Bolesław Strużek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bolesław Strużek
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 26 sierpnia 1920
Sobolew-Kolonia
Data śmierci 30 czerwca 2007
Zastępca przewodniczącego Rady Państwa
Okres od 20 września 1984
do 6 listopada 1985
Przynależność polityczna Zjednoczone Stronnictwo Ludowe
Odznaczenia
Order Budowniczych Polski Ludowej (1960–1990) Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Bolesław Strużek (ur. 26 sierpnia 1920 w Sobolew-Kolonii, zm. 30 czerwca 2007) – polski ekonomista i polityk. Zastępca przewodniczącego Rady Państwa (1984–1985), poseł na Sejm PRL I, VI, VII, VIII i IX kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie chłopskiej, studia kończył na Uniwersytecie Łódzkim (1947) i na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (1948). W 1969 otrzymał tytuł prof. nadzwyczajnego, a w 1976 prof. zwyczajnego nauk rolniczych. Od 1948 członek partii ludowych, początkowo Stronnictwa Ludowego, następnie Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. Wieloletni członek władz ZSL, w latach 1956–1989 członek Naczelnego Komitetu, w latach 1972–1989 członek Prezydium NK, a w latach 1971–1976 sekretarz NK.

Podczas okupacji działał w spółdzielczości wiejskiej, po wojnie podjął pracę w Wpółdzielni Wydawniczej „Czytelnik” w Lublinie; później zatrudniony w spółdzielczości spożywców w Łodzi. Był także nauczycielem w szkołach łódzkich. W latach 1949–1952 zastępca kierownika Wydziału Ekonomiczno-Rolnego Naczelnego Komitetu Wykonawczego kolejno SL i ZSL. Od 1951 pracownik naukowo-dydaktyczny Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. W latach 1957–1961 zastępca przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów; w latach 1976–1984 (z przerwą w latach 1981–1983) dyrektor Instytutu Ekonomiki Rolnictwa i Polityki Agrarnej SGGW – Akademii Rolniczej w Warszawie.

W latach 1984–1985 zastępca przewodniczącego Rady Państwa; w latach 1952–1956 i 1972–1989 poseł na Sejm PRL (I, VI, VII, VIII i IX kadencji), wielokrotnie kierował organami w parlamencie, w latach 1980–1985 przewodniczący Klubu Poselskiego ZSL, w latach 1976–1984 przewodniczący Komisji Rolnictwa i Przemysłu Spożywczego, a w 1984 Komisji Rolnictwa, Gospodarki Żywnościowej i Leśnictwa. W 1983 wybrany w skład Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Zasiadał także wówczas w Radzie Krajowej Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego w 1983[1].

Odznaczony m.in. Orderem Budowniczych Polski Ludowej, Orderem Sztandaru Pracy I i II klasy, Krzyżem Komandorskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotym Krzyżem Zasługi. Wielokrotny laureat nagród resortowych (indywidualnie i zespołowo)[2].

Autor wielu publikacji, m.in. Spółdzielczość w rolnictwie krajów kapitalistycznych i socjalistycznych (1960), Rolnictwo europejskich krajów socjalistycznych. Problemy społeczno-ekonomiczne (1963), Polityka agrarna (podręcznik, współautor, 1968), Rolnictwo ZSRR. Tendencje rozwoju (1969), Lenin w kwestii rolnej i chłopskiej a współczesne problemy wsi polskiej (1970), Ekonomika handlu rolnego (współautor, 1974); część publikacji ukazała się w formie artykułów w czasopismach i większych zbiorowych opracowaniach.

Pochowany na Cmentarzu Parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w warszawskiej Starej Miłośnie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. „Trybuna Robotnicza”, nr 109 (12 961), 10 maja 1983, s. 6.
  2. Profil na stronie Biblioteki Sejmowej