastolatką, dochody jej matki jako praczki i robotnicy w domu towarowym Wannamaker były jeszcze mniejsze. Jednak, jak później wspominała Anderson, ani ona, ani jej dwie młodsze siostry nie uważali się za biednych. Kiedy Marian miała około 8 lat, jej ojciec kupił od brata fortepian; zaczęła uczyć się grać na nim i stała się wystarczająco dobra, by sobie akompaniować. Również jako nastolatka, widząc skrzypce w witrynie lombardu, postanowiła je kupić i zarobiła wymagane 4 $, szorując schody sąsiadów. Próbowała również nauczyć się gry na skrzypcach, ale odkryła, że ​​nie ma uzdolnienia do gry na tym instrumencie.[2]

Mając 6 lat, dołączyła do kościelnego chóru dla młodzieży. Po ukończeniu szkoły w 1921 chciała uczyć się w szkole muzycznej, gdzie jednak nie przyjmowano Afroamerykanów. Lekcji udzielał jej prywatny nauczyciel.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Debiutowała 26 sierpnia 1925 z orkiestrą Filharmonii Nowojorskiej i natychmiast odniosła sukces. W 1928 zaśpiewała pierwszy raz w Carnegie Hall. Jej reputacja wzrosła na początku latach 30. podczas występów w Europie, gdzie nie spotkała się z rasistowskimi uprzedzeniami. Słynny dyrygent Arturo Toscanini powiedział, że taki głos jak jej słyszany jest raz na sto lat. W 1935 menedżerem artystki został Sol Hurok, który pełnił tę funkcję do końca kariery śpiewaczki.

W 1939 kobiety z Daughters of the American Revolution nie pozwoliły Marian Anderson na występ przed publicznością o różnym kolorze skóry w Constitution Hall. W geście dezaprobaty z członkostwa w organizacji zrezygnowało wiele kobiet, w tym pierwsza dama Eleanor Roosevelt. W niedzielę wielkanocną 1939 roku odbył się plenerowy koncert pod Pomnikiem Lincolna, na który przyszło ponad 75 000 osób różnego pochodzenia.

Talentem śpiewaczki oczarowany był fiński kompozytor Jean Sibelius, który poznał Anderson w 1933 roku. Sibelius zadedykował jej jeden ze swoich utworów.

Marian Anderson była pierwszą Afroamerykanką, która wystąpiła w nowojorskiej Metropolitan Opera. Zagrała wtedy Ulrykę w operze Bal maskowy Giuseppe Verdiego.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Marian Anderson twierdziła, że urodziła się 17 lutego 1902, ale w dokumentach widnieje data 27 lutego 1897.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marian Anderson w AllMusic (ang.)
  2. Antoinette Handy, Anderson, Marian (1897-1993), contralto, t. 1, Oxford University Press, luty 2000, DOI10.1093/anb/9780198606697.article.1803320 [dostęp 2022-04-09] (ang.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]