Adolf Ciborowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Adolf Ciborowski
Data i miejsce urodzenia 25 maja 1919
Warszawa
Data i miejsce śmierci 26 stycznia 1987
Warszawa
Poseł IX kadencji Sejmu PRL
Okres od 13 października 1985
do 26 stycznia 1987
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal Komisji Edukacji Narodowej Oficer Orderu Korony (Belgia)
Grób Adolfa Ciborowskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Adolf Ciborowski (ur. 25 maja 1919 w Warszawie, zm. 26 stycznia 1987 w Warszawie) – polski architekt, urbanista i polityk.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

W 1937 zdał maturę w gimnazjum im. Stanisława Staszica w Warszawie[1]. Absolwent Politechniki Warszawskiej (1946), od 1980 z tytułem prof. nadzwyczajnego nauk technicznych.

W latach 1945–1946 pracował w Biurze Odbudowy Stolicy, w latach 1947–1948 kierownik Biura Planowania Miasta w Szczecinie, w latach 1949–1953 kierownik Działu Urbanistyki Zakładu Osiedli Robotniczych w Warszawie, w latach 1954–1956 główny urbanista w Komitecie ds. Urbanistyki i Architektury. W latach 1956–1964 naczelny architekt Warszawy a w latach 1964–1967 naczelny dyrektor programu ONZ odbudowy Skopje (Macedonia). W latach 1967–1973 doradca ds. planowania przestrzennego Sekretariatu ONZ, a w latach 1974–1977 dyrektor Instytutu Kształtowania Środowiska w Warszawie. Od 1975 profesor Politechniki Warszawskiej. Od 1978 dyrektor Instytutu Urbanistyki i Planowania Przestrzennego Politechniki Warszawskiej.

Był członkiem PZPR. Przewodniczył Radzie Warszawskiej PRON. Był też wiceprzewodniczącym Stołecznej Rady Narodowej. W 1985 wybrany na posła na Sejm PRL IX kadencji i członka Rady Państwa.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Szkoła im. Stanisława Staszica w Warszawie 1906–1950

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]