Ford C-Max

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ford C-Maxsamochód osobowy typu minivan klasy kompaktowej produkowany przez koncern Ford Motor Company w latach 2003 – 2019 w dwóch generacjach.

W latach 2003 – 2006 samochód nosił nazwę Focus C-Max.

Pierwsza generacja[edytuj | edytuj kod]

Ford Focus C-Max
Ford C-Max I
Ford C-Max I
Ford C-Max I
Producent Ford Motor Company
Zaprezentowany Geneva Motor Show 2003
Okres produkcji 2003 - 2010
Miejsce produkcji Niemcy Saarlouis
Poprzednik brak
Następca Ford C-Max II
Dane techniczne
Segment minivan segmentu C
Typy nadwozia 5-drzwiowy minivan
Silniki Benzynowe:
1.6 16V 100 KM
1.8 16V 120 i 125 KM
2.0 16V 145 KM
Diesle
1.6 TDCi 90 i 109 KM
1.8 TDCi 115 KM
2.0 TDCi 110 KM, 136 KM i 140 KM
Skrzynia biegów 5 i 6-biegowa manualna
4 i 6-biegowa automatyczna
CVT
Rodzaj napędu przedni
Długość 4371 mm
Szerokość 1825 mm
Wysokość 1588 mm
Rozstaw osi 2640 mm
Masa własna 1372 – 1527 kg
Zbiornik paliwa 53 l
Liczba miejsc 5 - 7
Test Euro NCAP 4 gwiazdek
Pojemność bagażnika 460 – 1620 l
Dane dodatkowe
Pokrewne Ford Focus
Mazda 5
Konkurencja Citroen C4 Picasso
Citroen Xsara Picasso
Opel Zafira
Renault Scenic
Toyota Verso
Ford C-Max I - tył (wersja po faceliftingu)
Ford Focus C-Max (wersja przed faceliftingiem)

Ford Focus C-Max został zaprezentowany podczas targów motoryzacyjnych w Genewie w 2003. Auto jest pierwszym kompaktowym minivanem marki. Model ten skonstruowany został na płycie podłogowej, którą zastosowano w Focusie drugiej generacji zaprezentowanego rok później, przez co model Focus C-Max był zapowiedzią stylistyki zwykłego Focusa II.

W grudniu 2006 zaprezentowano zmodyfikowaną wersję modelu, przy okazji której nazwę zmieniono na Ford C-Max. Facelifting nadwozia polegał na zmianie wyglądu przodu i wprowadzeniu technologii LED w tylnych światłach. Nowa stylizacja nawiązuje do stylu Kinetic Design. Lifting przeprowadzony został po to, by upodobnić go do modelu S-Max, aby oba modele wzajemnie się uzupełniały. Ford C-Max trafił do sprzedaży z początkiem 2007.


Druga generacja[edytuj | edytuj kod]

Ford C-Max II
Ford Grand C-Max
Ford C-Max II Ford Grand C-Max
Producent Ford Motor Company
Zaprezentowany Frankfurt Motor Show 2009
Okres produkcji 2010 - 2019 (Europa)
2012 - 2018 (USA)
Miejsce produkcji Hiszpania Walencja
Niemcy Saarlouis
Stany Zjednoczone Wayne
Poprzednik Ford C-Max I
Następca brak
Dane techniczne
Segment minivan segmentu C
Typy nadwozia 5-drzwiowy minivan
Silniki Benzynowe:
1.6 16V 85 KM
1.6 16V 105 i 125 KM
1.6 turbo 16V 150 i 182 KM
Diesle
1.6 TDCi 95 i 115 KM
2.0 TDCi 115 KM
2.0 TDCi 140 KM
2.0 TDCi 163 KM
Skrzynia biegów 5- i 6-biegowa manualna
6-biegowa automatyczna
Rodzaj napędu przedni
Długość 4380 mm
Grand: 4520 mm
Szerokość 1828 mm
Wysokość 1626 mm
Grand: 1684 mm
Rozstaw osi 2648 mm
Grand: 2788 mm
Masa własna 1380 – 1550 kg
Grand: 1480 – 1640 kg
Zbiornik paliwa 60 l
Liczba miejsc 5 + 2
Pojemność bagażnika 432 – 1723 l
Grand: 56 – 439/475 – 1742 l
Dane dodatkowe
Pokrewne Ford Focus
Mazda 5
Konkurencja Citroen C4 Picasso
Opel Zafira
Renault Scenic
Toyota Verso
Ford C-Max II - tył przed liftingiem
Ford Grand C-Max
Ford C-Max II po liftingu
Ford C-Max Energi

Ford C-Max II został zaprezentowany podczas targów motoryzacyjnych we Frankfurcie w 2009. Samochód dostępny jest również w wydłużonej wersji o nazwie Grand C-Max.

Od 2012 roku C-Max oferowany i produkowany był także w Stanach Zjednoczonych, gdzie ofertę wzbogaciła np. hybrydowa odmiana Energi. W ramach polityki redukcji nierentownych modeli, którą ogłoszono w kwietniu 2018 roku, samochód wycofano z produkcji w zakładach w Wayne kilka miesięcy później.

We wrześniu 2014 Ford zaprezentował odświeżone modele C-Max i Grand C-Max. Auta zyskały m.in. nowy, charakterystyczny dla producenta, kształt osłony chłodnicy, reflektory zintegrowane z ledowymi światłami do jazdy dziennej i przemodelowaną tylną klapę. We wnętrzu zmienił się kształt konsoli środkowej (na szczycie pojawił się dotykowy ekran o przekątnej 8 cali). Zmodyfikowano również paletę jednostek napędowych[1].

W grudniu 2018 roku Ford Poinformował, że również i w Europie model C-Max podzieli los wersji amerykańskiej i zniknie z rynku bez przewidywanego następcy. Produkcja w zakładach w Walencji i Saarlouis zakończy się w 2019 roku. Co więcej, w drugich z wymienionych zakładów przeprowadzona zostanie redukcja etatów – pracę utraci 6190 osób[2].

Wersje wyposażeniowe[edytuj | edytuj kod]

  • C-Max:
    • Ambiente
    • Trend
    • Edition – edycja limitowana
    • Titanium
  • Grand C-Max:
    • Ambiente
    • Trend
    • Edition – edycja limitowana
    • Titanium


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ford C-Max po liftingu (pol.). W: chceauto.pl [on-line]. [dostęp 17-09-2014].
  2. Ford Confirms Plan To Retire C-Max, Grand C-Max From Europe (ang.). [dostęp 2018-12-11].