Ruwenzori

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy masywu górskiego. Zobacz też: Park Narodowy Rwenzori Mountains.
Dolina Bujuku na wysokości 3700 m n.p.m.
Kazimierz Nowak w Ruwenzori
Trawers Ruwenzori, 1975

Ruwenzori – masyw górski pochodzenia wulkanicznego w środkowej Afryce na granicy DR Konga i Ugandy. Identyfikowane są z Górami Księżycowymi zaznaczonymi na mapie Ptolemeusza w II wieku naszej ery. Rozciąga się na zachód od Wielkich Rowów Afrykańskich, między Jeziorem Alberta na północy a Jeziorem Edwarda na południu. Rozciągłość masywu wynosi: długość ok. 120 km oraz szerokość ok. 65 km.

Najwyższa w Ruwenzori jest Góra Stanleya, a dokładniej jeden z jej wierzchołków nazywany Szczytem Małgorzaty (5109 m n.p.m.).

W 1994 Park Narodowy Ruwenzori został wpisany na Listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Lodowce tropikalne[edytuj]

Ogólna zmiana klimatu odzwierciedla się w recesji tropikalnych lodowców zalegających w górnych partiach masywu Ruwenzori. W 1906 roku znajdowały się tu 43 nazwane lodowce o łącznej powierzchni 7,5 km². W 2005 roku lodowce zalegały jedynie na 3 szczytach, a ich powierzchnia wynosiła niecałe 1,5 km².

Polacy w Ruwenzori[edytuj]

Pierwszy trawers całej głównej grani Ruwenzori – w tym szczytów Mount Gessi (4715 m), Mount Emin (4798 m), Mount Speke (4890 m), Mount Stanley (5109 m), Mount Baker (4843 m) i Mount Luigi di Savoia (4627 m) zakończył się powodzeniem dopiero w 1975 roku. Dokonali tego członkowie Polskiej Wyprawy Wysokogórskiej Ruwenzori 1975 – Janusz Chalecki, Stanisław Cholewa i Leszek Czarnecki (Mirosław Kuraś dołączył do nich w połowie trawersu)[1].


Przypisy

  1. Wielka Grań Ruwenzori 1975, Wojtera T., Taternik nr 3, 1976.

Linki zewnętrzne[edytuj]