Zygmunt Surowiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zygmunt Surowiec
Data i miejsce urodzenia 3 grudnia 1920
Podlesice
Data śmierci 6 marca 2008
Sekretarz Rady Państwa
Okres od 6 listopada 1985
do 19 lipca 1989
Przynależność polityczna Zjednoczone Stronnictwo Ludowe
Poprzednik Jerzy Szymanek
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Walecznych (1920-1941) Krzyż Partyzancki Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 10-lecia Polski Ludowej Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”

Zygmunt Surowiec (ur. 3 grudnia 1920 w Podlesicach, zm. 6 marca 2008) – polski działacz ludowy i polityczny, prawnik, sekretarz Rady Państwa (1985–1989), poseł na Sejm PRL V, VI, VII, VIII i IX kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Józefa i Magdaleny. W 1952 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego. Od 1940 był członkiem Stronnictwa Ludowego (początkowo „Rocha”), następnie Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, należał także do władz obu partii ludowych – członek Rady Naczelnej SL (1946–1949), członek Rady Naczelnej ZSL (1949–1956), zastępca członka Naczelnego Komitetu ZSL (1964–1969), członek NK ZSL (1969–1984 i 1986–1989), kierownik Wydziału Propagandy NK ZSL (1969), sekretarz NK ZSL (1969–1972), członek Sekretariatu NK ZSL (1972–1981), sekretarz Komitetu Wojewódzkiego SL i ZSL we Wrocławiu (1948–1951).

Podczas okupacji niemieckiej uczestnik ruchu oporu (Bataliony Chłopskie), w latach 1945–1946 pracował w Wojewódzkim Urzędzie Informacji i Propagandy w Szczecinie, był także działaczem młodzieżowym (sekretarz zarządu wojewódzkiego Związku Młodzieży Wiejskiej RP Wici w Szczecinie w latach 1947–1948). W latach 1951–1956 pracował w Dyrekcji Budowy Osiedli Robotniczych we Wrocławiu, w latach 1956–1969 zastępca przewodniczącego Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej we Wrocławiu. W latach 1972–1977 prezes zarządu Ludowej Spółdzielni Wydawniczej.

W latach 1976–1983 sekretarz Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu, w latach 1985–1989 sekretarz Rady Państwa. W latach 1974–1990 członek Rady Naczelnej Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. Był również członkiem Rady Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa (od 1988 Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa)[1]. Należał do Ligi Obrony Kraju, Polskiego Komitetu Pomocy Społecznej i Polskiego Związku Łowieckiego.

W latach 1969–1989 był posłem na Sejm PRL V, VI, VII, VIII i IX kadencji, w Sejmie VIII kadencji przewodniczył Komisji Spraw Wewnętrznych i Wymiaru Sprawiedliwości (1980–1985).

Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]