Ford Granada (Europa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ford Granadasamochód osobowy klasy wyższej produkowany pod amerykańską marką Ford w latach 1972 – 1994.

Pierwsza generacja[edytuj | edytuj kod]

Ford Granada I
Ford Consul
Ilustracja
Ford Granada I
Producent

Ford

Zaprezentowany

Marzec 1972

Okres produkcji

1972 – 1977

Miejsce produkcji

Kolonia
Wielka Brytania Dagenham

Poprzednik

Ford Zephyr
Ford Zodiac
Ford Executive
Ford Taunus 17M

Następca

Ford Granada II

Dane techniczne
Segment

E

Typy nadwozia

2 i 4-drzwiowy sedan
5-drzwiowe kombi
2-drzwiowe coupe

Skrzynia biegów

4-biegowa manualna

Napęd

tylny

Długość

4572 mm

Szerokość

1791 mm

Wysokość

1369 mm

Rozstaw osi

2718 mm

Masa własna

1190-1430 kg

Liczba miejsc

5

Dane dodatkowe
Konkurencja

Talbot Tagora

Ford Granada I - tył
Ford Granada I Kombi
Ford Consul

Ford Granada I został zaprezentowany po raz pierwszy w 1972 roku.

Granada pojawiła się europejskiej ofercie Forda jako nowy model klasy wyższej, który zastąpił produkowane dotychczas niezależnie od siebie modele brytyjskiego (Ford of Britain) i niemieckiego (Ford-Werke) oddziału Forda – Zephyr, Zodiac i Executive oraz Taunus 17/20/26M[1].

Pierwsza generacja Granady wyróżniała się obłą sylwetką z wyraźnie zaznaczonymi nadkolami, a także nisko osadzonym pasem przednim. Zdobiły go prostokątne reflektory, a także otoczona chromowaną obwódką atrapa chłodnicy. Z kolei z tyłu znalazły się podłużne, prostokątne lampy, między którymi znalazło się czarne wypełnienie odróżniające się barwą od lakieru nadwozia[2].

Consul[edytuj | edytuj kod]

Równolegle z Granadą pierwszej generacji, ofertę uzupełniła także podstawowa, tańsza odmiana, dla której przywrócono do użytku wielokrotnie stosowaną już nazwę Ford Consul. Odróżniała się ona uboższym wyposażeniem, mniejszą liczbą chromowanych ozdobników i niższą ceną[3].

Silniki[edytuj | edytuj kod]

  • L4 2.0l Pinto
  • V4 1.7l Taunus
  • V4 2.0l Essex
  • V6 2.0l Cologne
  • V6 2.3l Cologne
  • V6 2.5l Essex
  • V6 2.6l Cologne
  • V6 2.8l Cologne
  • V6 3.0l Essex
  • V8 5.0l Windsor


Druga generacja[edytuj | edytuj kod]

Ford Granada II
Ilustracja
Ford Granada II przed liftingiem
Inne nazwy

Hyundai-Ford Granada

Producent

Ford

Zaprezentowany

Sierpień 1977

Okres produkcji

1977 – 1985

Miejsce produkcji

Kolonia
Taoyuan
Japonia Ōta
Korea Południowa Ulsan

Poprzednik

Ford Granada I

Następca

Ford Granada III
(Wielka Brytania)
Ford Scorpio
(Europa Kontynentalna)

Dane techniczne
Segment

E

Typy nadwozia

2 i 4-drzwiowy sedan
5-drzwiowe kombi

Skrzynia biegów

4-biegowa manualna

Napęd

tylny

Długość

4720-4824 mm

Szerokość

1791 mm

Wysokość

1416-1422 mm

Rozstaw osi

2769 mm

Liczba miejsc

5

Dane dodatkowe
Konkurencja

Talbot Tagora
Opel Rekord

Ford Granada II - tył
Ford Granada II Kombi
Ford Granada II po liftingu

Ford Granada II został zaprezentowany po raz pierwszy w 1977 roku.

Druga generacja Forda Granady powstała według zupełnie nowej koncepcji stylistycznej, aczkolwiek opartej na starej - wydłużonej jedynie o 51 mm - platformie. Dzięki niej sztandarowa limuzyna Forda na rynku europejskim i południowoafrykańskim stała się dłuższa, a w ramach nowego kierunku stylistycznego marki zastosowanego już w przypadku mniejszych modeli, zyskała smuklejsze, ostrzejsze kształty[4]. Z przodu pojawiły się dwukloszowe reflektory z trójkątnymi kierunkowskazami zachodzącymi na błotnik, a także duża prostokątna atrapa chłodnicy. Z tyłu z kolei znalazły się duże, podłużne lampy również zachodzące na narożniki błotników[5].

W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1978 Granada II zajęła 3. pozycję (za Porsche 928 i BMW E23)[6].

Lifting[edytuj | edytuj kod]

W 1981 roku Ford Granada II przeszedł drobną restylizację, w ramach której pojawiły się zmiany w wyposażeniu standardowym oraz inna atrapa chłodnicy. Odtąd była ona malowana w kolorze nadwozia, mając poziome poprzeczki. Produkcja modelu zakończyła się w 1985 roku, kiedy to na rynku Europy kontynentalnej zastąpił go nowy model o nazwie Scorpio[2].

Silniki[edytuj | edytuj kod]

  • L4 1.6l Pinto
  • L4 2.0l Pinto
  • V4 1.7l Taunus
  • V6 2.0l Cologne
  • V6 2.3l Cologne
  • V6 2.8l Cologne
  • L4 1.9l Peugeot D
  • L4 2.1l Peugeot D
  • L4 2.5l Peugeot D


Trzecia generacja[edytuj | edytuj kod]

Ford Granada III
Ilustracja
Ford Granada III przed liftingiem
Inne nazwy

Ford Scorpio
Merkur Scorpio

Producent

Ford

Zaprezentowany

Kwiecień 1985

Okres produkcji

1985 – 1994

Miejsce produkcji

Niemcy Kolonia

Poprzednik

Ford Granada II

Następca

Ford Scorpio II

Dane techniczne
Segment

E

Typy nadwozia

4-drzwiowy sedan
5-drzwiowy liftback

Skrzynia biegów

5-biegowa manualna
4-biegowa automatyczna

Napęd

tylny

Długość

4673-4744 mm

Szerokość

1760 mm

Wysokość

1440 mm

Rozstaw osi

2769 mm

Masa własna

1380 kg

Liczba miejsc

5

Dane dodatkowe
Pokrewne

Ford Sierra
Ford P100

Konkurencja

Citroen XM

Ford Granada III - tył
Ford Granada III Sedan
Ford Granada III po liftingu
Ford Granada III - tył po liftingu

Ford Granada III został zaprezentowany po raz pierwszy w 1985 roku.

W czasie, gdy na rynku Europy kontynentalnej Granadę drugiej generacji zastąpił zupełnie nowy model o nazwie Scorpio, brytyjski oddział Forda zdecydował się zachować nazwę Granada dla tego modelu, oferując go jaką trzecią generację tej serii[7]. Brytyjska Granada III była identyczna względem niemieckiego odpowiednika, wyróżniając się masywną kanciastą sylwetką, dużymi szybami pokrywającymi także słupki, a także dużymi, podłużnymi reflektorami[8].

W przeciwieństwie jednak do pozostałych rynków Europy, w Wielkiej Brytanii i Irlandii Granadę III oferowano tylko jako liftbacka i sedana, bez wersji kombi znanej z gamy Scorpio[9].

Lifting[edytuj | edytuj kod]

W marcu 1992 roku razem z bliźniaczym Scorpio, brytyjski Ford Granada trzeciej generacji przeszedł obszerną modernizację wyglądu zewnętrznego. Pojawiła się atrapa chłodnicy z logo producenta, bardziej zaokrąglone kanty reflektorów, a także nowe, przyciemnione klosze tylnych lamp z mniejszym emblematem modelu[10].

Koniec produkcji i następca[edytuj | edytuj kod]

Trwająca 9 lat produkcja trzeciej generacji Forda Granady zakończyła się w 1994 roku, kiedy to europejski oddział Forda przedstawił nową, drugą generację modelu Scorpio. Tym razem zdecydowano się oferować ją także na Wyspach Brytyjskich pod tą nazwą[11], rezygnując z emblematu Granada po 22 latach rynkowej obecności.

Silniki[edytuj | edytuj kod]

  • L4 1.8l Pinto
  • L4 2.0l Pinto
  • L4 2.0l DOHC
  • V6 2.4l Cologne
  • V6 2.8l Cologne
  • V6 2.9l Cologne
  • V6 2.9l Cosworth
  • L4 2.5l Peugeot Diesel
  • L4 2.5l Peugeot Turbo Diesel


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Consul and Granada Mk1 1972 to 1977. [dostęp 2020-04-11]. (ang.).
  2. a b Ford Granada (1972-1985). [dostęp 2020-04-11]. (ang.).
  3. 1972 Ford Consul 1700 (man. 4. [dostęp 2020-04-11]. (ang.).
  4. Opinion: the bumpy road on the way to becoming a classic. [dostęp 2020-04-11]. (ang.).
  5. Ford Granada Mk2 (1977 - 1985). [dostęp 2020-04-11]. (ang.).
  6. Previous winners - Car of the Year 1978. caroftheyear.org. [dostęp 2013-08-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-10-16)]. (ang.).
  7. Ford Granada (1985 - 1994) used car review. [dostęp 2020-04-11]. (ang.).
  8. Ford Granada Mk3/Scorpio - Classic Car Review | Honest John. [dostęp 2020-04-11]. (ang.).
  9. AFFORDABLE CLASSIC OF THE WEEK: FORD GRANADA MARK 3. [dostęp 2020-04-11]. (ang.).
  10. Ford Granada: the executive saloon gamechanger. [dostęp 2020-04-11]. (ang.).
  11. A Grand Monday: Ford Scorpio Ultima. [dostęp 2020-04-11]. (ang.).