Czerwień Allura AC

Inne nazwy i oznaczenia
	E129, C.I. 16035, czerwień FD&C 40,; dwusodowa sól kwasu 2-naftalenosulfonowego

Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
	6-hydroksy-5-((2-metoksy-5-metylo-4-sulfofenylo)-azo)-2-naftalen-sulfonat disodowy

	Czerwień Allura AC
	Nazewnictwo
Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
	6-hydroksy-5-((2-metoksy-5-metylo-4-sulfofenylo)-azo)-2-naftalen-sulfonat disodowy
Inne nazwy i oznaczenia
	E129, C.I. 16035, czerwień FD&C 40,; dwusodowa sól kwasu 2-naftalenosulfonowego
	Ogólne informacje
Wzór sumaryczny	C18H14N2Na2O8S2
Masa molowa	496,42 g/mol
Wygląd	ciemnoczowoczerwony proszek (czasem pomarańczowoczerwony)
SMILES
	CC1=CC(=C(C=C1S(=O)(=O)[O-])OC)N/N=C\2/C3=C(C=CC2=O)C=C(C=C3)S(=O)(=O)[O-].[Na+].[Na+]
	Identyfikacja
Numer CAS	25956-17-6
PubChem	6093299
Właściwości
Gęstość i stan skupienia	2,59 g/cm³; ciało stałe
Rozpuszczalność w wodzie	rozpuszczalna
Temperatura topnienia	>300 °C ()
Niebezpieczeństwa
	Zagrożenia (UE)
	Brak piktogramu
	Brak piktogramu
	Substancja nie jest klasyfikowana jako; niebezpieczna wg europejskich kryteriów.
Zwroty R	brak zwrotów R
Zwroty S	brak zwrotów S
Numer RTECS	QK2260000
	Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą; stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

(Przekierowano z E129)

Skocz do: nawigacji, szukaj

Czerwień Allura AC (E129) — organiczny związek chemiczny, ciemny, pomarańczowoczerwony, spożywczy, smołowy barwnik azowy. Używana zwykle jako sól sodu, ale również wapnia, bądź potasu. Maksimum widma absorpcji w wodnym roztworze to około 504 nm.

Czerwień Allura w napoju truskawkowym

Czerwień Allura w słodyczach

Spis treści

Pierwotnie wprowadzona w USA jako substancja zastępująca amarant.

Dziś w przemyśle spożywczym jest używana do produkcji napojów (gazowanych i niegazowanych) wyrobów cukierniczych (głównie ciast biszkoptowych) i galaretek w proszku, a także płatków zbożowych, kasz i herbatników czekoladowych. Znajduje także zastosowanie w przemyśle kosmetycznym (np. szminki) oraz farmaceutycznym^[3].

Może wywoływać typowe dla barwników azowych działania niepożądane, ponadto ma szkodliwy wpływ na płodność u zwierząt^[3]. Podejrzewa się, że powoduje pseudo-alergie skóry lub dróg oddechowych, zwłaszcza w przypadku nietolerancji na aspirynę lub kwas benzoesowy^[4].

Według niektórych źródeł czerwień Allura AC jest kancerogenna^[3].

Pomimo że Unia Europejska dopuszcza jej użycie jako barwnika spożywczego, w Danii, Belgii, Szwajcarii, Francji i Szwecji jej stosowanie jest zakazane^[5]. W Norwegii obowiązywał zakaz stosowania w latach 1978–2001, kiedy była legalnie używana tylko w wyrobach alkoholowych i niektórych produktach rybnych^[6].

↑ Czerwień Allura AC – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
↑ ^2,0 ^2,1 ^2,2 Czerwień Allura AC (ang. • pol.) w katalogu produktów Sigma-Aldrich. [dostęp 2010-09-23].
↑ ^3,0 ^3,1 ^3,2 Bill Statham: E213: Tabele dodatków i składników chemicznych. Warszawa: Wydawnictwo RM, 2006. ISBN 978-83-7243-529-3.
↑ Zusatzstoffe-online.de
↑ E129, UK Food Guide, a British food additives website. Last retrieved 20 May, 2007.
↑ Norwegian Food Safety Authority