Bitwa pod Wolą Wodyńską

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa pod Wolą Wodyńską
II wojna światowa, kampania wrześniowa
Czas

13–14 września 1939

Miejsce

Wola Wodyńska

Terytorium

II Rzeczpospolita

Przyczyna

ofensywa niemiecka 1939 r.

Wynik

zwycięstwo Niemców

Strony konfliktu
 II Rzeczpospolita  III Rzesza
Dowódcy
Jan Kasztelowicz Werner Kempf
Siły
6 Pułk Piechoty Legionów 22 Pułk Piechoty
Straty
ok. 237-251 zabitych ok. 46 zabitych i 120 rannych
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., w centrum znajduje się punkt z opisem „miejsce bitwy”
Ziemia52°02′17″N 22°01′16″E/52,038056 22,021111

Bitwa pod Wolą Wodyńską – bitwa kampanii wrześniowej stoczona w dniach 1314 września 1939 roku.

Przed Bitwą[edytuj | edytuj kod]

1 Dywizja Piechoty Legionów pod naciskiem sił nieprzyjaciela wycofywała się od północy. Jej dowódca, gen. bryg. Wincenty Kowalski miał zamiar przedostać dywizję do Jagodnego, skąd przedrzeć się do oblężonej Warszawy. Po drodze jednak dywizja natrafiła niemiecką Dywizję Pancerną Kempf, tocząc z nią walki w pobliżu Woli Wodyńskiej. Trwało to do 13 września, kiedy to Niemcy zdobyli Wolę Wodyńską, szykując zarazem zasadzkę na podążających w tę stronę Polaków. Przygotowano stanowiska CKM oraz innej broni i czekano na nadejście polskich oddziałów[1].

Bitwa[edytuj | edytuj kod]

Gdy około godziny 4:00-5:00 rano 6 Pułk Piechoty Legionów znalazł się w rejonie Woli Wodyńskiej, lecz zwiad (prawdopodobnie ze zmęczenia) zaniechał sprawdzenia co się dzieje za pagórkiem (co mogła być przyczyną porażki Polaków w tej bitwie). Zamiast tego zapytali miejscowego młynarza, czy w rejonie są Niemcy i otrzymali błędną odpowiedź, że nie (co też miało wpływ na dalszy przebieg walki). W chwili, gdy pułk przeszedł przez wzgórze i znalazł się w dolinie, rozpoczął się ostrzał Niemców trwający 15–30 minut, który spowodował rozbicie jednej z kompanii oraz spowodował odwrót resztek batalionu i plutonu artylerii. Pozostałe jednostki polskie przeprowadziły nieudane natarcie na oddziału niemieckie, powodując jeszcze większe straty po obu stronach. Walki trwały do popołudnia 14 września[1].

Pamięć[edytuj | edytuj kod]

Pomimo dużej liczby ofiar, bitwa pod Wolą Wodyńską pozostaje dziś stosunkowo mało znana. Przypomina o niej cmentarz utworzony trzy dni po bitwie z poległymi w przytłaczającej ilości żołnierzami polskimi, którzy zostali zaskoczeni przez pułapkę wroga. Co roku odbywają się tam uroczystości rocznicowe bitwy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Walki pod Wolą Wodyńską, salon24.pl [dostęp 2021-06-03].