Bitwa pod Cześnikami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa pod Cześnikami
II wojna światowa, Kampania wrześniowa 1939
Czas 22 września 1939
Miejsce Cześniki, Lubelszczyzna
Terytorium II Rzeczpospolita
Przyczyna ofensywa niemiecka
Wynik nierozstrzygnięta
Strony konfliktu
 II Rzeczpospolita  III Rzesza
Dowódcy
Stefan Dąb-Biernacki
Bruno Olbrycht
Wilhelm List
Friedrich Bergmann
Siły
39 Dywizja Piechoty 4 Dywizja Lekka
21 Dywizja Piechoty
Straty
ok. 200 zabitych,
600 rannych
ok. 200 zabitych,
600 rannych,
100 jeńców,
150 motocykli i samochodów.
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa lokalizacyjna Polski w 1939 r.
miejsce bitwy
miejsce bitwy
Ziemia50°42′18″N 23°26′29″E/50,705000 23,441389

Bitwa pod Cześnikami – walki, które stoczyła w dniach 21-22 września 1939 r. 39 Dywizja Piechoty (rezerwowa) nieopodal wsi Cześniki, na wschód od Zamościa. Po stronie niemieckiej wzięły w niej udział: 4 Dywizja Lekka oraz 27 Dywizja Piechoty z 14 Armii Niemieckiej. Bitwa pozostała nierozstrzygnięta. Gen. Stefan Dąb-Biernacki nie wykorzystał dogodnej okazji do przebicia się na południe w kierunku granicy węgierskiej. Polacy ponieśli straty w wysokości: 200 zabitych, 600 rannych; Niemcy - straty podobne. Polacy wzięli do niewoli ok. 100 jeńców i zdobyli ok. 150 motocykli i samochodów.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]