Panika na Chodynce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ofiary paniki
Ofiara paniki

Panika na Chodynce (panika na Chodyńskim Polu), ros. Ходынская катастрофа, Трагедия на Ходынском поле – wydarzenia, które miały miejsce w Moskwie 18 maja?/30 maja 1896, roku, w związku z uroczystościami koronacyjnymi Mikołaja II.

Na Chodynce, polu ćwiczeń moskiewskiego garnizonu, miał odbyć się wielki festyn ludowy. Zebrało się tam około pół miliona poddanych, którym obiecano podarki żywnościowe. Pole było pełne wybojów i zakończone z jednej strony rowem, w dodatku prowadzono tam jeszcze różne roboty ziemne. Tłum czekał całą noc. Rankiem ruszył na stragany, z których wydawano podarki. Na skutek stratowania w sumie 2690 osób zostało poszkodowanych, z czego 1389 zmarło. Nie skłoniło to jednak cara do przerwania uroczystości koronacyjnych i uczestnictwa w balu wydanym tego samego dnia przez ambasadora Francji.

Do paniki na Chodynce nawiązywali Maksym Gorki w realistycznej powieści Klim Samgin[1] oraz Boris Akunin w powieści „Koronacja” – ósmej części serii o Eraście Fandorinie. Odpowiedzialność za złą organizację uroczystości i wynikłą z niej katastrofę ponosił Sergiusz Aleksandrowicz Romanow[2], który mimo tego wydarzenia pozostał bliskim i w pełni zaufanym współpracownikiem cara Mikołaja II[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ludwik Bazylow, Historia Rosji, 1969 i późniejsze wydania.
  • Grzegorz Jaszuński: Ostatni monarchowie. Warszawa: Czytelnik, 1975.
  • Слюнькова И. Н. Проекты оформления коронационных торжеств в России XIX века. – М., Буксмарт, 2013, 438 с. ​ISBN 978-5-906190-9​.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]