Ford Granada (Europa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ford Granada
Ford Granada 2.8 Ghia, rocznik 1982
Ford Granada 2.8 Ghia, rocznik 1982
Producent Ford Motor Company
Okres produkcji 1972 – 1985 (RFN)
1972 – 1976 (Wielka Brytania)
Miejsce produkcji  RFN, Kolonia
 Wielka Brytania, Dagenham
Poprzednik Ford Zephyr & Zodiac
Ford Taunus 20M/26M
Następca Ford Scorpio
Dane techniczne
Segment E
Pojemność bagażnika ---/1132-2123 l (kombi)
Dane dodatkowe
Konkurencja Talbot Tagora
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Ford Granada I

Ford Granadasamochód europejskiej marki Ford, którego produkcję rozpoczęto w Kolonii w 1972 roku. Skonstruowano całkiem nowe zawieszenie, dzięki któremu samochód nie odbiegał komfortem od prestiżowych modeli BMW i Mercedesa. Silnik i skrzynia biegów to stara konstrukcja z produkowanych w latach sześćdziesiątych modeli Forda Taunusa 17M/20M p7. Produkowany był do marca 1985 roku, kiedy został zastąpiony przez model Scorpio. Posiadał napęd klasyczny (silnik umieszczony z przodu napędzał koła tylne). W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1978 samochód zajął 3. pozycję (za Porsche 928 i BMW E23)[1].

W napędzie zastosowane były silniki:

  • rzędowe (OHC 4 cylindrowy) poj. skok. 1,6; 2,0l
  • w układzie V (OHV 4 cylindrowe) poj. skok. 1,7; 2,0
  • w układzie V (OHV 6 cylindrowe) poj. skok. 2,0; 2,3 (była też wersja turbo); 2,6; 2,8; 3,0
  • w układzie V (OHV 8 cylindrowy) poj.skok. 5,0 (wersja Perana prod. w RPA)
  • diesel (OHV 4 cylindrowy) poj. skok. 2,1; 2,5

Przeniesienie napędu na koła: skrzynia manualna, 4- lub 5-biegowa, lub automatyczna 3-biegowa, tylny mechanizm różnicowy (w ostatnich modelach z montowaną na zamówienie blokadą mechanizmu różnicowego, w wersjach 2.3 i 2.8 v6), z niezależnym zawieszeniem tylnych kół. W zwieszeniu tylnym po jednym wahaczu na stronę, opartym na sprężynie śrubowej, z umieszczonym w niej amortyzatorem skokowym olejowo-gazowym, półosie z przegubami kulowymi, o zmiennej długości.

Wersje nadwoziowe:

  • 2 drzwiowe coupe,
  • 2 lub 4 drzwiowy sedan,
  • 5 drzwiowe kombi.

Wyposażenie dodatkowe obejmowało bardzo dużo elementów. W najwyższych wersjach wyposażenia (Ghia) zawierało: elektryczne podnoszone szyby 4x, elektryczne regulowane i podgrzewane lusterka wsteczne, szyberdach elektryczny, elektrycznie podnoszoną antenę radiową, klimatyzację, elektrycznie otwierany bagażnik, automatyczne oświetlenie komory silnika (po otwarciu pokrywy), centralny zamek, spryskiwacze reflektorów, światła przeciwmgłowe, światła dalekosiężne, elektryczne regulowane i podgrzewane fotele (kierowcy i pasażera), skórzaną tapicerkę, tempomat, nivomat (układ pneumatycznej regulacji wysokości tylnego zawieszenia), hak holowniczy, relingi dachowe (w wersji kombi), komputer pokładowy (Trip Computer – spalanie średnie i chwilowe, czas i kilometry do następnego tankowania, etc)

Przypisy

  1. Previous winners - Car of the Year 1978 (ang.). caroftheyear.org. [dostęp 2013-08-27].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]